Εκδρομή στο βουνό...

Το Σάββατο, κάναμε μαζί με φίλους μια πολύ ωραία εκδρομή στο βουνό στα Άνω Πορόϊα,τα οποία βρίσκονται στον Δήμο Κερκίνης στον Νομό Κιλκίς.
Η φύση καταπληκτική,πολλά τρεχούμενα νερά ενώ υπήρχε η δυνατότηττα να περιηγηθούμε στο δάσος με άλογα.
Δυστυχώς είχαμε την μικρή και δεν μπορέσαμε να ανεβούμε στα συμπαθητικά αλογάκια που υπήρχαν για αυτόν τον σκοπό.
Αποζημιωθήκαμε όμως με τα υπέροχα φαγητά που δοκιμάσαμε, σε ταβέρνα της περιοχής (από τις πολλές που υπάρχουν στο χωριό).
Γενικά το Σάββατο ήταν μια καλή μέρα για όλη την οικογένεια...
Θα το ξαναπροσπαθήσουμε!

Λογοκρισία...

Πολύ ωραία πράγματα...
Η λογοκρισία στο διαδίκτυο σε όλο της το μεγαλείο...
Ο φασισμός είναι πάλι εδώ...

Πως αλλάζει ο καιρός...!

Τι γίνεται τελικά στην ζωή...
Αυτοί που ήθελαν να με εξωθήσουν σε "οικιοθελή" παραίτηση για προσωπικούς λόγους τώρα τους απομονώνουν...
Τελικά η αλαζονεία είναι επικίνδυνη αλλά και μεγάλη παγίδα...
Για όλους μας...

Θρασυδειλία...

Δεν θα ασχοληθώ πολύ σήμερα, γιατί πιστεύω ότι το σημερινό post είναι μία συνέχεια (αλλά και τέλος ίσως...) μιας ιστορίας βρώμικης.
Μια ιστορία (ή υστερία...)κατά την οποία η ανθρώπινη βλακεία βρίσκει τελικά τους εκφραστές της.
Το να θέλουν να σε "διώξουν" από μια δουλειά (χωρίς λόγο...) το βρίσκω και φυσικό.
Το να θέλουν να σε διώξουν όμως, χωρίς να σου δώσουν την αποζημίωση για να μην την χρεωθούν (και λερωθεί η φήμη τους) το βρίσκω τουλάχιστον ηλίθιο...
Νομίζουν ότι ζούμε στον Μεσαίωνα...
Στον Μεσαίωνα ζείτε εσείς,αλλά δεν το έχετε καταλάβει!

Ψωμιάδης...

Έχουν ήδη περάσει δύο μέρες από τις Νομαρχιακές και βουλευτικές εκλογές, και θέλοντας να κάνω μια πιο ήρεμη και ψυχρή αποτίμηση των αποτελεσμάτων που αφορούν μόνο τον Νομό Θεσ/νίκης (για την υπόλοπη Ελλάδα δεν με ενδιαφέρει) μπορώ να πω τα εξής.
Ο Ψωμιάδης είναι ο απόλυτος νικητής (με τις ψήφους και του ΛΑΟΣ βέβαια) με μεγάλη σχετικά διαφορά, σχετικά με τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες (κουμπάροι,επιχειρήσεις της συζύγου,φραπεδόμαγκες κλπ)πριν τις εκλογές.
Τα συμπεράσματα που προκύπτουν-από την δική μου οπτική γωνία-βέβαια είναι ότι τελικά ο κόσμος χρειάζεται τέτοιου είδους πολιτικούς, που να κάνουν το "χαβαλέ" μαζί τους,να "πουλάνε" ψευτομαγκιά σε δημοσιογράφους και πολιτικούς αντιπάλους,να δείχνουν την εικόνα του καλού οικογενειάρχη και τέλος να προκαλούν το γέλιο του κόσμου κάνοντας ότι είναι δυνατόν...
Αυτά είναι τελικά μερικά από τα κριτήρια του κόσμου και με αυτά ψηφίζει...

