Με το Ξυστό...για την ανάπτυξη.

Θα μπορούσε να είναι το κεντρικό σύνθημα του κυβερνώντος κόμματος, για τις επερχόμενες ευρωεκλογές .Η κυβέρνηση λοιπόν, εξετάζει την επανακυκλοφορία του “στιγμιαίου” αυτού λαχείου.Άλλο ένα κομμάτι, στο παζλ των απέλπιδων προσπαθειών για εξεύρεση οικονομικών πόρων.

Πόροι ,οι οποίοι όμως θα προέρχονται από τον επίσημο (;)-μάλλον μέσω αδειών σε ιδιώτες- κρατικό τζόγο. Ένα κομμάτι, το οποίο ευελπιστούν ότι θα αποδώσει περί τα 200-300 εκατομμύρια στον κρατικό κορβανά. Δεν θα εξετάσουμε τώρα τι θα γίνουν τα κέρδη από το Ξυστό (είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση).

Θα πρέπει όμως να τονίσουμε, την προσπάθεια -και εμμονή -της κυβέρνησης να καλύψει τις “δικές” της οικονομικές ανάγκες, μέσω του τζόγου και όχι μέσω της ανάπτυξης.

Θα μπορούσε να θεσπίσει μέτρα, που να ευνοούν τον τομέα των υπηρεσιών (π.χ. άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων) αλλά και καιτον τομέα της παραγωγικής δραστηριότητας (με έμφαση σε τουρισμό και αγροτικές βιολογικές καλλιέργειες).

Αντί αυτού, κλείνει το μάτι σε κάθε λογής “επιχειρηματία” να επενδύσει στην αγορά των τυχερών παιχνιδιών. Έτσι, δεν θα παράγουμε τίποτα αλλά μόνο θα καταναλώνουμε. Αυτό που δεν μας έπιανε είναι μέχρι πότε...

Καλό θα ήτανε λοιπόν, αντί να επαναφέρουν το Ξυστό , να ξύσουν λίγο το κεφάλι τους οι κρατικοί ιθύνοντες, μήπως και μπορέσουνε να ορθοποδήσουν την χώρα.

Γιατί αλλιώς, στο τέλος το μόνο που θα κάνουμε, είναι να ξυνόμαστε...

Παυλίδης και Βερελής ,δύο βίοι παράλληλοι...?

Ασφαλώς πολλοί από εσάς, θα γνωρίζετε τα τελευταία γεγονότα που αφορούν τους δύο αυτούς άνδρες της πολιτικής μας ζωής.

Ο πρώτος (Παυλίδης), αθωώθηκε πανηγυρικά από την ολομέλεια της βουλής και επέστρεψε στην εκλογική του περιφέρεια μέσα σε πανηγυρικά πυροτεχνήματα...

Ο δεύτερος (Βερελής), παραιτήθηκε για λόγους ευθιξίας (;), και μάλλον θα επιστρέφει και αυτός στα δικά του μέρη...

Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. Ο πρώτος την “γλύτωσε”, παρά τις αποκαλύψεις του εφοπλιστή (και πρώην φίλου του) Μανούση. Έμεινε όμως στο αξίωμα του, καταγγέλλοντας μάλιστα και όσους ήθελαν να τον μπλέξουν, ζητώντας να αποδοθεί “δικαιοσύνη”.

Ο κόσμος γνωρίζει βέβαια ποιος έχει δίκιο στην υπόθεση. Το κριτήριο του είναι αλάνθαστο. Άλλωστε τα ίδια (υποθέσεις δωροδοκίας), αντιμετωπίζουμε όλοι σε μικρό ή μεγάλο βαθμό. Ανάλογα με την σπουδαιότητα της ενέργειας μας.

Ο δεύτερος -κάνοντας μια κίνηση ματ κατά τη γνώμη μου-παραιτείται χωρίς να το έχει κοινοποιήσει ούτε στο κόμμα του (έτσι τουλάχιστον φαίνεται).Δεν ξέρουμε αν είναι από ευθιξία ή οτιδήποτε άλλο. Απλά, έκανε μια κίνηση που επικροτήθηκε από το σύνολο της κοινής γνώμης.

Μία κοινή γνώμη που έχει τον δικό του ηθικό και αξιακό κώδικα σαν μέτρο σύγκρισης για τους πολιτικούς. Που ξέρει να γνωρίζει (αλάνθαστο κριτήριο είπαμε) ποιος είναι ο μεμπτός.

Δεν ξέρουμε αν ο Βερελής είναι ο ηθικός ή απόλυτος αυτουργός του νέου σκανδάλου...

Ξέρουμε όμως, ότι ο πολιτικός του βίος δεν είναι παράλληλος με του Παυλίδη, αλλά αντίθετος...

Ποιος θέλει να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας ?

Δεν είναι μια ερώτηση ρητορικού τύπου. Απλά, εκτός από τους γνωστούς-γνωστούς (πολιτικοί ιδίως κυβερνητικοί, αστυνομικοί ιδίως αποτυχημένοι και συντηρητικοί γεννημένοι αποτυχημένοι...).

