Πως χάνει μια κυβέρνηση την αξιοπιστία της (και όχι μόνο...)

Γνωρίζουμε λοιπόν πια το Ν/Σ για την υγεία και ιδιαίτερα τα σημεία που αναφέρονται στο άνοιγμα ( ;) του επαγγέλματος του Φαρμακοποιού.

Δηλαδή, μια τρύπα στο νερό και τίποτα άλλο. Ο «αξιότιμος» κύριος Υπουργός δυστυχώς, ΔΕΝ απελευθερώνει το επάγγελμα του φαρμακοποιού.

Ένα επάγγελμα, που είναι από τα πιο περιορισμένα –όσο αφορά την εξάσκηση του –στην Ελλάδα.

Με πάρα πολλούς περιοριστικούς όρους (γεωγραφικούς και πληθυσμιακούς), που το καθιστούν αδύνατο για να δουλέψει κάποιος.

Εκτός εάν....”επενδύσει” κάποιος ένα πολύ μεγάλο ποσό (πάνω από 300.000 ευρώ) για μια άδεια, που δεν θα του δώσει ΠΟΤΕ τα αναμενόμενα.

Παρ’ όλα αυτά και παρ’ όλες τις παραινέσεις του Πρωθυπουργού, για άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων δεν υπήρξε επιτυχής έκβαση.

Μια έκβαση, που θα έδινε διέξοδο στις χιλιάδες ανθρώπων (πτυχιούχων φαρμακοποιών) οι οποίοι είναι άνεργοι, υποαπασχολούμενοι και στην καλύτερη περίπτωση ετεροαπασχολούμενοι.

Τι άλλο χάθηκε όμως ?

Χάθηκε και η αξιοπιστία μιας κυβέρνησης .Μιας κυβέρνησης, όμηρος στις συντεχνίες που επιμένουν- σε πείσμα των καιρών -να επηρεάζουν πρόσωπα και καταστάσεις.

Μια αξιοπιστία, που θα ήταν το αναγκαίο στοιχείο για να βρει η χώρα τον βηματισμό της. Μπροστά στις επερχόμενες προκλήσεις.

Για σταθερότητα, ανάπτυξη και ίσες ευκαιρίες σε όλους τους πολίτες της .

Δυστυχώς, χάθηκε μία ακόμη ευκαιρία.

Μαζί με αυτήν και η αξιοπιστία του κράτους και της χώρας.

Πανεπιστημιακό άσυλο

Πολλά τα ερωτήματα που έχουν προκύψει τελευταία για το θέμα του Παν. ασύλου.

Χρειάζεται ή δεν χρειάζεται ; Τι εξυπηρετεί ;

Καταρχήν ας δούμε το θέμα της χρησιμότητας του. Το Παν. Άσυλο δημιουργήθηκε προφανώς για την μνήμη της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Για να τιμήσουν τους νεκρούς και τους τραυματίες, που υπήρξαν από την εισβολή των σωμάτων ασφαλείας και λοιπόν παρακρατικών.

Έχει μια αλληγορική και μνημειακή σημασία .Να δείξει, ότι οι ιδέες θα πρέπει να προστατεύονται και να διαχέονται ελεύθερα.

Ως εδώ συμφωνούμε.

Εξυπηρετεί, όλους εκείνους που εκφράζονται με διάφορους τρόπους .Οι οποίοι πολλές φορές, δεν βρίσκουν διέξοδο για να μεταδώσουν τις δικές τους ιδεες και προτάσεις .

Δεν βρίσκουν, ή μήπως δεν θέλουν ....;

Στην εποχή που ζούμε, υπάρχουν δύο βασικά στοιχεία.

Πρώτα απ’ όλα , η Δημοκρατία δεν απειλείται –με την παραδοσιακή έννοια του όρου- από απολυταρχικά καθεστώτα. Συνεπώς, η Δημοκρατία βασίζεται σε στέρεες βάσεις.

Δεύτερον, στην εποχή του διαδικτύου ο καθένας μπορεί να εκφέρει ΕΛΕΥΘΕΡΑ την γνώμη του. Μπορεί να διατυπώσει τις απόψεις του .Από τις πιο ακραίες ως τις πιο ήπιες.

Τότε...;

Τότε προκύπτει το εξής. Υπάρχουν «κάποιοι» που εκμεταλλεύονται την έννοια της Δημοκρατίας και της ελευθερίας, των απόψεων .

Για να κάνουν αισθητή την παρουσία τους....

Μια παρουσία φτωχών και ξεπερασμένων επιχειρημάτων.

Όπως οι ίδιοι τους.

Κων/πολη (μέρος 2ο)

Συνεχίζουμε λοιπόν την διαδρομή....

Καπαλί Τσαρσί (η μεγάλη κλειστή αγορά της Πόλης). Μια αγορά που αποτελείται από 4.000 περίπου μικρομαγαζάκια (στην κυριολεξία).

Η αποθέωση του κιτς ,αλλά και της Κινέζικης –κραταιάς πια-παραγωγής προϊόντων απομίμησης (θα επιβεβαιωθεί πιο κάτω). Οριζινάλ μαϊμού έλεγαν και έδειχναν τις μπλούζες στα καλάθια.

Το παζάρι αναγκαίο και επιβαλλόμενο. Ισχύει όμως ο νόμος της συντεχνίας. Όλοι έχουν, την ίδια κατώτατη τιμή (μάλλον έχουν μόνο ένα Κινέζο εισαγωγέα , έλεγα εγώ....).