Αεροδρόμιο (?)...Μακεδονία

Πρόσφατα, και συγκεκεριμένα την περασμένη Δευτέρα χρειάστηκε να μεταβώ αεροπορικώς στην Αθήνα για κάποιες συγκεκριμένες δουλειές και να επιστρέψω την ίδια μέρα.
Ο καιρός ήταν πολύ βροχερός, και δυσχέραινε ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Το άσχημο όμως δεν ήταν αυτό, αλλά η κατάσταση που επικρατεί στο αεροδρόμιο Μακεδονία...
Οι απαρχαιωμένες εγκαταστάσεις στο Check in με πολύ μεγάλο χρόνο αναμονής που έσπαγε τα νεύρα όλων των ταξιδιωτών και που προκαλούσε αλγεινή εντύπωση.
Ανεκπαίδευτοι αστυνομικοί στον έλεγχο χειραποσκεύων.Εδώ θα ήθελα να σταθώ λίγο παραπάνω.Αστυνομικός υπεύθυνος-υποτίθεται- για την ασφάλεια, να μην μπορεί μιλήσει έστω τα στοιχειώδη αγγλικά με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συννενοηθεί με Άγγλο τουρίστα για το αν ο τελευταίος είχε παραδώσειτο κινητό του ή όχι γαι έλεγχο.Δεν θα σχολιάσω το γεγονός ότι όταν ο Άγγλος του είπε ευχαριστώ (αφού μάντεψε επιτυχώς την σκέψη του αστυνομικού, ο αστυνομικός ούτε που του απάντησε.
Το κερασάκι την τούρτα ήταν όμως τα σπασμένα πλακάκια που υπήρχαν στις σκάλες καταά την κάθοδο των επιβατών μετά τον έλεχγο των εισητηρίων-για να πάρουμε τα λεωφορεία-όπου έπρεπε να περπατάς με αρκετή προσοχή για να μην πέσεις από ένα τόσο μεγάλο ύψος...
Το ερώτημα βέβαια που μου έμεινε, χωρίς να βρω την απάντηση ήταν το εξής.
Μήπως τελικά δεν έπρεπε να εισχωρήσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για να μην χαλάσουμε και την εικόνα της, σε αυτούς που πραγματικά την γνωρίζουν την ζουν και εργάζονται μέσα σε αυτήν...?


Y.Γ. Η φωτογραφία είναι από το αεροδρόμιο της Στοκχόλμης, μην τρέφετε και αυταπάτες...

Ο Νομάρχης....

Όπως θα δείτε στο προφίλ, μου κατοικώ στην Θεσσαλονίκη (με ένα λάμδα παρακαλώ...) και τελευταία ακούω να γίνονται πολλές συζητήσεις για τον Ψωμιάδη και για το πιθανό ενδεχόμενο επανεκλογής του.
Ο κόσμος που παραπονιέται είναι πάρα πολύς,δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσοι είναι.
Επίσης είναι κόσμος όλων (ναι, και από τον χώρο της Ν.Δ.) των πολιτικών αποχρώσεων, που εκφράζονται με τα πλέον αρνητικά σχολια για τον νομάρχη.
Το ερώτημα μου είναι λοιπόν, πώς γίνεται και ο Ψωμιάδης να θεωρείται ο πιθανός μελοντικός για την επόμενη τεραετία νομάρχης (βάση δημοσκοπήσεων πάντα) και πάρα πολύς κόσμος να είναι αρνητικός ως προς το πρόσωπο του...
Και οι πολιτικοί παράγοντες της πόλης τι κάνουν...?
Μήπως η στάση του Ψωμιάδη να "συμφέρει" κάποιους στην θεσσαλονίκη για να αποκομίσουν προσωπικά (πολιτικά) οφέλη...?

Ελλάδα...