Υπάρχει όμως, και μια σιωπηλή -συντριπτική-πλειοψηφία που δεν θέλει να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας. Δεν θέλει γιατί είναι αυτός που έδωσε -αλλά θα δώσει ακόμα πιο πολλές-σφαλιάρες στο “σύστημα”.Ένα σύστημα, με χίλια δυο πρόσωπα αλλά με μία πάγια και μόνιμη επιδίωξη. Την διατήρηση της καταπίεσης του πολίτη.

Δεν θέλουμε να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας, γιατί ξέρουμε ότι δεν χρησιμοποιεί τα λεφτά από τα λάφυρα των τραπεζών ( λάφυρα γιατί, ληστές δεν είναι και οι τραπεζίτες με την ανοχή του κράτους...?) για δικό του και μόνο όφελος. Απλά, κάνει και αγαθοεργίες σε άτομα με μικρή (ή και ελάχιστη) οικονομική επιφάνεια.

Δεν θέλουμε να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας, γιατί ξέρουμε ότι ενώ τον κυνηγάνε τόσοι πολλοί, αυτός δεν πυροβόλησε ΠΟΤΕ του αστυνομικό. Δεν λέρωσε, τα χέρια του με αίμα από τους διώκτες του. Υπάρχει άραγε, κάτι παρόμοιο στα παγκόσμια χρονικά...?

Δεν θέλουμε να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας, γιατί αποτελεί μια ελπίδα αμφισβήτησης απέναντι στην συνεχή ρομποτοποίηση που επιχειρήται να γίνει, καθοδηγούμενη από την κεντρική εξουσία...

Τέλος, δεν θέλουμε να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας, γιατί αποτελεί το alter ego μας.. Θα θέλαμε πολύ να του μοιάσουμε .Είναι κατά κάποιο τρόπο, ο superman των παιδικών μας χρόνων.
Μία φιγούρα που χάθηκε, από το μυαλό μας -μεγαλώνοντας-την οποία ξαναβρίσκουμε στο πρόσωπο του.

Άραγε, ποιος θέλει να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας ?

Καλό σου ταξίδι Βασίλη...

Συγκλονισμένος από τον άδικο χαμό του Έλληνα φοιτητή στην πόλη L'Aquila. Συγκλονισμένος γιατί πέρασα και εγώ κάποια χρόνια -σε άλλη πόλη βέβαια- της Ιταλίας.

Φοιτητής και εγώ, όπως ο Βασίλης. Μια φοιτητική ζωή, γεμάτη από πολύ δυνατές συγκινήσεις. Απογοητεύσεις,νοσταλγία για την Ελλάδα,δοκιμασμένες φιλίες,δυσκολίες στην προσαρμογή του εκεί τρόπου ζωής. Φυσικά και κάποιες χαρές. Ελάχιστες όμως. Η καθεμιά με το δικό της ειδικό βάρος.

Έτσι λοιπόν ,βλέποντας στο διαδίκτυο τις εικόνες από τα χαλάσματα συγκινήθηκα. Θυμήθηκα και το δικό μου πέρασμα από εκείνη την χώρα. Για λίγο, ταυτίστηκα με τον Βασίλη. Ένας νέος άνθρωπος με τον δικό του σκοπό (φοιτητής στην σχολή Πολιτικών Μηχανικών που ετοίμαζε την πτυχιακή του) και όνειρα για το μέλλον.

Ένα μέλλον που κατέρρευσε ,όπως τα σπίτια της μεσαιωνικής αυτής πόλης. Μέσα στην νύχτα, από έναν αδυσώπητο σεισμό. Θέλοντας ίσως να προλάβει τον ερχομό μιας καινούριας μέρας. Να μην αφήσει ούτε το παραμικρό ίχνος αισιοδοξίας.

Στο τέλος, η τραγική φιγούρα της μητέρας του. Να στέκεται εκεί .Πάνω από τα χαλάσματα. Περιμένοντας για κάποιο ελπιδοφόρο μήνυμα. Που δεν ήρθε όμως ποτέ...

Καλό σου ταξίδι Βασίλη, buon viaggio. Όταν μας κοιτάς από ψηλά, κέρνα και κανένα espresso στους αγγέλους. Να είσαι σίγουρος ότι θα το εκτιμήσουν....

Η αξιοπρέπεια απεργεί....

Σήμερα, είναι η 42η ημέρα της απεργίας πείνας του Θοδωρή Τενέζου. Ενός ανθρώπου, που έφτασε στο έσχατο σημείο της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας.

Μία σταδιοδρομία, η οποία άρχισε με πάρα πολλές δυσκολίες και τελείωσε άδοξα. Γιατί ο Θοδωρής προσπάθησε να εξελίξει και να δώσει μια ώθηση στην επιχείρηση του.

Λογάριασε όμως, χωρίς την σύμφωνη γνώμη των καρτέλ. Το αποτέλεσμα ήταν, να του δημιουργήσουν προσκόμματα και χτυπήματα κάτω από την μέση για να τον γονατίσουν...

Δεν γονάτισαν όμως την αξιοπρέπεια του. Άρχισε πριν από 42 μέρες μια απεργία πείνας. Για να καταγγείλει την τακτική των καρτέλ αλλά και την -ένοχη-αδιαφορία του κράτους.