Πριγκηπόνησα (Πρίγκηπος). Μια πάρα πολύ ωραία διαδρομή, με το βαπόρι της γραμμής. Αρκετός κόσμος που ταξίδευε (‘όχι μόνο τουρίστες).

Η Πρίγκηπος έχει μια κάποια κίνηση. Ακόμα μεγαλύτερη φυσικά, θα έχει κατά την διάρκεια του Καλοκαιριού.

Αξίζει να κάνει κάποιος μια βόλτα με τα «παϊτόνια»,αφού αμάξια δεν επιτρέπονται στο νησί.

Υπάρχει και η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (την οποία δεν μπορέσαμε να δούμε λόγω χρόνου).

Μίνι-κρουαζιέρα στον Βόσπορο. Ένα από τα καλύτερα κομμάτια της εκδρομής. Ο Βόσπορος και από τις δύο πλευρές του (Ευρωπαϊκή και Ασιατική) είναι ΠΑΝΕΜΟΡΦΟΣ.

Επιβλητικής καλλιτεχνίας σπίτια πλουσίων και από τις δυο πλευρές. Μνημεία αξιόλογης σημασίας (Κάστρο Ρούμελι Χισάρ) και η απίστευτη κρεμαστή Γέφυρα του Γαλατά.

Θα την ξαναέκανα.

Αγία Σοφία. Το μέγεθος της –εσωτερικά κυρίως – σου φέρνει ένα δέος. Δέος , για το γεγονός της κατασκευής, αυτού του εξαίσιου αρχιτεκτονικά και σχεδιαστικά μνημείου. Ευτυχώς η συντήρηση σε όσες ψηφιδωτές τοιχογραφίες- είχανε σωθεί- είχε τελειώσει και τις θαυμάσαμε από κοντά.

Η ομορφιά και η λεπτομέρεια σε όλο της το μεγαλείο. Μαζί με αυτές και ο θαυμασμός για τον Βυζαντινό Πολιτισμό.

Μπλε Τζαμί. Μια πολύ ωραία εμπειρία, για να το επισκεφθεί κάποιος. Κάτι το διαφορετικό για μένα, αφού ήταν η πρώτη φορά που έμπαινα σε ένα τζαμί.

Λιτό και λιγάκι μυστικιστικό. Δεν φθάνει όμως την τελειότητα της Αγίας Σοφίας (όσον αφορά την σχεδιαστική αρχιτεκτονική του).

Μάλλον μια απομίμηση της ....

Βασιλική Δεξαμενή. Άλλο ένα δείγμα, του μεγαλείου του Βυζαντινού Πολιτισμού. Η κατασκευή του έγινε για να προμηθεύονται, πόσιμο νερό κατά την διάρκεια της πολιορκίας. Έτσι δεν θα υπήρχε ο κίνδυνος μόλυνσης από εχθρική ενέργεια.

Μια τεράστια δεξαμενή, με πολλά ξεχωριστά δωμάτια.

Αιγυπτιακή αγορά. Μια κλειστή αγορά με μικρομάγαζα τα οποία πουλάνε –κυρίως- μπαχαρικά και αντικείμενα λαϊκής τέχνης.

Πιο ακριβή από το Καπαλί τσαρσί. Εξηγείται γατί –όπως λένε-τα προϊόντα τους προέρχονται από την Ανατολία (και όχι από την Κίνα).

Γεμάτη από μυρωδιές και χρώματα. Ευγενικότατοι πωλητές, που γίνονται «χαλί» να τους πατήσεις.

Τέλος, μεγάλη εντύπωση μου έκανε η μουσική τους. Αυτή που ακούς-ιδιαίτερα- στους δρόμους .Η Ποντιακή Λύρα ΠΑΝΤΟΥ. Το ίδιο και οι χοροί τους.

Δεν είναι οι Τούρκοι, που μας έμαθαν από μικροί η εικόνα τους.

Είναι οι Βυζαντινοί απόγονοι. Είναι τα απομεινάρια ενός Πολιτισμού που χάθηκε, αλλά ιστορικά επιμένει να ζει στον ίδιο χώρο.

Καλό σας ταξίδι.

Κων/πολη (μέρος 1ο)

Πολλοί από εσάς ,θα έχουν ταξιδέψει στην Τουρκία και συγκεκριμένα στην Κων/πολη.

Δεν ξέρω τι εντυπώσεις προκάλεσε η γειτονική χώρα. Σε εμένα –στην πλειοψηφία- θετικές. Ξεκινάμε λοιπόν να τις αφηγηθούμε.

Σύνορα Κήπων. Στο Τούρκικο κομμάτι κυριαρχεί η καθαριότητα και η ευταξία.

Ο τελωνειακός, ντυμένος με κοστούμι και γραβάτα –μέσα στο κρύο - να είναι πολύ πρόθυμος (παρά το προχωρημένο της ώρας) να εξυπηρετήσει. Κερδίζουν ήδη-επικοινωνιακά- από την αρχή στα σημεία οι Τούρκοι .