Βλέποντας σήμερα το βράδυ τα τελαυταία λεπτά της εκπομπής του Λάκη Λαζόπουλου στον Alpha το Αλ Τσαντίρι Νιουζ, μου έκαναν εντύπωση οι σκέψεις του καλλιτέχνη σχετικά με τα ανάμικτα συναισθήματα που προκαλεί η χώρα μας σε πολλούς από εμάς...
Η αφορμή ήταν η κατάσταση που επικρατεί σε κάποιο ΙΚΑ όπου καινούρια μηχανήματα που είναι έτοιμα για να λειτουργήσει ένα πλήρες ακτινολογικό τμήμα παραμένουν στα κουτιά τους αχρησιμοποίητα.
Θα ήταν παράλογιο βέβαια να μιλήσουμε και για διορισμό ιατρού ακτινολόγου, (εδώ δεν δίνουν την άδεια να λειτουργήσουν τα μηχανήματα...) που θα μπορούσε να εξυπηρετήσει πολλά περιστατικά, να αποσυμφόριζε τα νοσοκομεία αλλά και να γλύτωνε αρκετό κόσμο από άσκοπες μετακινήσεις και έξοδα...
Ούτε λόγος βέβαια για μια συνάντηση με τους αρμόδιους του ΙΚΑ (πρέπει να ασχοληθούν και με τα γαλακτοκομικά τους...)
Έλεγε λοιπόν ο Λαζόπουλος ότι η χώρα αυτή δίνει τόσες πολλές απογοητεύσεις που σου ρίχνει το ηθικό και πολλές φορές νιώθεις κουρασμένος, αηδιασμένος και έτοιμος να δραπετεύσεις από αυτήν...
Όμως κάθε φορά που βγαίνουμε στο εξωτερικό δεν "βλέπουμε" την στιγμή για να επιστρέψουμε στην πατρίδα μας,στην Ελλάδάρα μας...
Τα παράξενα αυτά συναισθήματα λοιπόν τα έχω νιώσει και εγώ κατά την πολυετή απουσία μου για σπουδές στο εξωτερικό, όπου πάντα είχαμε στο μυαλό την "Ελλάδα μας", την "πατρίδα μας".
Κάθε φορά όμως που αυθόρμητα γινόταν η σύγκριση με την γενική κατάσταση που επικρατεί στην Ευρώπη (τουλάχιστον σε επίπεδο υπηρεσιών) ερχόντουσαν κύματα κατάθλιψης σε συνδυασμό με θυμό.
Στο τέλος δίναμε και μια "ανομολόγητη" υπόσχεση μεταξύ μας να προσπαθήσουμε-έστω ατομικά-να διορθώσουμε την κατάσταση ο καθένας στον μικρόκοσμο του...
Η απογοήτευση μετά την επιστροφή...?
Μεγάλη...

Αξιοπρέπεια

Τι είναι άραγε η αξιοπρέπεια?Ποιος είναι ο σωστός ορισμός ο οποίος μπορεί να αποδοθεί...
Πρέπει πάντως ο ορισμόςαυτός να είναι πολύ υποκειμενικός και σχετικός για τον κάθε άνθρωπο.
Πιθανώς να περιέχει πολλές, και όχι μόνο μία ερμηνεία.Αυτό ίσως να οφείλεται στις διαφορετικές εμπειρίες που έχουμε ζήσει στην ζωή μας και που επηρεάζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά μας.
Ο λόγος που τα γράφω αυτά προέρχεται από διάφορες συνομιλίες που είχα αυτή την εβδομάδα με αρκετούς ανθρώπους όπου συζητούσαμε για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και για το πως αυτή παραβιάζεται για το προσωπικό όφελος (που δεν οδηγεί πάντοτε σε οικονομικά οφέλη).
Απόψεις υπήρχαν πολλές, η ουσία όμως είναι ότι πολλές φορές η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν έχει κανένα ρόλο μέσα στην σύγχρονη κοινωνία στην οποία προσπαθούμε όλοι να επιβιώσουμε...

Κρίσιμη Εβδομάδα...

