Η Εθνική χρεωκοπία

Σκέφτομαι εδώ και αρκετές μέρες, να γράψω κάτι σχετικά με την Εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου.

Όχι κάτι αμιγώς ποδοσφαιρικό, αν και ζούμε σε μια μουντιαλική περίοδο.

Αφορά την νοοτροπία γενικότερα, ενός τμήματος της Ελληνικής κοινωνίας απέναντι σε συμπεριφορές αυτής.

Μια ομάδα ανθρώπων ,που προσπαθεί να μετασχηματίσει την κοινή γνώμη. Να την τιθασεύσει και να την οδηγήσει σε διαστρεβλωμένα συμπεράσματα .

Προσπαθούν δηλαδή, μετά τα αποτελέσματα που έφερε η Εθνική Ελλάδος να αποδείξουν ότι η πορεία της ομάδας, ήταν γενικά μια «καλή» πορεία....

Για να τα δούμε όμως τα πράγματα τμηματικά.

Πρώτος αγώνας, Ελλάδα –Ν.Κορέα. Τραγική εμφάνιση χάνοντας με τελικό σκορ 2-0.Μια ομάδα άνευρη. Χωρίς αρχή , μέση και τέλος...Αποτυχία

Δεύτερος αγώνας, Ελλάδα-Νιγηρία. Ευτυχώς που ήρθε η –χαζή- αποβολή του Νιγηριανού. Έπειτα η «θρυλική» (;) ανατροπή. Φυσικά, η μοναδική ανατροπή που έχει γίνει στα παγκόσμια αθλητικά χρονικά είναι της ομάδας μας...

Κανείς άλλος, δεν το έχει κατορθώσει αυτό...

Τρίτος αγώνας, Ελλάδα-Αργεντινή. Μεγάλη επιτυχία να μην δεχτεί μια ομάδα (Εθνική Ελλάδος) για 75 λεπτά, από μια άλλη ομάδα που έπαιζε με 8 περίπου απουσίες.

Κάνοντας –μόλις- ΜΙΑ ευκαιρία σε όλο τον αγώνα. Το μοναδικό μας κατόρθωμα.

Δηλαδή, προσπαθούν να μας πείσουν ότι για όλα φταίει η κακοτυχία, οι τραυματισμοί των παικτών κλπ.

Έφταιγε και το γεγονός, ότι παίζαμε με την Αργεντινή. Πιθανώς, να ήθελαν να την αποβάλλουν από το Μουντιάλ.

Ούτε ίχνος για αυτοκριτική και στρατηγικό σχεδιασμό. Αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά, ότι της οικονομικής κρίσης προηγείται πάντα η κοινωνική και πολιτιστική.

Όταν μια κοινωνία, ομφαλοσκοπεί συνεχώς χωρίς να κοιτάζει σε ένα πεδίο 360 μοιρών είναι καταδικασμένη σε κατάπτωση.

Μια κατάπτωση που την βιώνουμε μέσα από ένα οικονομικό πρίσμα...

Αυτό του ΔΝΤ.

Από το παράθυρο...

Όπως μπήκαν από το παράθυρο , έτσι θα φύγουν από την πόρτα.

Δεν υπάρχει άλλη λύση, για την περίπτωση τους. Διοριστήκαν τον Αύγουστο 2009-στην Αττικό Μετρό- χωρίς καμιά νόμιμη διαδικασία. Επειδή ήταν «δικά» τους παιδιά...

Οι περισσότεροι, δεν είχαν καν τα απαραίτητα για να δουλέψουν στο συγκεκριμένο τομέα. Σε ένα τομέα που απαιτείται μια στοιχειώδης εξειδίκευση.

Το παράλογο όμως είναι, ότι όλοι αυτοί (280 συμβασιούχοι) ζητάνε την ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ τους. Μια μονιμοποίηση, την οποία θα κληθούμε να πληρώσουμε ΌΛΟΙ οι Έλληνες φορολογούμενοι....

Φυσικά και δεν θα τους κρατήσουν. Θα φύγουν.
Αυτήν την φορά από την πόρτα....

Να φύγετε, να πάτε αλλού...

Κάπως έτσι, θα απάντησαν οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, στην πρόθεση του κρουαζερόπλοιου Ζenith για στάση στο λιμάνι της Πάτρας.