Παρακολούθηση της ρίψης του Σταυρού (ημέρα των Θεοφανείων).Η περιοχή γύρω από το Πατριαρχείο είναι –δυστυχώς- εγκαταλειμμένη. Τα σπίτια των Ελλήνων, που ζούσαν εκεί βρίσκονται σε άθλια κατάσταση ή κατοικημένα από Άραβες. Τεχνητή προσπάθεια εξαθλίωσης της συνοικίας...;

Ποος ξέρει (μάλλον ναι).Λίγο πριν την ρίψη του Σταυρού όμως ο μουεζίνης να καλεί από τα μεγάφωνα –σε διαπασών- για προσευχή (;) τους Μουσουλμάνους. Αλγεινή εντύπωση και έλλειψη θρησκευτικού πολιτισμού. Δεν είναι σωστό αυτό αδέρφια....Να σεβόμαστε όλες τις θρησκείες και τα έθιμα τους...

Ξενοδοχεία. Εκεί όπου καταλύσαμε (πλησίον πλατείας Ταξίμ) υπάρχουν τα τουριστικά ξενοδοχεία. Το συγκεκριμένο (Lares Park), είναι πολύ καλό με άψογη εξυπηρέτηση (και πολύ καλή γνώση Αγγλικών από το προσωπικό).

Πεζοδρομος «Η οδός του Πέραν» ή Istiklal. Γεμάτο από ζωή και δεκάδες χιλιάδες κόσμο. Εδώ πρέπει να χτυπάει η καρδιά της Πόλης. Αστυνόμευση παντού (με κρυφούς και φανερούς αστυνομικούς).Περιπολικά και μοτοσικλέτες τελευταίας τεχνολογίας να ανεβοκατεβαίνουν τον πεζόδρομο.

Είπαμε, κερδίζουν επικοινωνιακά οι Τούρκοι.

Κυκλοφοριακό. Το απόλυτο χάος. Δεν είναι ξένο προς εμάς. Συνηθισμένοι και εμείς στην παραβίαση φωτεινού σηματοδότη. Απλά, κίνηση αυτοκινήτων υπάρχει ΠΑΝΤΟΥ.

Ίσως χειρότερα από την Αθήνα.

Συνεχίζεται...

Kων/πολη

Αύριο, οι εντυπώσεις από το ταξίδι στην Κων/πολη.
Έχει ενδιαφέροντα σημεία το ταξίδι αυτό.

O Κατάσκοπος του Θεού

Καλή χρονιά γεμάτη υγεία να έχουμε

Αυτή την φορά, θα γίνει μια αναφορά σε ένα πολύ καλό βιβλίο που τελείωσα πριν από κάποιες μέρες.

Τιτλοφορείται "Ο Κατάσκοπος του Θεού " του Χουάν-Γκόμεθ Χουράδο.
Ένα μυθιστόρημα με πολλά (;) αληθινά γεγονότα , γεμάτα ανατροπές στο ύφος του αστυνομικο-πολιτικού θρίλερ.

Αξίζει ο κόπος, να το αγοράσει κάποιος.
Τολμήστε το.

Το Σουηδικό παράδειγμα....

Ίσως, το πιο αντιπροσωπευτικό αυτής της Σκανδιναβικής χώρας.

Σχετικά με την νοοτροπία της, αλλά και την αντίληψη για την διαχείριση του δημόσιου χρήματος.

Κλείνει λοιπόν η Σουηδία 5 πρεσβείες της, σε όλο τον κόσμο.

Την αιτία σίγουρα θα την μαντέψατε. Εξοικονόμηση πόρων. Συγκεκριμένα,θα μειωθούν τα έξοδα κατά 34 εκατομμύρια ευρώ....

Ας γίνει όμως μια σύγκριση, με την δική μας αντιμετώπιση σε υποθετικά παρόμοια παραδείγματα.

.Οι εδώ «πατριώτες», θα τα χαρακτήριζαν εθνική προδοσία.

Να πούμε για άχρηστες δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμούς, που συντηρούνταν μέχρι πριν από λίγο.

ΚΑΝΕΝΑΣ αρμόδιος κυβερνητικός παράγοντας, μέχρι τώρα (από Πρωθυπουργό μέχρι και τον τελευταίο ειδικό σύμβουλο) δεν είχε κάνει μια καταγραφή όλων αυτών των σπαταλημένων χρημάτων...

Τώρα όμως που γίνεται, ποια είναι η αντιμετώπιση...?

Φραστικές επιθέσεις του τύπου «κατάργηση του Δημόσιου», ξεπούλημα του Εθνικού (για ποιους ;) πλούτου κλπ.

Τίποτα, για την ουσία των πραγμάτων.

Απλά και μόνο, για να διατηρηθούν τα προνόμια και οφίτσια από “κάποιους”...

Αυτοί οι κάποιοι, που ξεπούλησαν την χώρα.

Την Ελληνική, όχι την Σουηδική.

Τελικά βουλιάζουμε.

Τελικά βουλιάζουμε ? Μάλλον σε αυτό συμπέρασμα φτάνει κάποιος, διαβάζοντας κάποια συγκεκριμένα σημεία του μνημονίου 3 .

Σημεία για τα οποία δεσμεύεται η κυβέρνηση, να τα πραγματοποιήσει στο άμεσο μέλλον.

Συγκεκριμένα, στα άρθρα που αναφέρονται για το «άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων» .

Μπορεί να δει κανείς ότι τελικά το αναμενόμενο –για πολλούς-άνοιγμα είναι μια ακόμη απάτη, σε βάρος των Ελλήνων πολιτών και της τρόϊκας.