Κρίσιμη εβδομάδα λιοπόν για την επαγγελματική μου πορεία όπως αναμένεται...
Τα ραντεβού για συνεντεύξεις όλο και πληθαίνουν (θετικό αυτό), αλλά και τι ηθικό μου είναι σε πολύ ψηλά επίπεδα...
Μάλλον θα είναι και η εμπειρία που μετράει ή και η σιγουριά που νιώθω για τον εαυτό μου και τις ικανότητες μου...
Σήμερα πέρασα και από μια μίνι συνέντευξη, από μια κυρία εύρεσης ανθρώπινου δυναμικού.
Αρκετά δυνατή συνένετευξη αλλά οι ερωτήσεις της μπορώ να πω ότι ήταν προβλέψιμες και λίγο προβοκατόρικες...
Την κατανοώ βέβαια γιατί όπως μου είπε, βλέπει πολλά και διαφορετικά άτομα καθημερινά και οι πληροφορίες που παίρνει θα πρέπει να ελέγχονται με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια.
Πάντως είπε ότι θα προωθήσει το βιογραφικό μου (με δική της πρωτοβουλία) σε άλλες εταιρείες.
Υ.Γ. Μου τηλεφώνησαν και μου είπανε ότι με το ψυχομετρικό τεστ που είχα γράψει τα πήγα πολύ καλά και έτσι κανονίσαμε ραντεβού με τον διευθυντή τμήματος...
Υπάρχει πάντως σε όλη αυτή την ιστορία και το κωμικό στοιχείο...

Δεύτερη συνέντευξη της εβδομάδας...

Ήρθε και η δεύτερη συνέντευξη (η οποία ήταν ένα ψυχομετρικό τεστ...) σήμερα.
Εδώ τα πράγματα ήταν πιο "επαγγελματικά"...
Ήμασταν λοιπόν μια ομάδα των 5 ατόμων και συμπληρώσαμε τρία ερωτηματολόγια με διαφορετικό περιεχόμενο κάθε φορά.
Στο πρώτο έπρεπε να κάνουμε μαθηματικούς υπολογισμούς με κομπιουτεράκι -το οποίο μας είχανε πει από πριν να το φέρουμε εμείς- από διάφορους πίνακες, βρίσκοντας ποσοστά που αντιστοιχούν στις ερωτήσεις που ήτανε στο τετράδιο, εννοείται ότι μέσα σε 30 λεπτά κανένας μας δεν απάντησε σε όλλες τις ερωτήσεις, μύλος δηλαδή...
Στο δεύτερο ερωτηματολόγιο έπρεπε να απαντήσουμε σε ερωτήσεις του τύπου σωστό,λάθος ή "χρειάζονται και άλλες πληροφορίες" διαβάζοντας (γρήγορα εννοείται) ένα μικρό κείμενο και από το οποίο μπορούσες να εξάγεις κάποια συμπεράσματα...
Στο τρίτο ήταν απλά ένα ψυχομετρικό τεστ- για να δούνε πόσο ειλικρινής είσαι- με πολλές, ίδιες και ανακατωμένες ερωτήσεις οι οποίες διασταυρώνονταν μεταξύ τους αλλά και με άλλη σειρά...
Τελικά, σκεφτόμουν, σε λίγα χρόνια τι άλλο θα σκεφτούνε για να προσλάβουν οι εταιρείες ανθρώπους...
Μάλλον θα τους ζητάνε προϋπηρεσία σε κάποιο reality....

Πρώτη συνέντευξη της εβδομάδας...

Τελικά πήγα σήμερα για επαγγελματική συνέντευξη...
Ίσως είναι η πείρα που έχω πια στις συνεντεύξεις,ίσως η ψυχραιμία μου σε τέτοιυ είδους καταστάσεις, μπορώ να πω ότι πήγε αρκετά καλά...
Αυτό που μου έκανε όμως εντύπωση ήτανε το γεγονός ότι και οι δύο (ένας άντρας και μια γυναίκα) με ρωτούσανε συνεχώς τον λόγο που θέλω να φύγω από την εταιρεία στην οποία βρίσκομαι...
Βέβαια εγώ ήμουνα ειλικρινής και τα είπα όλα κατά την διάρκεια της συνέντευξης, (σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα) και ίσως και αυτός ήτανε ένας παράγοντας για το γεγονός ότι ένιωθα άνετα και απαντούσα χωρίς άγχος...
Την Παρασκεύη είπε η γυναίκα ότι θα μου τηλεφωνήσει για να με ενημερώσει σχετικά με την έκβαση που θα πάρει (θετική ή αρνητική).
Το εκτίμησα αυτό το τελευταίο και το θεώρησα άκρως επαγγελματική συμπεριφορά από πλευράς τους...
Την Πέμπτη έχω άλλη μία συνέντευξη (αυτή την φορά με ψυχομετρικά τεστ).Θα έχει πολύ γέλιο...