Άλλωστε –οι συγκεκριμένοι αγωνιστές- δεν έχουν ιδιαίτερη ανάγκη το τουριστικό συνάλλαγμα που θα είχε εισρεύσει στο λιμάνι του Πειραιά (σε μελλοντικό χρόνο, θα γίνει αναφορά και στις συνδικαλιστικές συντεχνίες άλλων επαγγελμάτων).

Από την άλλη πλευρά, οι «μεγαλοκαπιταλιστές μικρομαγαζάτορες», που παραπονιούνται (αλλά και διαμαρτύρονται).Παραπονιούνται, για την μη έλευση και για την μη ρευστότητα των επιχειρήσεων τους.

Σκεπτόμενοι ότι αν το πρώτο μη δεν θα υπήρχε, θα απαλειφόταν και το δεύτερο...

Δυο κόσμοι παράλληλοι. Με διαφορετικές εμπειρίες αλλά και διεκδικήσεις. Αλλά και από διαφορετικές θέσεις.

Κάποιοι βολεμένοι ( με σίγουρο μισθό), προσποιούμενοι ότι διεκδικούν.

Κάποιοι άλλοι αβόλευτοι (με αβέβαιο εισόδημα), που προσπαθούν να επιβιώσουν...

Την θέλουμε την κάθαρση ;

Θα έπρεπε να είναι ένα ρητορικό ερώτημα ,αλλά-δυστυχώς- η απάντηση ακόμη άγνωστη...

Άγνωστη, εξαιτίας της τελευταίας ανακοίνωσης που εξέδωσε ο λαλίστατος –για τέτοιες περιπτώσεις-Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών.

Κατηγορεί λοιπόν την κυβέρνηση ότι στοχοποιεί «συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και τις ρίχνουν βορρά στην κοινή γνώμη με στόχο τον αποπροσανατολισμό της από τα σοβαρότατα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα»

Δηλαδή, εννοεί ότι η στοχοποίηση (ας χρησιμοποιήσουμε και εμείς αυτό τον όρο) είναι άδικη...Δεν στέκει ως επιχείρημα. Δεν πρέπει δηλαδή, να γνωστοποιούνται α ονόματα (γιατί άραγε...;).Με απώτερο στόχο, να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη «από τα σοβαρότατα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα...»

Δηλαδή, ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα –που είναι η διαφθορά- δεν αφορά τον ιατρικό κόσμο....Ούτε καν τον αγγίζει (κατά την ανακοίνωση τους). θεωρείται ξένο σώμα...Φυσικά-για τον σύλλογο- το κράτος δεν ζημιώνεται (μήπως θα έπρεπε να επιβραβεύσουμε με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών...;) από αυτούς τους επίορκους.

Επίσης -στη αρχή της ανακοίνωσης- αναφέρει ότι «Η θέση του ΙΣΑ. είναι πάγια και ξεκάθαρη. Τεκμηριωμένες περιπτώσεις φοροδιαφυγής από επαγγελματίες οποιουδήποτε κλάδου και των ιατρών συμπεριλαμβανομένων, είναι καταδικαστέες και οφείλουν να επισύρουν τις νόμιμες συνέπειες.»

Πόσο πάγια και πόσο ξεκάθαρη, φαίνεται από την θέση που είναι η χώρα αυτή την στιγμή. Μια χώρα που ζητά και απαιτεί.
Ζητά, να γίνει κάθαρση σε όλους τους τομείς. Απαιτεί, να τιμωρηθούν οι ένοχοι αυτής της δραματικής κατάστασης που βρίσκεται.
Ο Ιατρικός Σύλλογος θα ακολουθήσει...;

19η Μαΐου.Ημέρα μνήμης.

Η μέρας μνήμης, για τον Ποντιακό Ελληνισμό. Μια ημέρα αφιερωμένη, στην μνήμη εκατοντάδων χιλιάδων ΨΥΧΩΝ.

Ψυχές που χαθήκαν ΑΔΙΚΑ. Άνθρωποι, που δεν έφταιξαν σε τίποτα .Άνθρωποι, που γνώρισαν το πιο σκληρό πρόσωπο του Τουρκικού κράτους.

Ενός κράτους, που μέσα από την γενοκτονία των Ποντίων θέλησε να αναδημιουργηθεί.,Θέλησε να αποκοπεί από, την ιστορία του.Να σβήσει το παρελθόν του...