Αναφέρει για τους φαρμακοποιούς “ Η κυβέρνηση θα προτείνει νομοθεσία για την άρση των περιορισμών σε κλειστά επαγγέλματα συμπεριλαμβανομένων του φαρμακευτικού επαγγέλματος, σχετικά με τον περιορισμό του αριθμού των φαρμακείων και το ελάχιστο περιθώριο κέρδους “ .

Δηλαδή, το νομοθετικό της έργο θα περιορισθεί στην μείωση του αριθμού και στο ποσοστό κέρδους των φαρμακείων...

Τι θα απογίνουν, όλοι οι πτυχιούχοι άνεργοι, υποαπασχολούμενοι και ετεροα- πασχολούμενοι φαρμακοποιοί ?

Γιατί δεν μπορούν, να έχουν το ελεύθερο δικαίωμα να εξασκήσουν την επιστήμη που σπούδασαν (συμβάλλοντας και στην αύξηση του ΑΕΠ ταυτόχρονα ;)

Ως πόσο ακόμα, θα πληρώνουν μαύρα λεφτά για μια άδεια που δεν θα έχει αντίκρυσμα σε εμπορικό επίπεδο ;

Δεν γνωρίζουμε ποιος κυβερνητικός ή μη παράγοντας, θα μπορούσε να δώσει απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα...

Ένα όμως είναι το σίγουρο και ξεκάθαρο συμπέρασμα.

Δεν αλλάζουμε και βουλιάζουμε..

Η αγελάδα και το γάλα.

Πρώτα οι δηλώσεις για μείωση μισθών στον ιδιωτικό τομέα. Μετά η διάψευση (;) ότι δεν ειπώθηκε κάτι τέτοιο.

Μάλλον, δεν έχει αποφασίσει ο πρόεδρος του ΣΕΒ κος Δασκαλόπουλος.

Δεν έχει αποφασίσει, τι συμφέρει τελικά στους εργοδότες. Έλεγε για μείωση μισθών, κατάργησης της υπερωριακής αμοιβής κλπ.

Με τα απλά οικονομικά, από τα οποία έχω μικρή γνώση μπορούν να εξαχθούν τα παρακάτω συμπεράσματα.

Αν μειωθούν οι μισθοί – και γενικότερα τα εισοδήματα- των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα , θα μειωθεί αυτόματα και η αγοραστική τους δύναμη.

Φυσικά θα πει κάποιος, ότι θα μειωθούν και οι τιμές (αλλά και το περιθώριο κέρδους των επιχειρηματιών).Δεν θα τους πειράξει όμως αν από 70% και 80%, «πέσουν» στο απεχθές για αυτούς 50%....

Η μείωση αυτή, σημαίνει όμως και μείωση της παραγωγής. Μείωση της παραγωγής, θα οδηγήσει σε περισσότερες απολύσεις.

Περισσότερες απολύσεις, θα οδηγήσουν σε ακόμη περισσότερη μείωση της αγοραστική τους δύναμη.

Φαύλος κύκλος...;

Όχι. Επιχειρηματική αυτοκτονία.

Γιατί την αγελάδα που σου δίνει το γάλα δεν την σκοτώνεις.

Την προστατεύεις σαν κόρη οφθαλμού.

Για να μην βγουν τα δικά σου μάτια...

Ποιος φοβάται τις αλλαγές ;

Πολλοί ισχυρίζονται, ότι τις αλλαγές τις φοβούνται δύο –κυρίως ομάδες ανθρώπων.

Αυτοί που τις φοβούνται, επειδή δεν μπορούν να αντέξουν το ψυχικό βάρος ( όσον αφορά το άγνωστο αυτών) .

Αυτοί που δεν τις θέλουν για διάφορους λόγους (συνήθως συμφεροντολογικούς).

Δεν ξέρουμε φυσικά (ή ξέρουμε ;), σε ποια κατηγορία ανήκουν οι συμπαθέστατοι ιατροί του ΙΚΑ. Αναφέρομαι σε αυτούς, που αντιτίθενται στο σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης που-τον επόμενο μήνα- θα εφαρμοσθεί στο ταμείο.

Οι λόγοι της των αντιδράσεων κυρίως δύο.

Έλλειψη εκπαίδευσης (;) και το κυριότερο η απουσία γραμματειακής υποστήριξης...

Καταρχήν, το σύστημα αυτό βασίζεται σε καθαρά πληροφοριακή ηλεκτρονική πλατφόρμα. Είναι λιγάκι δύσκολο να μην γνωρίζει ο σημερινός ιατρός πώς δουλεύει ένα απλό πρόγραμμα. Φτάνει μια στοιχειώδης εκπαίδευση μιας ώρας (λιγότερο χρειάστηκαν οι φίλοι μου και συνάδελφοι φαρμακοποιοί), για να το εξοικειωθούν με αυτό.

Προβλήματα φυσικά θα υπάρξουν, τα οποία θα διορθωθούν στην πράξη.

Επίσης, ισχυρίζονται, ότι δεν υπάρχει γραμματειακή υποστήριξη ( ;).

Ποια θα ήταν η σημασία μιας γραμματειακής υποστήριξης, στην συνταγογράφηση φαρμάκων...Μόνο αυτοί το ξέρουν (;)

Φαίνεται λοιπόν, ότι τις μεταρρυθμίσεις αυτές στην διαδικασία συνταγογράφησης κάποιοι δεν τις θέλουν.

Το ερώτημα όμως είναι. Δεν τις θέλουν γιατί δεν μπορούν να τις αντέξουν ή για διάφορους λόγους...?