Κατασκήνωσε λοιπόν, έξω από την επιτροπή ανταγωνισμού. Στο κέντρο της Αθήνας. Δίνοντας έτσι το δικό του στίγμα,κάνοντας την δική του διαμαρτυρία.

Είναι κάτι πρωτόγνωρο για την χώρα μας. Ένας άνθρωπος, να βρίσκει το σθένος να διαμαρτυρηθεί για να σώσει πια την αξιοπρέπεια του. Το μόνο που του έμεινε άλλωστε...

Φυσικά, ΚΑΝΕΝΑΣ πολιτικός δεν έκανε καμία αναφορά στο πρόβλημα του. Βλέπετε δεν μπορούνε να φανταστούνε, ότι ένας απλός πολίτης έχει το σθένος να διαμαρτυρηθεί με αυτόν τον τρόπο. Μπορεί και να τους "κλέψει" λίγο από την λάμψη τους...

Ούτε όμως, και τα "παραδοσιακά" ΜΜΕ δεν αναφέρουν κάτι για την περίπτωση του. Άλλωστε δεν "πουλάει" (;) , ή φοβούνται αυτούς που ο Θοδωρής καταγγέλει με την στάση του...?

Μόνο η μπλογκόσφαιρα, απλοί πολίτες και η οργάνωση STOP CARTEL είναι μαζί του στον δύσκολο αυτό δρόμο...Ένα δρόμο, του οποίου το τέρμα δεν το γνωρίζουμε.

Ελπίζουμε να έρθει η δικαίωση σε αυτό το τέρμα. Όχι μόνο για τον Θοδωρή,αλλά και για την δική μας αξιοπρέπεια...

Όταν καταργηθεί το άσυλο...

Όταν καταργηθεί το άσυλο,πάλι τι άσυλο θα φταίει. Τελικά ,γιατί αυτό το μένος εναντίον του Πανεπιστημιακού ασύλου ; Γιατί, τόση επιμονή να καταργηθεί ; Θα λυθούν δηλαδή όλα τα προβλήματα, από τα βίαια επεισόδια διατάραξης της τάξης ;

Δεν υπάρχει περίπτωση να ησυχάσουν. Τα επεισόδια θα συνεχιστούν, όσο αυτό το κράτος θα είναι ΑΠΩΝ από όλους του τομείς της δημόσιας ζωής. Ένα κράτος που βαδίζει -εδώ και πολλά χρόνια-σε αυτόματο πιλότο...

Ένα κράτος, όπου η επαφίεται στην καλή θέληση πολλών πολιτών, και δεν έχει μεταβληθεί σε μιά ατελείωτη σύγχρονη ζούγκλα ( ή μήπως θέλουν αυτό ακριβώς να πετύχουν... ;).Οι αντοχές όμως όλο και πιο πολύ αρχίζουν να υποχωρούν. Τι θα γίνει μετά, ίσως δεν το ξέρουμε...

Βέβαια, το θέμα θα είναι-πάντα- η κατάργηση του Πανεπιστημιακού ασύλου. Το ζήτησε -άλλωστε – και ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ. Εκεί εστιάζει ο πρόεδρος τα προβλήματα του κλάδου. Θέλοντας να δημιουργήσει-τεχνηέντως- έναν εχθρό, για να στραφούν εναντίον του οι ιδιοκτήτες καταστημάτων. Δεν φταίνε βέβαια -κατά τον πρόεδρο του ΕΒΕΑ-η στρέβλωση της αγοράς και οι πολύ υψηλές τιμές που υπάρχουν στην χώρα....Ας είναι καλά το άσυλο...

Και μετά το άσυλο, τι...? Ποιος θα είναι ο νέος εχθρός...?
Το σίγουρο είναι, ότι κάτι θα σκεφθούν οι εκάστοτε πρόεδροι. Δεν ξέρουνε όμως, τι θα σκεφθούν και οι πολίτες...

Έκανε λοιπόν την εμφάνιση της η οργάνωση ΑΣ.ΠΙ.Σ η οποία γεννήθηκε από “άσπιλους' αστυνομικούς. Το ανήγγειλε,όπως θα διαβάσετε στο άρθρο του tvxs μέσα από μια εφημερίδα. Εφημερίδα η οποία πρόσκειται -πάντα-φιλικά σε τέτοιου είδους κινήσεις.

Τάξις και ασφάλεια λοιπόν...Ποιος δεν θέλει να ακούσει αλλά και να νιώσει αυτές τις δύο-παρεξηγημένες κατά τα άλλα-έννοιες. Ποιος δε θέλει, την τάξη στην καθημερινή ζωή. Ποιος δεν θέλει, να νιώθει ασφαλής.

Ωραία,αλλά με ποιους και από ποιους, θα μπορέσουμε να τα νιώσουμε ;
Για αυτό δημιουργήθηκε η σκοτεινή αυτή οργάνωση ( ή μήπως κίνημα...;). Ανατριχιαστικό και ανησυχητικό μαζί. Φανταστείτε λοιπόν.Αστυνομικοί (ή μήπως και στρατιωτικοί μαζί...;) που αυτονομούνται και ενεργούν αυτοβούλως. Για να καθαρίσουν το σάπιο-κατά την γνώμη τους -τοπίο άλλα και για να υπερασπιστούν, την χαμένη τους τιμή από τους προδότες συνδικαλιστές τους, οι οποίοι -τις δύσκολες μέρες- “έκαναν πολιτική” .