Είναι γνωστό σε όλους άλλωστε ότι η Τουρκία βασίστηκε για πολλά χρόνια στις μειονότητες που υπήρχαν. Μειονότητες ς –συμπεριλαμβανομένων και της Ελληνοποντιακής -οι οποίες βοήθησαν στον οικονομικό, κοινωνικό αλλά και πολιτιστικό τομέα...

Για ανταμοιβή λοιπόν, θεώρησαν ότι με μια γενοκτονία θα ¨καθάριζαν¨ τον ζωτικό τους χώρο. Νόμιζαν ότι έτσι θα προόδευαν ακόμη περισσότερο. Την θέση της, την γνωρίζουμε ποια είναι στην σύγχρονη εποχή. Μια πλήρης αποτυχία...

Αυτή την μέρα λοιπόν θυμόμαστε και απαιτούμε.

Θυμόμαστε τους νεκρούς προγόνους μας, που χάθηκαν εξαιτίας της θηριωδίας.
Απαιτούμε -έστω την μετά θάνατο-δικαίωση τους από το Τουρκικό κράτος, με την αναγνώριση της γενοκτονίας.

Για να αναπαυθούν οι ψυχές τους και να δικαιωθεί η ιστορία.

Καιρός για αυτοκριτική...

Είναι καιρός για αυτοκριτική। Η καλύτερη απάντηση-για την κρίση- στο παρακάτω άρθρο του Αλέξη Παπαχελά (Καθημερινή, 1/05/2010).


Ολα είναι στο χέρι μας
Tου Αλεξη Παπαχελα

Δεν είναι καθόλου εύκολο να μεγαλώνεις σαν χώρα με το παραμύθι πως όλοι σου χρωστάνε και να ξυπνάς μια μέρα απότομα ανακαλύπτοντας πως (α) δεν σου χρωστάει κανείς τίποτα και (β) εσύ χρωστάς σε όλους. Οσο δυσάρεστο και αν ακούγεται, υπάρχει μια πολύ μεγάλη διάσταση ανάμεσα στο πώς βλέπουμε εμείς τους εαυτούς μας και πώς μας βλέπει ο υπόλοιπος κόσμος.

Εμείς πιστεύουμε ότι ο υπόλοιπος κόσμος μάς χρωστάει πολλά για όσα του δώσαμε πριν από 2.500 χρόνια. Δεν έχει σημασία αν η νεοελληνική κουλτούρα και η μετριοκρατία του σύγχρονου ελληνικού πανεπιστημίου δεν έχουν απολύτως τίποτα να κάνουν με αυτά που διδάσκονται στα μεγάλα δυτικά πανεπιστήμια ως «ελληνική κληρονομιά». Εμείς συνεχίζουμε να κυκλοφορούμε με ένα ιδιαίτερο ύφος στον κόσμο, θεωρώντας πως είμαστε περιούσιος λαός. Το κακό είναι πως τα σχετικά «γραμμάτια» εξοφλήθηκαν πριν από 199 χρόνια με το μεγάλο κίνημα του φιλελληνισμού που βοήθησε καταλυτικά στην κατάκτηση της ανεξαρτησίας μας. Το επιχείρημα «εσείς τρώγατε βελανίδια όταν εμείς σας δίναμε φως και γνώση» όχι απλώς δεν πείθει αλλά εξοργίζει, ενώ και το έπος του 1940 δεν τυγχάνει ιδιαίτερης προσοχής διεθνώς αυτές τις ώρες!

Ολοι μας χρωστούν λοιπόν, αλλά δεν δίνουν τα οφειλόμενα. Ολοι οι άλλοι φταίνε πάντοτε για οτιδήποτε κακό συμβαίνει σε αυτόν τον τόπο, έστω και αν εμείς έχουμε κάνει απίθανα λάθη. Και βέβαια στο τέλος νιώθουμε και καλά στον ρόλο της «Ελλαδίτσας», του θύματος που όλοι κυνηγάνε γιατί ζηλεύουν τον τρόπο ζωής της ή γιατί δήθεν είναι το άτακτο παιδί της διεθνούς κοινότητος.