Αλλάζουμε (;) γιατί βουλιάζουμε (;)

Μήπως, θα πρέπει να είναι αυτό το κύριο νόημα της τελευταίας εκλογικής αναμέτρησης (ιδίως της δεύτερης Κυριακής).

Μήπως, έχουμε αρχίσει να καταλαβαίνουμε ότι έχουμε δύναμη ?

Φυσικά –θα μπορούσε να πει κάποιος-υπάρχει και μια πολύ μεγάλη αποχή. Μια αποχή πρωτόγνωρη για την χώρα. Πιστεύω όμως, ότι το ποσοστό αυτών που δεν πήγαν να ψηφίσουν είναι με το μέρος εκείνων.

Εκείνων που ψήφισαν. Που θέλουν να αλλάξουν ΟΛΑ.

Σε όλα τα επίπεδα. Από την καθημερινή ζωή, μέχρι τα πιο μακροπρόθεσμα στρατηγικά σχέδια.

Να γίνουν ανατροπές και ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ. Αληθινές και όχι για τους τύπους (δηλ. για το ΔΝΤ).

Να απελευθερωθούν οι υγιείς δυνάμεις αυτής της χώρας. Να μπορέσουν να τραβήξουν, σαν μια ατμομηχανή και τα άλλα μέρη.

Να τα οδηγήσουν, σε ένα δρόμο πιο ομαλό και με πολλή ανάπτυξη.

Ψηφίσαμε λοιπόν αυτούς οι οποίοι δεν είχανε το καθαρό κομματικό παράσημο. Το ελευθέρας για να καπηλευθούν και να έχουν σε ομηρία πολύ κόσμο.

Αυτούς, που θεωρήσαμε ότι μπορούν να επιφέρουν τις αλλαγές. Αυτούς, οι οποίοι θα ανατρέψουν και θα ταρακουνήσουν αντιλήψεις και νοοτροπίες...

Τους γυρίσαμε την πλάτη. Όχι μόνο στους κομματικούς, αλλά και στους πάτρονες τους (π.χ. Εκκλησιαστικοί παράγοντες).

Χορηγοί-επίσημοι κάποιες φορές- ανθρώπων που ψηφοθηρούν με τις “ευλογίες” τους.

Όλα τα παραπάνω, γίνανε γιατί θλεουμε να ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ.

Οι άλλοι, μπορούν να ΒΟΥΛΙΑΞΟΥΝ.

Σκέψεις, αποχή και συνενοχή...

Πολλοί δηλώνουν, ότι δεν θέλουν- και δεν θα πάνε και την δεύτερη Κυριακή- να ψηφίσουν.

Δηλώνουν απογοητευμένοι, εξαπατημένοι ως και αδιάφοροι. Επίσης δηλώνουν-οι περισσότεροι από αυτούς- προοδευτικοί, ριζοσπάστες, αντισυστημικοί....

Υποστηρίζουν, ότι η αποχή θα δώσει ένα καλό μάθημα στους πολιτικούς. Ένα μήνυμα (ίσως κατά του μνημονίου,) που θα συνετίσει.

Έχουν δίκιο για την απογοήτευση τους. Έγιναν ελάχιστα σε αυτήν την χώρα. Έπρπεπε να γίνουν περισσότερα. Η κρίση ευνοεί άλλωστε τέτοιου είδους αντιδράσεις.

Αντιδράσεις –και αποφάσεις-, πιο στρατηγικές και έξυπνες θα έπρεπε να κάνουν και να πάρουν ,οι ίδιοι οι απέχοντες.

Να διαμαρτυρηθούν –με την ψήφο τους- ενάντια σε εκείνους.

Σε εκείνους, που τους λοιδωρούν.

Σε εκείνους, που τους απομηζούν σαν παρασιτικά μικρόβια.

Σε εκείνους, που ανοικτά δηλώνουν υπέρμαχοι της συντήρησης. Υπέρμαχοι ορισμένων ομάδων και συντεχνιών.

Σε εκείνους, που μας αποκλείουν από αποφάσεις που αφορούν εμάς.

Εμείς λοιπόν θα τους αφήσουμε...;

Aυτοδιοίκηση, μνημόνιο και εκλογές.

Πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες μέρες, σχετικά με τις επικείμενες εκλογές.

Θα ψηφήσουμε αυτοδιοικητικά ; Θα ψηφίσουμε αντιμνημονιακά ;

Το θέμα είναι, να ψηφίσουμε αυτούς που θα μας πείσουν. Θα μας πείσουν με τον μεστό και ειλικρινή τους λόγο, για την πραγματοποίηση των έργων.

Έργα που χρειάζεται η κάθε κοινότητα, Δήμος και Περιφέρεια. Μικρά και μεγάλα.

Πώς θα τους αναγνωρίσουμε ;

Οι υποψήφιοι αυτοί, ΔΕΝ χρησιμοποιούν τακτικές τύπου life style ( ντύνομαι Ζορό για να εντυπωσιάσω, αλλά αφήνω να στεγνώσει η λίμνη Κορώνεια...)

Οι υποψήφιοι αυτοί, ΔΕΝ χρησιμοποιούν βαρύγδουπες εκφράσεις (όλοι οι Αθηναίοι είναι ευχαριστημένοι από εμένα...).

Οι υποψήφιοι αυτοί, είναι χαμηλού προφίλ και δεν τάζουν λαγούς με πετραχείλια. Δεν υπόσχονται «τον κόσμο όλο» σε όλο τον κόσμο....