Interview...

Η μαγική λέξη η μετάφραση της οποίας στα αγγλικά θα πει συνέντευξη...
Όχι ότι θέλω να κάνω επίδειξη γνώσεων, αλλά δεν είναι λίγο άτοπη η σημασία της λέξης αυτής...?
Συνέντευξη κάνουν συνήθως οι δημοσιογράφοι σε κάποια σημαίνοντα πρόσωπα που έχουν να "πουν" ή να "δηλώσουν" κάτι το σημαντικό.
Εγώ ο καημένος θα πάω αύριο για να εξηγήσω τους λόγους που θέλω να δουλέψω στην συγκεκριμένη εταιρεία...
Παράξενο που δεν βρέθηκε κάποιος καινούριος όρος να αντικαταστήσει την λέξη "συνέντευξη"...
Ελπίζω να πάνε όλα καλά (που θα πάνε,είμαι σίγουρος)
Καλή μου επιτυχία λοιπόν!

Κυριακή βράδυ....

Κυριακή βράδυ και ήδη κάνω τα πλάνα μου για την εβδομάδα που έρχεται...
Φαίνεται να είναι σημαντική, γιατί θα ακολουθήσουν interviews τα οποία θα κρίνουν και το άμεσο επαγγελματικό μου μέλλον...
Το ωραίο είναι ότι δεν έχω καθόλου άγχος για την έκβαση των συναντήσεων αυτών.
Ποιος ξέρει γιατί...
Ίσως είναι μια ένδειξη ωριμότητας...
Θα δούμε...

Διαφθορά...

Είναι η διαφθορά η ιδιότητα του ανήθικου...?
Τις τελευταίες ημέρες ορμώμενος από τα γεγονότα που ανακαλύπτονται συνεχώς (όχι ότι δεν υπήρχαν,απλά κάποια ανακαλύπτονται τώρα...) αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που ωθεί τους ανθρώπους στην διαφθορά...
Είναι η μανία για εξουσία,για απόκτηση χρηματικής δύναμης μέσω της οποίας θα έχουν την πολυπόθητη "κοινωνική καταξίωση" ή απλώς πραγματοποίηση κάποιων καταναλωτικών ονείρων...

Εκτός έδρας...

Aύριο θα φύγω για επαγγελματικό ταξίδι σε μια πολύ όμορφη περιοχή της Ελλάδας και συγκεκριμένα στην Αλεξανδρούπολη...
Δεν ξέρω γιατί, αλλά όταν πηγαίνω εκεί νιώθω ότι είμαι στο σπίτι μου,θα δω τους κολλητούς και τα πρόσωπα μου φαίνονται οικεία...
Με λυπεί όμως το γεγονός ότι ίσως θα δω για τελευταία φορά την όμορφη αυτή πόλη...
Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία...

Αναζητήσεις...

Αναζητήσεις....
Τι τίτλος και αυτός,γεμάτος μυστικισμό και πολλές φορές ασάφεια...
Ποιος είναι ο λόγος όμως που τα γράφω όλα αυτά (περί αναζητήσεων...) και θέλω να τα δημοσιοποιήσω στηην μπλογκόσφαιρα...;
Είναι από την αναζήτηση μου για μια καινούρια επαγγελματική πορεία εξαιτίας μιας μικρής απογοήτευσης που είχα τελευταία,αλλά και την θέληση για αλλαγή...
Πρώτα όμως θα ήθελα να διηγηθώ μια ιστορία πραγματική που συνέβη (πριν από ενάμιση μήνα) και θα μπορούσε (ίσως) να συμβεί στον καθένα που έχει σχέσεις μισθωτής εργασίας...