Δεν είναι συνεπως παράξενο, να δημιουργούνται γεγονότα όπως αυτά στην Λάρισα. Το άσβεστος μίσος βλέπετε, δεν αφήνει να δούνε τα πράγματα-οι “άσπιλοι”- με μια πιο λογική ματιά και κρίση.

Ελπίζουμε να διαψευστούν, και να είναι -και αυτοί-μια ξεπερασμένη μόδα...
Μένει να δούμε.

Όταν οι ανίκανοι κυβερνούν...

Τελικά, βρέθηκε η λύση. Γίνονται αποδράσεις από τις φυλακές ; Καταργήστε την ανωνυμία στα καρτοκινητά. Μόνο έτσι θα αποτραπούν (;) οι αποδράσεις από τις φυλακές. Με αυτό τον τρόπο, θα σωθεί η χαμένη τιμή της Ελληνικής αστυνομίας, αλλά και του κράτους γενικότερα.

Υπάρχει όμως η αξιοπιστία για να δώσουν -αλλά και να εμπιστευθούν-οι πολίτες τα προσωπικά τους δεδομένα, σε υπηρεσίες ιδιωτικών συμφερόντων ; Την απάντηση, δεν την ξέρει μάλλον κανείς. Να αναφέρουμε -σε αυτό το σημείο- το παράδειγμα της παρακολούθησης, των κινητών του πρωθυπουργού και άλλων παραγόντων της της κυβέρνησης...

Αν δηλαδή, οι δραπέτες είχανε “συνεννοηθεί” μέσω καρτοτηλεφώνου (το δικαίωμα στην επικοινωνία. δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς) μιλώντας μόνο με “συνθηματικά”,θα έπρεπε να ενοποιήσουμε και τις τηλεκάρτες ;
Θα έπρεπε να δίνουμε τα προσωπικά στοιχεία μας, κάθε φορά που αγοράζουμε και μια τηλεκάρτα ;

Αστειότητες, θα έλεγε κανείς...

Επικίνδυνα πράγματα, λέω εγώ...

Υ.Γ. Ευτυχώς, που δεν απαγόρεψαν και την χρήση πάσης φύσεως ελικοπτέρων. Ή μήπως, θα είναι το επόμενο βήμα...;

Οι νέοι παγκόσμιοι εχθροί ?

Mάλλον, έχουν κατασκευαστεί οι καινούριοι εχθροί.Είναι οι άνεργοι διαδηλωτές,ακτιβιστές ,συνδικαλιστές και όσοι θέλουν να διαμαρτυρηθούν για την ανεξέλεγκτη οικονομική ζούγκλα που επικρατεί...

Λέγοντας μάλιστα ζούγκλα, μου έρχεται στο μυαλό την εικόνα πολλών-Ελλήνων αφεντικών οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την οικονομική κρίση, τονίζουν άλλοτε άγαρμπα και άλλοτε με διαρροές (στο εκάστοτε εταιρικό περιβάλλον) την ανάγκη περικοπών....

Περικοπές οι οποίες, αφορούν πάντοτε το έμψυχο δυναμικό, αλλά ποτέ τα χλιδάτα αμάξια και τα υπερλουσάτα γραφεία (τις ερωμένες τις αφήνουμε, αυτές δεν "ακουμπιούνται", παρά μόνο...).

Έτσι, δημιουργείται τεχνηέντως μια ανασφάλεια ανάμεσα στους εργαζόμενους. Εργαζόμενοι, οι οποίοι μπορούν να βρεθούν-από την μια στιγμή στην άλλη- στην σκληρή πραγματικότητα του ταμείου ανεργίας....

Και ύστερα τι ; Έξοδα -δηλαδή δάνεια- που απαιτούν την αποπληρωμή, χαμηλή αυτοεκτίμηση.Γενικότερα, ένα συνεχές ηλεκτροσόκ.Ο παραλογισμός, σε όλο του το μεγαλείο.

Προβλέπονται χρόνια δύσκολα. Όχι μόνο για τους εργαζόμενους ,αλλά και για τα "αφεντικά"...

Εμείς το ξέρουμε ,"αυτοί" μάλλον όχι.

Δύο ζωές με διαφορετική αξία....

Πόση να είναι άραγε, η αποτίμηση -σε αξία ζωής-δύο ανθρώπων με διαφορετική κοινωνική και οικονομική όμως πορεία ?
Πολλοί από εσάς, θα απαντούσατε ότι είναι ίδια, χωρίς καμιά διαφοροποίηση...

Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Μάλλον όχι, αν ανατρέξουμε στην δολοφονική επίθεση που δέχθηκε η -άγνωστη μέχρι τώρα - Κωνσταντίνα Κούνεβα από “αγνώστους” συγκρίνοντας με την περίπτωση απαγωγής του γνωστού -από καιρό- εφοπλιστή Περικλή Παναγοπούλου....

