H xαρά του γονιού...

Εχθές πήγα και είδα την πρώτη γιορτή της στον παιδικό σταθμό, στην οποία συμμετείχε με ενεργό ρόλο (δύο στιχάκια...) η τρίχρονη κόρη μου.
Μπορώ να πω ότι βούρκωσαν τα μάτια σε μια στιγμή βλέποντας την να το διασκεδάζει και να λέει όλο χάρη και τσαχπινιά το ποίημα που της είχανε αναθέσει...
Και εγώ να έχω τραβήξει καμιά 60αριά φωτογραφίες όλος καμάρι, ενώ η γυναίκα μου να "τραβάει" με την βιντεοκάμερα (ήταν από τις ελάχιστες φορές που την χειρίστηκε...) όλο το σκηνικό με τα παιδάκια στην σκηνή...

Αίσθηση κενού...

Σας έχει τύχη κάποια φορά να έχετε την α'ισθηση κενού μέσα σας...?
Να είστε κουρασμένοι πνευματικά, και όχι σωματικά..?
Διαβάζοντας για την επαγγελματική εξουθένωση πρόσφατα για τις εξετάσεις μου στο μεταπτυχιακό, αρχίζω και συνειδητοποιώ ότι τα πρώτα σημαδια τα βλέπω επάνω μου....
Καθόλου παράξενο με τους ρυθμούς και τις απαιτήσεις που έχουμε όλοι μας...
Ελπίζω σε αυτό το τριήμερο να γεμίσω τις μπαταρίες μου,γιατί οι διακοπές θα αργήσουν...

Ημέρα μηδέν...

Σήμερα μάλλον τελειώνει η "δύσκολη" περίοδος που περνούσα τελευταία λόγω εκπαιδευτικών υποχρεώσεων (εξετάσεις για το μεταπτυχιακό δηλαδή...).
Από αύριο και πάλι ο κανονικός (ευτυχώς) ρυθμός...της δουλειάς και ρουτίνας!
Όχι και άσχημα...!

Πίεση και άγχος για τι...?

Από σήμερα λοιπόν και για 3 περίπου εβδομάδες ξεκινάει μια καυτή περίοδος για μένα η οπoία θα έχει πολλές δραστηριότητες...
Η αλήθεια είναι ότι αισθάνομαι (λίγο) σαν μαθητής που ετοιμάζεται να δώσει Πανελλήνιες εξετάσεις.
Ετοιμάζομαι λοιπόν να "δώσω" δύο μαθήματα για το μεταπτυχιακό μου στο ΕΑΠ και έτσι προετοιμάζομαι κατάλληλα (όσο μπορώ βέβαια..) για να περάσω με επιτυχία και αυτή την χρονιά...
Πάντως υπάρχουν στιγμές που έχω αισιοδοξία, και στιγμές που σκέφτομαι ότι δεν θα γράψω τίποτα...
Όλα τα χαρακτηριστικά ενός μαθητή πριν από τις εξετάσεις...
Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία...
La speranza e' l'ultima a morire...

Άγχος...

Δουλειά,πελάτες,διευθύντρια,προϊστάμενος οικογένεια,φίλοι, νέα τεχνολογία και κοινωνική ζωή...τι ζωή και αυτή!
Γεμάτη υποχρεώσεις και πρέπει,γεμάτη συμβιβασμούς και "ευελιξία"(δηλ.βιασμός προσωπικότητας), είναι δύσκολο τελικά να είσαι ο εαυτός σου...!
Αλλά όταν απελευθερωθείς, ξαναγεννιέσαικαι γίνεσαι ο σκεπόμενος άνθρωπος που πάντα ονειρεύοσουν να είσαι!

Ανθρώπινη κακία...

Τι κάνει άραγε τους ανθρώπους τόσο κακούς, τόσο επιθετικούς έτσι ώστε να θέλουν να σε κατασπαράξουν,να σε ποδοπατήσουν και να εξαφανίσουν κάθε ίχνος αξιοπρέπειας...
Ποια δύναμη να τους ωθεί σε αυτή την συμπεριφορά...
Η απληστία για το χρήμα...Η προσπάθεια για απόκτηση ακόμη μεγαλύτερης εξουσίας...
Ποιος ξέρει...

Επαγγελματικό ταξίδι...

Αύριο το πρωί θα φύγω για ταξίδι στην Αλεξανδρούπολη,ελπίζω να μην έχει τόση μεγάλη κίνηση...
Πριν, βέβαια θα σταματήσω στην Ξάνθη και μετά Αλεξ/πολη για να διανυκτερέυσω εκεί.
Οι μέρες πλησιάζουν και η γυναίκα μου ετοιμάζεται να γεννήσει...
Ελπίζω όχι τις μέρες που θα λείπω...
Χάρης.
Δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο μικρός Τομάζο είχε αυτό το τέλος... http://http://news.pathfinder.gr/world/news/303270.html

Τέλεια μέρα...

Τέλεια μέρα για να πάω με την κόρη μου και την γυναίκα μου στο Λόύνα- Παρκ...

Εργασία...

Τελικά το αποφάσισα,δεν θα κοιμηθώ αν δεν την τελειώσω...

Εργασία μεταπτυχιακή...

Πρέπει να τελειώσω σήμερα την εργασία μου για να την δώσω (ηλεκτρονικά) και σήμερα ακόμη...
Να δούμε...