Ο Χάρης είναι 37 χρονών,παντρεμένος,δύο υπέροχα κοριστάκια,πτυχίο φαρμακευτικής,δύο ξένες γλώσσες,μεταπτυχιακό και δουλεύει (κατά τις επιταγές της μόδας...) για μία μεγάλη πολυεθνική φαρμακευτική εταιρεία.
Το τμήμα στο οποίο είναι εργάζεται ο Χάρης (και που πήγε πριν από ενάμιση χρόνο, με "μεταγραφή" μεταπηδώντας από μία άλλη μεγάλη πολυεθνική εταιρεία) είναι νεοσύστατο και διοικείται από μία διευθύντρια (Δ) και ένα διευθυντή πωλήσεων (Στ).
Τα προβλήματα στην αρχή πολλά, σχεδόν όλοι καινούριοι στο τμήμα,οι πωλήσεις να πιέζουν αφόρητα ,και η Δ να ξεσπά σε όλους...αλλά ιδιαίτερα σε κάποια άτομα όπως και στον Χάρη...
Οι στόχοι κάποιες φορές εκπληρόνωνταν και κάποιες άλλες όχι...Τι να κάνουμε αυτά έχει η αγορά...
Για την κυρία όμως Δ. όχι,φταίνε πάντα οι άλλοι εκτός από αυτήν...
Ο καιρός περνούσε και ο Χάρης σκεφτότανε ότι δεν θα την βγάλει "καθαρή" με την Δ.,καταλαβαίνει ότι τον έχει βάλει στο μάτι,αλλά ο Χάρης έχει και την οικογένεια,εδν τον παίρνει να "φύγει" έτσι...
Ο Στ. στο μεταξύ ήταν απόμακρος και "άσχετος" και αυτός (καινούριος γαρ στην αγορά...)αλλά με συμπεριφορά χιτλερίσκου, (και δήλωνε και αριστερός τρομάρα του...)πίεζε όσο μπορούσε αλλά πιο πολύ δημιουργούσε προβλήματα στους υφισταμένους του κατά παραγγελία βέβαια της Δ. ...
Στα μέσα Ιουλίου ο Στ. έρχεται στην πόλη του Χάρη για αξιολόγηση εξαμήνου,κάθονται σε μια καφετερλια και μεταξύ άλλων πάνω στο τέταρτο της συζήτησης αφού ο Στ. εκθειάζει τα πλούσια προσόντα που έχει σαν επαγγελματίας ο Χάρης,πόσο σωστός και επιμελής είναι στις υποχρεώσεις του με την εταιρεία του ανακοινώνει ότι...
Στ.: Χάρη, ο προφορικός επιστημονικός σου λόγος δεν βρίσκεται σε ικανοποιητικά επίπεδα και βλέπουμε ότι δεν έχεις κάνει την απαιτούμενη πρόοδο στο διάστημα συνεργασίας...
Το παράξενο είναι ότι στα τεστ που γράγουμε δείχνεις ότι τα ξέρεις,αλλά δε μπορείς να τα πεις...
Για αυτό λοιπόν καλό θα ήταν να ψάξεις να βρεις μια άλλη εταιρεία...
Και μάλιστα σου δίνουμε διορία μέχρι τέλους Οκτωβρίου, δεν είναι και λίγο...
Ο καιρός είναι αρκετός,βλέπεις είμαστε μια ανθρώπινη εταιρεία εμείς Χάρη...
Χάρης: .......
Στ.:Είμαι σίγουρος ότι με τα προσόντα που έχεις θα βρεις μια καλή θέση όπως σου αξίζει...άλλωστε...καταλαβαίνεις....τα πράγματα...σίγουρα...