Ας προσπαθήσουμε, να κάνουμε μία σύγκριση μεταξύ αυτών των δύο γεγονότων. Στην πρώτη περίπτωση, έχουμε μια εκνευριστική αδιαφορία των αστυνομικών αρχών. Μία αστυνομία, η οποία “ποιεί την νήσσαν” -προστατεύοντας (;) ποιους άραγε- δίνοντας ελάχιστα στοιχεία για την υπόθεση στις δικαστικές αρχές...

Από την άλλη πλευρά,γενική κινητοποίηση της αστυνομίας, ειδικοί διαπραγματευτές και “κρυφοί” ερευνητές προερχόμενοι από τον χώρο της δημοσιογραφίας (οι τελευταίοι έδειξαν μεγάλη συμπαράσταση στον εφοπλιστή, όλες εκείνες τις ημέρες κράτησης του,ενώ για την Κωνσταντίνα...)

Άρα, υπάρχουν δυο μέτρα και δύο σταθμά. Φυσικό, -θα πει κάποιος-η ζωή είναι γεμάτη από τέτοιου είδους αδικίες. Η αδικία είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα ,και υπάρχει ίσως από την δημιουργία του πρώτου ανθρώπινου κοινωνικού συνόλου....

Το άσχημο όμως, είναι η σιωπή. Μια σιωπή, που έχει γίνει πια φυσιολογική από τους “απλούς” πολίτες. Χωρίς να αρθρώνουν -έστω και για λίγο-κάποιες λέξεις συμπαράστασης για τους πιο αδικημένους και ανίσχυρους. Σε ανθρώπους που δεν έχουν την αναγνωρισιμότητα -και ίσως την ισχύ-για να φαντάζει η δική τους ζωή πιο σημαντική και με μεγαλύτερη αξία.

Ας ελπίσουμε, ότι το παρελθόν θα μας διδάξει, πως θα πρέπει να φερόμαστε στο μέλλον...
Δίνοντας σε όλους τους ανθρώπους, την ίδια αξιοπρέπεια και σεβασμό.

Ένας (υποψήφιος) τρομοκράτης γεννιέται...

Παρακαλώ, δείτε με προσοχή τις παρακάτω φωτογραφίες...

Oι εικόνες που είδαμε παραπάνω, είναι τρομακτικές. Ασύλληπτες ,ίσως για την δική μας φαντασία, και το δικό μας μυαλό. Ένα μυαλό, συνηθισμένο σε πολύ λιγότερο σκληρές εικόνες -ευτυχώς-στην χώρα μας...

Τι συμπεράσματα όμως μπορούμε να βγάλουμε...? Εντάξει, η θηριωδία των Ισραηλινών είναι απερίγραπτη. Ο πόνος όμως που νιώθουν χιλιάδες παιδιά -όσα επέζησαν-από τον άδικο χαμό των γονιών τους,πού θα τους οδηγήσει ?

Είναι βέβαιο, ότι θα τους οδηγήσει κατευθείαν στους κόλπους της Χαμάς. Θα θέλουν ΟΠΟΣΔΗΠΟΤΕ να εκδικηθούν, για τον θάνατο των αγαπημένων τους προσώπων...Γιατί μέσα από τον θάνατο της Παλαιστίνιας αυτής μάνας γεννιέται ένας (υποψήφιος... ;) τρομοκράτης (κατά τους Ισραηλινούς όσον αφορά την έννοια)

Για αν δημιουργηθεί, ένας νέος κύκλος αίματος αργότερα, με περισσότερους νεκρούς....

Αν λοιπόν, ο στόχος της Ισραηλινής ηγεσίας ήταν, να “πολλαπλασιάσει” τους εχθρούς του Ισραήλ το κατάφερε.

Αν ήθελε να αφανίσει τους εχθρούς της μάλλον απέτυχε...

(Οι φωτογραφίες είναι από το blog http://taxalia.blogspot.com/ )

Βιέννη,μια ονειρεμένη πόλη.

Οποιοσδήποτε έχει επισκεφθεί αυτή την πανέμορφη πόλη,σίγουρα δεν θα μπορέσει να εκφράσει με πλήρη πιστότητα, το μεγαλείο που εμπνέει .Παντού, κυριαρχεί το χαρακτηριστικό χρώμα της παλιάς Αυστρουγγρικής Αυτοκρατορίας. Μπορεί να το δει κανείς (όχι μόνο στο κέντρο),αλλά και στα διάφορα μνημεία που υπάρχουν στα περίχωρα, όπως και έξω από την Βιέννη.

Είναι τα ανάκτορα του Σενμπρούν,το Belvedere το Χόλφμπρουκ που σε κάνουν να πιστεύεις ότι ζεις σε μια άλλη εποχή, τόσο μακρινή. Βλέπετε, οι Αυστριακοί δεν κατέστρεψαν-παρά την τεράστια εμπλοκή στους στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο-τα κτίρια τους..Γιατί αυτά τα κτίρια αποτελούν την πολιτιστική τους κληρονομιά , αλλά και παρακαταθήκη για τις μελλοντικές γενιές.. Γενιές οι οποίες θα έχουν “ζωντανό” υλικό, για να διδαχθούν την ιστορία της χώρας τους, πορευόμενοι στο μέλλον...