Για να κοιταχτούμε λίγο στον καθρέφτη και να συγκρίνουμε τον εαυτό μας ακόμη και με ταραγμένες αλλά παραγωγικές δεκαετίες. Αντί για τον Ελύτη και τον Σεφέρη, τον Χατζιδάκι και τον Θεοδωράκη μυθοποιήσαμε το πλαστικό και το ηδονιστικό μπουζουκοξεφάντωμα με ατέλειωτες μπουκάλες ουίσκι. Αντί να κυνηγάμε τη γνώση μάθαμε να προοδεύουμε στα πανεπιστήμια με τον συνδικαλισμό και τα «κονέ». Στα τηλεοπτικά μας παράθυρα εκπαραθυρώσαμε τη λογική, αποθεώσαμε το κιτς και τα λαμόγια που το παίζουν «φίλοι του λαού». Μάθαμε την τέχνη, να τα κονομάμε από τα κοινοτικά κονδύλια των κουτόφραγκων, να παριστάνουμε τους αγρότες στα καφενεία και να παίρνουμε τις επιδοτήσεις. Συνηθίσαμε στη λαμογιά και στο λάδωμα στις εφορίες, τις πολεοδομίες και όπου αλλού χρειαζόταν. Δαιμονοποιήσαμε την επιχειρηματικότητα και θεωρούσαμε φυσικό είκοσι παλιόπαιδα με λοστούς να καταστρέφουν τον τουρισμό με την ελπίδα πως θα γίνουν τριάντα την επόμενη φορά οι ροπαλοφόροι. Και όλα αυτά αφού εμείς μυθοποιήσαμε ανθρωπάκια ανίκανα για οτιδήποτε, είτε επειδή μιλούσαν καλά στην τηλεόραση είτε γιατί είχαν ισχυρούς σπόνσορες και τους ψηφίζαμε για να μας κυβερνούν.

Αυτή η ηδονιστική κοινωνία πέρασε υπέροχα αυτές τις δεκαετίες και ασπάσθηκε το δόγμα της νεοελληνικής μαγκιάς, πως δηλαδή μπορεί κάποιος να δουλεύει ελάχιστα, να παίρνει πολλά ή να κάνει αρπαχτές, να είναι μόνιμος και να ζει πιο πλούσια από όσο δικαιολογείται. Το πάρτι τέλειωσε, εδώ και καιρό. Τώρα με το αλκοόλ στο αίμα μας κοιτάμε τον ήλιο και τα συντρίμμια. Δεν μας χρωστάει κανείς τίποτα, δεν μας ζηλεύει κανείς ιδιαίτερα. Εμείς χρωστάμε και πρέπει, χλωρά και ξερά, να πληρώσουμε για τις συσσωρευμένες αμαρτίες δεκαετιών. Στο χέρι μας είναι να βρούμε μέσα μας τον εξωστρεφή, δημιουργικό, άπαικτο και ευρηματικό Ελληνα που χάσαμε στον δρόμο για μια ακόμη τηλεόραση και μια Cayenne. Στο χέρι μας είναι να θυμηθούμε ότι η δουλειά δεν είναι ντροπή, ότι η μονιμότητα δεν είναι το παν, ότι το ρίσκο είναι στο αίμα μας και πως αυτός ο τόπος αξίζει όντως πολλά περισσότερα. Ο άλλος δρόμος είναι να κουκουλιάσουμε στον ρόλο του κυνηγημένου, της Ελλαδίτσας που την φθονούν όλοι και να αυτοκτονήσουμε συλλογικά σαν χώρα περιμένοντας κάποιον να μας δώσει τα χρεωστούμενα.

Δημόσιοι υπάλληλοι εναντίον ιδιωτικών υπαλλήλων

Είναι ο τίτλος, που ταιριάζει απόλυτα για την κατάσταση που επικρατεί ανάμεσα σε αυτές τις δύο ομάδες...

Η σκέψη αυτή, πηγάζει από προσωπική εμπειρία. Μετά από συζητήσεις. Οι Δημόσιοι υπάλληλοι ωρύονται (φυσικό ως ένα σημείο) για την περικοπή στον μισθό τους.

Δεν είναι και εύκολο, να σου λένε ότι θα ζεις με λιγότερα. Θα προγραμματίζεις την ζωή σου με διαφορετικά δεδομένα, που ήξερες και είχες.

Από την άλλη, «τα βάζουν» και θέλουν (πολλοί το απαιτούν μάλιστα) να πληρώσουν (με αντίστοιχες περικοπές) και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι.