Οι υποψήφιοι αυτοί, δεν αναφέρονται συνεχώς στο κακό μνημόνιο για να χαϊδεύουν αυτιά. Γνωρίζουν και οι ίδιοι, ότι είναι ένα ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΚΑΚΟ.

Καλή ψήφο.

Μετά την διακαναλική, τι...;

Ωραία λοιπόν. Γίνεται –αυτήν την ώρα – η διακαναλική συνέντευξη του Πρωθυπουργού.

Πάμε στο προκείμενο. Η ζωή μας θα βελτιωθεί ?

οι μεταρρυθμίσεις (π.χ. κλειστά επαγγέλματα) θα τρέξουν πιο πολύ ?

Θα αποδοθούν –αληθινές και όχι μόνο – ευθύνες στους υπεύθυνους των μεγάλων σκανδάλων ?

Αυτό είναι που θα πρέπει να βγει από την συνέντευξη.

Τα υπόλοιπα είναι λόγια προς ανάλωση και παραπολιτική φιλολογία.

Ο κόσμος χρειάζεται ΔΡΑΣΕΙΣ και ΕΡΓΑ.

Οι συνεντεύξεις να έπονται.

Tα τασάκια επιστρέφουν. Το κράτος πότε...?

Επιστρέφουν λοιπόν τα τασάκια στα τραπέζια των καταστημάτων υγειονομικού χώρου.

Η αιτία –κατά τους ιδιοκτήτες- είναι η μείωση στον αριθμό των πελατών.
Δεν θα μείνουμε στο γεγονός της απαγόρευσης, όσον αφορά την ορθότητα του.
Ούτε αν όντως, είναι αυτή η αιτία ή η οικονομική δυσπραγία.

Απλά, για άλλη μια φορά το κράτος έδειξε την αμηχανία του αλλά και την ανυπαρξία του.

Αμηχανία, γιατί δεν μπόρεσε ούτε να ψελλίσει –έστω για τους τύπους- μια αποδοκιμασία αυτής της κίνησης.

Ανυπαρξία, γιατί ούτε καν διανοήθηκε να επιβάλει τα συγκεκριμένα μέτρα της απαγόρευσης.

Φυσικά αν περάσει η επανανομιμοποίηση του καπνίσματος, θα είναι μια ολοκληρωτική ήττα για το κράτος.

Ίσως, το Βατερλό αυτής της κυβέρνησης.

Από ένα καπνό...

Οι Ευρωπαίοι γνώριζαν, εμείς ?

«Οι Ευρωπαίοι γνώριζαν» δήλωσε ο κ. Γιούνκερ. Αυτή είναι, η δήλωση του επικεφαλής του Eurogroup. Γνώριζαν ότι θα ξεσπάσει κρίση.

Εντάξει λοιπόν. Οι “ άλλοι “ γνώριζαν. Εμείς, δεν γνωρίζαμε ? Μήπως τώρα, θα προχωρήσουμε σε αφορισμούς κατά των ‘κακών” Ευρωπαίων ....;

Φυσικά έχουνε και εκείνοι –ιδίως οι τεχνοκράτες τους –μερίδιο ευθύνης.

Το μεγαλύτερο όμως, το έχουμε ΕΜΕΙΣ.

ΕΜΕΙΣ, που ως κράτος ξοδεύαμε αλόγιστα σε διορισμούς, διαφθορά (ενεργητική και παθητική) και λειτουργώντας με τον πιο ανοργάνωτο τρόπο, φθάσαμε σε αυτό το σημείο.

ΕΜΕΙΣ, οι οποίοι βλέπαμε τι γινόταν στον χώρο εργασίας- ιδιαίτερα στο δημόσιο τομέα- δεν το επισημάναμε στα συνδικαλιστικά στελέχη. Να χτυπήσουνε το καμπανάκι του συναγερμού.

ΕΜΕΙΣ, που πέσαμε στην παγίδα της υπερκατανάλωσης, ξεπουλώντας την ψυχή μας σε εφήμερες και ανώφελες καταναλωτικές συνήθειες. Αποφεύγοντας και λησμονώντας την μεγάλη πνευματική κληρονομιά. Την καλλιέργεια της ψυχής και του μυαλού.

Η πραγματικότητα ψυχρή και σκληρή.

Τώρα το γνωρίζουμε.

Ή μήπως θα την δούμε στην συνέχεια...;

Μαζί τα φάγατε, κύριε Πάγκαλε....

Αντικείμενο συζήτησης, γίνεται σχεδόν καθημερινά-στις παρέες- η δήλωση του Αντιπρόεδρου της Κυβέρνησης.

Μια δήλωση γεμάτη από ελικρίνεια. Πρακτικά, ο Πάγκαλος είπε -κατά ένα μεγάλο ποσοστό-αυτό που σκέπτονται όλοι οι Έλληνες. Το αλισβερίσι των κοινοβουλευτικών κομμάτων με συγκεκριμένες ομάδες και συστήματα, με στόχο την διασπάθιση του δημόσιου χρήματος (ανάλογα με την δύναμη τους και την εκάστοτε ισχύ τους...)

Στην δήλωση αυτή όμως, πρέπει να δούμε ποιο είναι το άλλο μέρος, το άλλο σύστημα, οι άλλοι άνθρωποι στους οποίους απευθύνεται ο Πάγκαλος....