Σίγουρα, πρέπει να γίνει και μια επίσκεψη, στα Μουσεία Φυσικής Ιστορίας και στο Μουσείο της Ιστορίας της Τέχνης.Είνια ότι καλύτερο έχω δει μέχρι τώρα...Πίστέψτε το.

Οι Αυστριακοί-τολμώ να πω -ότι είναι πολλοί ήρεμοι σαν άνθρωποι. Δείχνουν να μην βιάζονται καθόλου,σαν να μην νιώθουν την πίεση του χρόνου (πίεση που νιώθουμε εμείς, σε μεγάλο βαθμό στην χώρα μας, και ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις).

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι ο Δήμος της Βιέννης, είναι ο μεγαλύτερος ιδιοκτήτης κατοικιών στον κόσμο. Το ύψος των ενοικίων -για ένα διαμέρισμα-είναι πολύ χαμηλό (ο ξεναγός ανέφερε ότι το μηνιαίο οικονομικό τίμημα ανέρχεται σε 200 ευρώ περίπου).Έτσι με αυτόν τον τρόπο μπορεί να ασκήσει ο Δήμος κοινωνική πολιτική...Σας θυμίζει κάτι παρόμοιο, να γίνεται στην Ελλάδα...? (να δώσουμε και ένα τόνο ιλαρότητας, δεν κάνει κακό...)

Για το δίκτυο του μετρό τι μπορεί να πει κανείς. Απλά, μπορείς να κατευθυνθείς οπουδήποτε θέλεις, μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα...

Είπαμε, οι συγκρίσεις που -είμαι σίγουρος-γίνονται στο μυαλό μας με την χώρα μας, αφήνουν μια πικρή γεύση...Τι να κάνουμε όμως. Μάλλον έχουμε και εμείς ένα μικρό -έστω -μερίδιο ευθύνης...
Δεν έχουμε...?

Κλειστόν λόγω διακοπών...

Μία μικρή ανάπαυλα, με ένα ταξίδι στην χειμωνιάτικη Βιέννη...Σίγουρο ότι θα γυρίσω, με ανάμεικτα συναισθήματα.

Οι συγκρίσεις βλέπετε είναι πάντα αυθόρμητες...

Η ζαρντινιέρα και τα μηνύματα της....

Πολλοί από εσάς, θα έχετε ακούσει την απόφαση των δικαστηρίων, για την υπόθεση της "ζαρντινιέρας" στην Θεσαλονίκη. Μια υπόθεση, που εκτυλίχθηκε πριν από ένα περίπου χρόνο στην Θεσσαλονίκη, και αποτέλεσε προπομπός-κατά την γνώμη μου-για τα πρόσφατα επεισόδια που έλαβαν χώρα σε όλη την Ελλάδα....

Προσωπικά ,πιστεύω ότι δεν της δόθηκε η απαραίτητη δημοσιότητα από τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης (τηλεόραση , εφημερίδες και ραδιόφωνα).Ένα περιστατικό, το οποίο το θεωρώ -χωρίς να γίνεται συμψηφισμός-ισάξιο αν όχι χειρότερο, από την άδικη δολοφονία του Αλέξη.

Ο λόγος είναι, ότι στην δολοφονία του Αλέξη εμπλέκεται ένα -ίσως και δύο άτομα- με άμεση ευθύνη. Στην υπόθεση όμως του άτυχου φοιτητή που ξυλοκοπήθηκε, εμπλέκονται πάρα πολλοί αστυνομικοί (κατώτερης , μεσαίας και ανώτερης βαθμίδας).Εμπλέκεται ακόμη και το συντεταγμένο-αλλά και ασύντακτο, βλέπε παρακράτος-κράτος το οποίο προσπάθησε να συγκαλύψει όλους τους υπεύθυνους (από την αρχή μάλιστα) για τον ξυλοδαρμό του φοιτητή...

Και μετά, τι...? Μια ποινή-χάδι ( και κλείσιμο του ματιού ταυτόχρονα) στους τραμπούκους αστυνομικούς. Δηλαδή, χτυπάτε παιδιά, εδώ είμαστε εμείς, μην ανησυχείτε...Για τα "άλλα" θα τα σκεφτούμε εμείς...

Το ζήτημα είναι εμείς πότε θα τους "σκεφτούμε"...?

Καλοί -κακοί,αναρχικοί-έντιμοι πολίτες...

Μάλλον σε αυτού του τύπου δίπολα πηγαίνουμε...Καλοί -κακοί,αναρχικοί-έντιμοι πολίτες...

Εκεί που είχαμε τελειώσει (?) με αντιπαραθέσεις όπως Δεξιός-Αριστερός τώρα δημιουργούνται -τεχνηέντως (?)-καινούριες αντιθέσεις...

Είναι κακό, πολύ κακό...Γιατί στην ουσία, δεν βασίζονται πάνω σε ιδεολογικές διαφορές, αλλά σε διαφορετικές αντιλήψεις. Αντιλήψεις υποστηριζόμενες, από άκρως δογματικές θέσεις οι οποίες είναι και πολλές φορές δυσδιάκριτες...