Χωρίς να σκέφτονται, ότι ο μισθός τους εξασφαλίζεται από τις κρατήσεις που υπόκεινται όλοι οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα.

Δεν φταίνε αυτοί (οι ΔΥ) όμως. Φταίει η νοοτροπία που εδραιώθηκε τόσα χρόνια. Η ασυλία και ο αυταρχισμός (πολλών και όχι όλων), που δουλεύουν στο Δημόσιο.

Ένα Δημόσιο, που ευθύνεται για ένα μεγάλο μέρος της οικονομικής δυσπραγίας.

Ας το σκεφτούν λοιπόν καλύτερα .Ας ζητήσουν αλλού τις ευθύνες. Στους ανθρώπους που τους βοήθησαν να έχουν τον σταθερό μισθό...

Αυτόν, που δεν ξέρουμε αν θα έχουμε εμείς τον επόμενο μήνα....

Μπορούμε και με λιγότερα...

Τελικά είναι αλήθεια. Μπορούμε και με λιγότερα.

Ο καθένας βλέπει την διαφορά, χωρίς να είναι ειδικός επί των οικονομικών θεμάτων.Απλή λογική χωρίς ανώφελους-πολλές φορές-σχολιασμούς।

Η περικοπή δαπανών -στον Δημόσιο τομέα- μπορεί να επιτευχθεί, συνεχίζοντας όμως απρόσκοπτα την λειτουργία του.

Μια λειτουργία, που θα πρέπει να έχει συνέχεια. Πάνω απ' όλα όμως, θα πρέπει να προσφέρει την ανάλογη ποιότητα υπηρεσιών προς τους πολίτες.

Πολίτες, οι οποίοι βρίσκονται σε συνεχές ψυχολογικό σοκ. Ίσως, να είναι αυτός-τελικά- ο σκοπός τους. Για να περάσουν τα μέτρα και τις πολιτικές που κάποιοι-εντός και εκτός των τειχών- θέλουν να εφαρμόσουν.

Όταν όμως, φθάσουν σε αυτό το σημείο αλλά -και πάλι- δεν θα έχει έρθει η πολυπόθητη "ανάκαμψη" (στους τραπεζικούς λογαριασμούς τους) θα τους πούμε...

Μπορούμε και με λιγότερα...

Ματωμένος γάμος

Είναι στην κυριολεξία ένας ματωμένος γάμος.

Μια ψυχούλα 13 χρονών. Αντί να παίζει με τους φίλους της την σκότωσαν.
Τα "ήθη και έθιμα" μιας κοινωνίας. Μια κοινωνία, που της επέβαλε έναν 30 χρονο γαμπρό (ίσως και εκείνος να μην ήθελε).

Ύστερα έπαθε κολπική αιμορρραγία. Άλλωστε, και ο ίδιος δεν νομίζω να ήταν έτοιμος για μια τέτοια κατάσταση.

Προκαλεί όμως την οργή και αγανάκτηση του κόσμου, διαβάζοντας αυτήν την είδηση.

Μια είδηση, που ελπίζω να συνετίσει "κάποιους", ώστε να μην ξαναδιαβάσουμε κάτι παρόμοιο...

Καλό σου ταξίδι κορίτσι μου...

Δεν κάνουν έτσι στους “παλιούς” φίλους

Σαφέστατα δεν κάνουν έτσι .Σαφέστατα, δεν συμπεριφέρνονται με τέτοιο τρόπο στους “παλιούς” φίλους. Δηλαδή στους Έλληνες.

Φανταστείτε σε μια παρέα, όπου υπάρχει κάποιος (Ελλάδα) που συχνά-πυκνά οργανώνει ωραία πάρτυ, στο σπίτι του. Πολλές φορές με περίσσεια-είναι η αλήθεια- χλιδή.

Χλιδή την οποία χαίρονται όλοι (Ευρωπαίοι επιχειρηματίες και κυβερνήσεις) οι καλεσμένοι του. Κάποιες φορές μάλιστα, θέλουν να προσκαλεστούν και άλλοι.

Τα πάρτυ λοιπόν, συνεχίζονται για πολλά χρόνια. Περνάνε καλά όλοι τους. Οικοδεσπότης και καλεσμένοι.