Μαζί τα φάγατε κύριε Πάγκαλε. Εσείς και οι διεφθαρμένες μαριονέτες σας. Πολλές φορές τύποις επιχειρηματίες. Κρυφοί και φανεροί. Αυτοί με τους οποίους κάνατε τις «δουλειές» σας. Για το «καλό» του τόπου, αλλά και του προσωπικού σας συμφέρον...

Μαζί τα φάγατε κύριε Πάγκαλε. Εσείς και οι συνδικαλιστές σας. Διορίζοντας στρατιές κομματικών στρατιωτών που είχαν περάσει από τα κομματικά κέντρα εκπαίδευσης. Για να παιδεύουν αργότερα –με την συμπεριφορά και την αλαζονεία τους-τον απλό πολίτη....

Μαζί τα φάγατε κύριε Πάγκαλε. Με τις συντεχνίες των κλειστών επαγγελμάτων. Αυτές που “νομίζατε» ότι σας υποστήριζαν. Διοχετεύοντας χιλιάδες ψήφους, στα κόμματα σας .Αγνοώντας ότι η ΜΕΓΑΛΗ πλειοψηφία απαιτούσε και απαιτεί αλλαγές αντάξιες, μια σύγχρονης κοινωνίας....

Τα παραπάνω λόγια χτυπήθηκαν σε ένα πληκτρολόγιο ενός απλού πολίτη. Ο οποίος δε συμμετείχε ποτέ σε τέτοιου είδους φαγοπότι. Για αυτόν τον λόγο, μπορεί και τα γράφει. Για αυτό τον λόγο, έχει δικαίωμα να κρίνει και- ασφαλώς- να κατακρίνει.

Να κατακρίνει και να συμβουλεύει.

Καιρός για δίαιτα. Για όλους σας....

Toυρισμός στην Γαλλία

Το κείμενο αυτό, είναι φυσικά η πλήρη αντίθεση του προηγούμενου.
Δεν θα μπορούσε –άλλωστε- να ήταν αλλιώς.

Προσγειώνεσαι λοιπόν στο αεροδρόμιο charle de gaulle. Δεν μπορεί να πει κανείς, ότι είναι και από τα καλύτερα στην Ευρώπη. Ο ξεναγός λέει, ότι κατατάχθηκε στην τελευταία θέση...Ως από τα πιο δυσλειτουργικά. Ο κόσμος όμως που υπάρχει είναι ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ .Ίσως για αυτό, δεν μπορεί να εξυπηρετήσει όλους (θα τα πούμε παρακάτω...).

Οι δρόμοι είναι χωρίς λακκούβες φυσικά . Ο περιφερειακός έχει την μορφή δαχτυλιδιού, που «αγκαλιάζει» περιμετρικά την πόλη.

Μας προειδοποιεί. “Στην Ελλάδα τρώμε για να ευχαριστηθούμε. Στην Γαλλία για να συντηρηθούμε.” Είναι Έλληνας που γεννήθηκε και έζησε στην Γαλλία .Ζει όμως στην Θεσ/νίκη. Γνωρίζει τα πράγματα, από την καλή και από την ανάποδη. Είμαστε πολύ τυχεροί ...

Ο πύργος του Άιφελ, επιβλητικός όπως το περίμενα. Ο κόσμος που πάει για να τον θαυμάσει, μπορεί να ανέρχεται σε δεκάδες χιλιάδες. Δεν είναι να απορεί κανείς.

Παντού ουρές, αλλά όλα οργανωμένα. Φυσικά με το αντίστοιχο οικονομικό αντίτιμο. Ίσως έτσι να είναι το σωστό. Σε ποιοτικές υπηρεσίες, θα πρέπει να συμπεριφερόμαστε ανάλογα....Αλλά και να πληρώνουμε ανάλογα.

Μεγάλη εντύπωση, τα κύματα των Κινέζων τουριστών. Μία ακόμη δεξαμενή προς
εκμετάλλευση. Οι τουρίστες τελικά έχουν κατακλύσει την πόλη, αλλά και την Γαλλία γενικότερα. Ο ξεναγός μας λέει, ότι σε 2 χρόνια περίπου το Παρίσι-οι ιθύνοντες υπολογίζουν –ότι δεν θα μπορέσει να υποδεχθεί και άλλους τουρίστες. Με αυτόν τον ρυθμό...

Δεν θα σχολιάσουμε περισσότερο τα αξιοθέατα. Όλα -σχεδόν -είναι γνωστά.
Απλά είναι ηλίου φαεινότερο ότι το Παρίσι ευημερεί –κατά ένα μεγάλο μέρος- από τα εκατομμύρια των τουριστών που το επισκέπτονται.

Εκεί βρίσκεται και το μεγάλο στοίχημα. Το επισκέπτονται, για την μεγάλη πολιτιστική κληρονομιά που έχει...

Μεγαλύτερη από την δική μας ; Όχι φυσικά. Η μεγάλη διαφορά όμως, είναι ότι εκεί την ΣΥΝΤΗΡΟΥΝ και την ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΟΥΝ.

Εμείς ;

Τουρισμός στην Ελλάδα...

Τουρισμός στην Ελλάδα

Επιστρέφοντας από τις Καλοκαιρινές διακοπές (που δεν διαρκούν δυστυχώς για πάντα κατά το τραγούδι) έρχονται -σαν απολογισμός- στο μυαλό μερικές συγκρίσεις.