Πώς μπορείς π.χ. να μην συμφωνήσεις με τις θέσεις αναρχικών, (ή αντιεξουσιαστών) σχετικά με τις υπερβολικές χρεώσεις των τραπεζών, συνοδευόμενες από κατασχέσεις σπιτιών για εξευτελιστικά μικροποσά. Γιατί να διαφωνήσεις, όταν αυτοί είναι που καταγγέλουν συνεχώς την καταλήστευση του εισοδήματος από τα μεγάλα Σούπερ Μάρκετς...?

Από την άλλη, υπάρχουν και οι -αληθινοί και όχι "βαλτοί"-φιλήσυχοι πολίτες που ζητάνε να μπει μια τάξη, σε όλο αυτό το χάος που βασιλεύει στην κοινωνία...Μια κοινωνία που κοιτάει συνεχώς με απάθεια, υπομένοντας την σκληρή εκμετάλευση της...

Ποιος έχει δίκιο δεν το γνωρίζω...

Ερωτήματα "εν βρασμώ ψυχής..."

Είναι μια πάγια τακτική μου, να μην εκφράζομαι στο διαδίκτυο αλλά ούτε και σε συζητήσεις, όταν υπάρχουν τόσο μεγάλα συνταρακτικά γεγονότα . Ο λόγος είναι, ότι η συναισθηματική φόρτιση σε οδηγεί να πεις και να γράψεις σχόλια και θέσεις, χωρίς καθαρό μυαλό,χωρίς να δεις τα πραγματικά αίτια του προβλήματος.

Ένα πρόβλημα-αυτό της αστυνομικής συμπεριφοράς-το οποίο είναι πάντα σε πρωταγωνιστικό ρόλο, για την αρνητική πάντα χροιά του...Σε αυτό το σημείο, έρχονται και τα διάφορα ερωτήματα σε άτακτους πάντα σχηματισμούς,απόρροια της ψυχικής διάθεσης που βρίσκεται ο καθένας...

Ας ελπίσουμε τουλάχιστον, η τεταμένη αυτή περίοδος να λήξει σύντομα, και με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ...

"Εγώ σε αυτούς δεν δίνω ούτε 1 ευρώ..."

-Εγώ σε αυτούς δεν δίνω ούτε 1 ευρώ,Χάρη...

-Καλύτερα. Μην τους δώσεις τίποτα...

Αυτό είναι ένα μέρος από ένα διάλογο, που είχα με έναν συνάδελφο σχετικά με τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές.Ο συνάδελφος λοιπόν, σκόπευε να περάσει κάποιες μέρες από τις διακοπές του στην Ελλάδα.

Συγκεκριμένα,είχε επιλέξει για προορισμό το Καρπενήσι. Τηλεφώνησε σε ένα ξενοδοχείο (5 αστέρων, είναι η αλήθεια) για να μάθει πληροφορίες...Οι τελευταίες, εστιάζονται πάντοτε στην ημερήσια δαπάνη για την διαμονή σε αυτό όπως καταλάβατε...Μόλις όμως έμαθε το ύψος του ποσού που έπρεπε να πληρώσει, για να νιώσει τον κοσμοπολίτικο (!!!) αέρα του Καρπενησίου παραλίγο να πάθει έμφραγμα (καθότι είναι και σε επικίνδυνη-για τους άνδρες -ηλικία.

- 240 ευρώ την ημέρα μου ζήτησαν...

-Μήπως ήταν τύπου "μικρό διαμερισματάκι"...?

-Όχι ρε Χάρη, ένα απλό δίκλινο είναι...και ξέρεις ποιο είναι το καλύτερο....?

-Ποιο...?

-Ζητάνε μίνιμουμ 4 διανυκτερεύσεις...το καταλαβαίνεις...?

-Τρελάθηκαν τελείως αυτοί...

Όπως καταλάβατε, εκτός από την διαμονή το ποσό θα ανέβαινε κι άλλο...απελπιστικά μάλιστα...σε πολύ απαγορευτικά επίπεδα.

-Δηλαδή δεν θα πάτε πουθενά...?

-θα πάμε στην Ρώμη Χάρη...Με λιγότερα λεφτά. Εγώ σε αυτούς δεν δίνω ούτε 1 ευρώ...Έρχεστε...?

-Μετά χαράς να ερχόμουν. Όμως εμείς κλείσαμε για Βιέννη...

Μια ζωή σε τεντωμένο σκοινί...

Σήμερα το μεσημέρι αγαπητοί, ήλθα σε επαφή με τον θάνατο (δεν πρόκειται για μένα. Απλά -λόγω δουλειάς-κάποιες φορές χρειάζεται να είμαστε παρόντες σε κάποιες επεμβάσεις, για να επιλύουμε πιθανά προβλήματα που ίσως-και τις περισσότερες φορές-συμβαίνουν κατά την διάρκεια της επέμβασης...

Τον "είδα" λοιπόν, να προσπαθεί να πάρει μαζί του την ασθενή. Σε μια στιγμή που όλα πήγαιναν καλά και είχαν ομαλή πορεία..Ξαφνικά "αυτό¨ς" να κάνει την επίθεση του απρόσμενα. Εκεί που δεν το περιμένεις. Με αδυσώπητο τρόπο και μεγάλη ορμή...Να ρίχνει την πίεση της ασθενούς...ευθεία γραμμή.'Οχι ,μαλάξεις... κάτι κινείται στο μόνιτορ...Οι σφυγμοί δεν επανέρχονται...Οι ιατροί όμως, με πείσμα και ψύχραιμοι να προσπαθούν να σώσουν την κατάσταση. Με όλα τα μέσα και τις υπάρχουσες τεχνικές...