Δεν συνέχισα την συζήτηση, δεν είχε αξία, μπορώ να πω ότι τον λυπόμουνα κιόλας (σας έχει συμβεί αυτό...;),απλά μόνο τον ρώτησα γιατί δεν μου το είπατε πιο νωρίς (και όχι μέσα στο καλοκαίρι...) έτσι ώστε να έχω περισσότερο καιρό.
Μου απάντησε ότι τον Φεβρουάριο η γυναίκα μου ήτανε έγκυος (λες και θα έψαχνε αυτή για δουλειά...)και δεν ήθελε να με ενοχλήσει (όχι ότι τους έκαμνα μέχρι τότε την δουλειά που ήθελαν...) εκείνη την περίοδο.

Έτσι λοιπόν βγήκα σε αναζήτηση καινούριας θέσης εργασίας μετά από την συζήτηση αυτή.Πίστευα, ότι δεν θα μπορούσε ποτέ αυτό να συμβεί σε εμένα,γιατί πάντα έδινα και δίνω τον καλύτερο μου εαυτό και γιατί δεν θέλω να δημιουργώ προβλήματα στους συναδέλφους και στους πελάτες...
Ήτανε όμως και μια καλή αφορμή για να κάνω μια ενδοσκόπηση μέσα μου και να φιλοσοφήσω τα πράγματα και τις καταστάσεις κατανοώντας ότι με αυτά τα σημάδια (της μοίρας ίσως...) τι πρέπει να κάνω στην μελλοντική επαγγελματική μου πορεία και αναζήτηση...


Υ.Γ. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις πρέπει να θεωρηθεί τελείως συμπωματική...

Διακοπές...

Σήμερα είναι η τελευταία ημέρα πριν την έναρξη των "επίσημων" διακοπών μου...
Είμαι τόσο κουρασμένος από την ενασχόληση μου με πράγματα και δουλειές που είχα να τελειώσω αυτέ τις μέρες, που δεν ξέρω πόσο θα κάνω για να επανέλθω σε πιο ήρεμες καταστάσεις...
Πάντως είναι παράξενο...Γιατί να μην κάνουμε τις δουλειές (άσχετες οι περισσότερες...) και μετά τις διακοπές...?
Γιατί να αγχωνόμαστε τόσο...
Μάλλον χρειάζομαι ξεκούραση...!
Στην πανέμορφη Χαλκιδική...
Με την οικογένεια μου φυσικά...
Σας εύχομαι να περάσετε καλά, όλοι σας...

Κούραση....

Τις τελευταίες ημέρες έχω μία μεγάλη κούραση,περισσότερο σωματική παρά ψυχική...
Νιώθω ότι δεν μπορώ να κουνήσω τα πόδια μου,τα βλέφαρα μου σιγοκλείνουν και με κυριεύει μία γενική αποχαύνωση...
Πρέπει να είναι η ζέστη που επικρατεί στην Θεσ/νίκη, που σε συνδυασμό με την υγρασία ο καιρός γίνεται ανυπόφορος...
Υπάρχουν πάντως εναλλάγές στην διάθεση μου, με στιγμές κατάθλιψης πουεναλάσσονται με στιγμές απόλυτης ηρεμίας...
Μάλλον είμαι στο σταυροδρόμι σημαντικών(;) αποφάσεων για την επαγγελματική μου σταδιοδρομία (μεγάλα λόγια...;)
Ποιος ξέρει, ο καιρός θα δείξει...
Υ.Γ. Για το τελευταίο θα πω περισσότερα μιαν άλλη φορά...

Μαγκιά...

Γεια σας ...
Σήμερα το απόγευμα γύρισα από επαγγελματικό ταξίδι (από την Αλεξανδρούπολη) και είπα να ασχοληθώ λίγο με το blog...
Ο λόγος είναι ότι περίμενα με αγωνία αυτά που θα έλεγε σήμερα ο Ζιντάν για το επίμαχο επεισόδιο στον τελικό του Μουντιάλ...
Μετά από όλα αυτά μήπως θα έπρεπε να τιμωρήσουν και τον Ματεράτσι για τα μπινελίκια που του έριχνε σε όλο τον αγώνα...?
Αλλά πάντα έτσι ήταν οι Ιταλοί, αυτοί κατέστρεψαν τον Μαραντόνα και "κόψανε" το ποδόσφαιρο στον Μάρκο Βαν Μπάστεν...
Vergogna...