Συγκρίσεις, που έχουν να κάνουν με την ποιότητα των παρεχόμενων τουριστικών υπηρεσιών-προϊόντων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ας κοιτάξουμε όμως να δούμε –σε αυτό το κείμενο- την κατάσταση που επικρατεί στην χώρα μας।

Εικόνα πρώτη : Στην «μαγευτική Χαλκιδική».Πρώτο πόδι, στα Ν. Πλάγια. Φιλοξενούμενος σε διαμέρισμα συγγενικού προσώπου. Τοποθεσία κοντά στην Θες/νίκη (40 χιλμ περίπου).Θάλασσα πολύ καλή (ειδικά φέτος).Συνήθως οικογενειακού επιπέδου τουρισμός. Τα αυτοκίνητα –κατά τις μεσημβρινές ώρες – να περνάνε με ιλιγγιώδη ταχύτητα ακριβώς μπροστά από τα σπίτια και τα μπαλκόνια. Το στέρεο να παίζει Κιάμο και Βέρτη τους οποίους ακούς σε απόσταση τουλάχιστον 250 μέτρων..

Πλήρης απουσία κάδων για συμβατικά-οργανικά σκουπίδια (προστέθηκε και ένας δεύτερος αρχές Αυγούστου).Για κάδους συλλογής με ανακυκλώσιμα υλικά ούτε λόγος...Τι θα πει άλλωστε οικολογία για τους τοπικούς ιθύνοντες...?

Να μην αναφέρουμε το σκοτάδι που επικρατεί το βράδυ σε ορισμένα σημεία। Είπαμε οικογενειακός προορισμός ,αλλά ας κρατήσουμε και λίγο ρομαντισμό...

Εικόνα δεύτερη : Μένουμε (;) Χαλκιδική...Δεύτερο πόδι στην Συκιά Χαλκιδικής. Μονοήμερη εκδρομή για να δούνε και τα παιδιά κάτι διαφορετικό...Υπάρχουν αρκετοί ΜΑΓΕΥΤΙΚΟΙ κολπίσκοι. Ως εδώ όμως η μαγεία. Σίγουρα θα πρέπει να κάνεις ένα με δύο τηλεφωνήματα σε γνωστούς που έχουνε πάει εκεί (τι χρειάζονται άλλωστε οι πινακίδες ;) .Για να σε καθοδηγήσουν ; .

Φτάνεις και ψάχνεις λίγη θέση για το αυτοκίνητο. Κάτι βρίσκεις σε κάποιο ανηφορικό και απότομο σημείο (ζητάω πολλά, ε...;).Mετά ανακαλύπτεις ότι ο μαγευτικός κόλπος είναι κατά τα 5/6 ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΟΣ από beach bars...

Δεν έχεις άλλη επιλογή .Πρέπει να πληρώσεις την δεκάτη. Το κάνεις. Συμβιβάζεσαι και προσπαθείς αν χαλαρώσεις (προσπαθείς...;).Τρως και στην ταβέρνα που διατηρεί το παραπάνω μπαρ (μια που ήρθαμε, να μας πάρουν με καλό μάτι).Μετά προσπαθείς να χαλαρώσεις (αναγκαστικά αυτή την φορά, μετά το φαγητό...).

Εσύ θέλεις να χαλαρώσεις αλλά το μπαρ δεν θέλει...Μουσική με πολλά μπιτ και σε πολλά ντεσιμπέλ। Είναι ξεκάθαρο, ότι δεν ταιριάζουν με το εξαιρετικό αυτό τοπίο. Μάλλον το κάνουν για να συνεχίζεις να θαυμάζεις το τοπίο (γιατί θέλεις να κοιμηθείς αμόρφωτε τουρίστα...?)

Εικόνα Τρίτη : Στην “μαγευτική” Κέρκυρα. Ένα καταπληκτικό νησί. Αναξιοποίητο όμως (όπως πολλά άλλα).Τα σκουπίδια να ξεχειλίζουν από τους κάδους ( αν τους βρεις). Τα παραδοσιακά σπίτια γεμάτα από μούχλα και βρωμιά (αυτό φίλοι Κερκυραίοι δεν είναι παραδοσιακό, είναι κατάντια).

Εκμετάλλευση χειρίστου είδους στις οργανωμένες παραλίες. (ομπρέλα με δύο ξαπλώστρες 9 ευρώ).Προσωπική εμπειρία από κλοπή (όλος ο φωτογραφικός εξοπλισμό) σε φυλασσόμενο πάρκινγκ επιχείρησης τύπου θαλάσσιου πάρκου.

Η επιχείρηση, να σε αφήνει στο έλεος των κλεφτών και η αστυνομία να κοιμάται...

Παντελώς αβοήθητος...

Δεν είναι αυτή εικόνα κράτους, που θέλει να έχει έσοδα και να επενδύσει στον τουρισμό. Κάποτε, είχε χαρακτηριστεί ως «βαριά βιομηχανία» της χώρας...

Ούτε για συνοικιακό εργαστήριο χειροτεχνίας δεν είναι .

Δυστυχώς...

Καλή ξεκούραση...

Αρχίζουν από σήμερα και για μένα οι Καλοκαιρινές διακοπές।
Το κεφάλι γεμάτο από αρκετά πράγματα (τουλάχιστον έτσι φαίνεται...)।
Επηρεάζει και τις σωματικές δραστηριότητες..
Κατεβάζουμε στροφές λοιπόν και επανερχόμαστε με περισσότερη όρεξη για δημιουργία..
Καλή ξεκούραση σε όλους.