Εμείς από έξω,-ανήμποροι- να κοιτάμε τις προσπάθειες τους, και να έχουμε παγώσει από το σκηνικό που επικρατούσε...Να παρακολουθούμε την μάχη που δινόταν μεταξύ τόσων ανθρώπων, και την επιμονή του θανάτου για να επικρατήσει...

Μια μάχη που τελικά κερδήθηκε-προς το παρόν-τουλάχιστον από την θέληση του ανθρώπου για να απολαύσει περισσότερες ευτυχισμένες, αλλά και να νιώσει και τις δυσάρεστες στιγμές της ζωής ...

Εικόνες αξέχαστες και συγκλονιστικές, που δεν θα ξεχαστούν και δεν θα σβηστούν από την μνήμη μου...για πάντα...

Σύσταση προς τις τράπεζες...

Έγινε σήμερα -από πλευράς πρωθυπουργού -"...μια σύσταση προς τις τράπεζες ,για να επιδείξουνε εμπράκτως την κοινωνική τους ευθύνη...."



Δηλαδή σαν να γνωρίζουμε -από την αρχή-τον δολοφόνο αλλά να τον παρακαλάμε να σκοτώσει το θύμα, με έναν πιο αναίμακτο και λιγότερο οδυνηρό τρόπο. Να πριμοδοτηθεί -ίσως -για την συγκεκριμένη ενέργεια και να του απονεμηθεί -γιατί όχι- και κάποιος τίτλος τιμής...



Κύριε πρωθυπουργέ, έπρεπε να το είχατε καταλάβει ή τουλάχιστον να σας είχανε ενημερώσει, ότι οι τράπεζες εδώ και πολύ καιρό δεν υπακούουν, σε καμία πρωθυπουργική ή δικαστική εντολή...



Σαφέστατα, θα αγνοήσουν -και αυτή την φορά -τις δικές συστάσεις προς αυτές. Ένα μόνο πρέπει να γίνει. Δεν χρειάζονται συστάσεις. Χρειάζεται εφαρμογή των κανόνων, και έλεγχος όλων των προβλεπόμενων διαδικασιών για μια ομαλή λειτουργία του συστήματος.



Από συστάσεις χόρτασαν, τα καθαρά λόγια και οι γενναίες πράξεις τους λείπουν..

Θα τους δοθούν ?

Διάφανες σκέψεις σε ένα μαύρο τοπίο...

Νίκησε τελικά ο Ομπάμα. Κατά κράτος μάλιστα...Είναι αλήθεια ότι το άξιζε. Ναι το άξιζε, γιατί αντιμετώπισε ένα σωρό από ανυπέρβλητες δυσκολίες. Ισχυρά ρατσιστικά και πολιτικο-οικονομικά λόμπυς (των οποίων την δύναμη και εξουσία γνωρίζουμε πολύ καλά...),ο συντηρητικός χαρακτήρας του μέσου Αμερικάνου (δεν τους αρέσουν πολύ οι μεγάλες αλλαγές στην πολιτική).

Τώρα, για να πούμε την αλήθεια, προσωπικά κρατάω μια επιφυλακτική στάση απέναντι στον Ομπάμα. Ο λόγος είναι ότι από την μια πλευρά οι υποσχέσεις του είναι γενικόλογες (όπως όλων των πολιτικών).Άλλωστε το ρήμα change ήταν το βασικό του μότο. Βέβαια, αν θα μπορούσε κάποιος να απαντήσει, τι συγκεκριμένα θα αλλάξει θα του ήμουνα ευγνώμων...

Από την άλλη πλευρά ξαφνιάζομαι γιατί πολλοί -εκτός Αμερικής -εναποθέτουν τις ελπίδες τους για έναν πιο "ειρηνικό" κόσμο στον Ομπάμα (μετά από την αλαζονεία που έδειξε ο Μπους, στα τελευταία οκτώ χρόνια στην εξωτερική πολιτική).Μάλλον δεν μπορούν να δούνε ότι οι ΗΠΑ δεν θα θελήσουν να ΄"χάσουν" ποτέ την παγκόσμια κυριαρχία, προς όφελος των άλλων κρατών...

Πολύ απλά ο Ομπάμα -γνωρίζοντας πολύ καλά- ότι το παιχνίδι παίζεται στο οικονομικό πεδίο, και όχι στο στρατιωτικό. Αυτό σημαίνει ότι θα πιθανώς θα περιορίσει τις επιθέσεις των "γερακιών"του.Θα εξοικονομήσει έτσι σημαντικούς οικονομικούς πόρους(455 δις δολάρια!!!) που θα διαθέσει στο μέλλον για κοινωνικές παροχές...

Ίσως, φαίνονται λίγο παρατραβηγμένα όλα αυτά. Ίσως, εκτός πραγματικότητας

Το μέλλον όμως, είναι αυτό που θα δείξει την πραγματικότητα. Με την ελπίδα, αυτή η πραγματικότητα να μην είναι εφιάλτης...