Κάποια στιγμή όμως, τα λεφτά για τα πάρτυ τελειώνουν. Ο οικοδεσπότης, δεν ζητάει να αναλάβουν τα χρέη-οι καλεσμένοι- για τις προηγούμενες γιορτές. Ζητάει να συνεχίζουν να διασκεδάζουν. Να διασκεδάζουν όμως με την διαδικασία του ρεφενέ.

Να προσφέρουν και οι καλεσμένοι, κάτι για την συμμετοχή τους.. Οι καλεσμένοι όμως αρνούνται. Αλλά ψέγουν και τον οικοδεσπότη για την αλόγιστη συμπεριφορά που είχε μέχρι πρότινος.

Στεναχωριέται ο οικοδεσπότης. Δεν του αρέσει αυτή η συμπεριφορά. Θυμάται με πικρία ,πόσο καλά και ωραία τους φερόταν. Πόσο απλόχερα, τους έδινε την διασκέδαση που δεν είχανε οι “άλλοι” στο σπίτι τους.

Δεν κάνουν έτσι όμως στους “παλιούς” φίλους. Γιατί φίλοι υπάρχουν και αλλού. Ίσως και περισσότερο έξυπνοι…

Ελαστικοποίηση ζωών

Έτσι, θέλουν να μεταμορφώσουν την ζωή μας. Δημιουργώντας συνθήκες αλά καρτ.

Να μπορεί δηλαδή ο κάθε εργοδότης, να ενεργεί κατά το δοκούν. Όταν δηλαδή έχει δουλειά να σε καλεί (για να δώσεις τον καλυτερότερο εαυτό σου…).

Όταν δεν έχει, φυσικά και δεν θα χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες σου.

Μετά, τι ;

Φυσικά η ανασφάλεια του εργαζόμενου να βρίσκεται στο μέγιστο σημείο. Καμιά ελπίδα για το αύριο. Καμιά ελπίδα για το μέλλον.

Το αντίκτυπο θα είναι εμφανές στην κοινωνία. Ύφεση σε οικονομικό επίπεδο. Το κυριότερο όμως θα είναι οι αναταραχές που θα ξεσπάσουν.

Ίσως, να είναι μη αναστρέψιμες .Ίσως να οδηγηθούμε για πολύ καιρό σε μια χαοτική κατάσταση. Ανεξέλγκτη.

Μάλλον, βρισκόμαστε σε μια μεταβατική κατάσταση. Το θέμα είναι, ότι δεν γνωρίζουμε τι θα προκύψει στο μέλλον. Ένα μέλλον, ίσως πιο σκληρό από την τωρινή κατάσταση που βιώνουμε.

Ένα μέλλον, χωρίς ελαστικοποίηση.

Οι κερδοσκόποι είμαστε εμείς.

Δεν πιστεύω να υπάρχει κάποιος που δεν άκουσε για τα νέα μέτρα της κυβέρνησης. Για τις κερδοσκοπικές επιθέσεις. Για την ηθική (;) στήριξη που ζήτησε ο Πρωθυπουργός από όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες. Ακόμα και για τις –άνευ σχολίου –επιθέσεις που δέχθηκε η χώρα Από μια –μικρή- μερίδα του Γερμανικού τύπου.

Το σημείο τριβής σε όλα αυτά είναι οι κινήσεις των κερδοσκόπων. Εκεί εστιάζονται (τεχνηέντως) όλοι. Κυβέρνηση, αξιωματική αντιπολίτευση ,λοιπά κόμματα και κυρίως τα ΜΜΕ.

Κανείς όμως –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- δεν λέει την πικρή αλήθεια.
Οι αληθινοί κερδοσκόποι είμαστε εμείς. Εμείς οι ίδιοι, δημιουργήσαμε αλλά και συντηρήσαμε αυτήν την κατάσταση.

Με κύρια πηγή του κακού, ένα Δημόσιο σύστημα που καταβροχθίζει τα πάντα. Σπάταλο και αναποτελεσματικό. Για τους πολίτες, αλλά και για όλους τους εργαζόμενους του.

Με εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ να χάνονται (ποιος ξέρει πού και σε ποιους πηγαίνουν).

Στον αντίποδα εμείς (και του γράφοντα συμπεριλαμβανομένου) να αναρωτιόμαστε συχνά την παραπάνω φράση.

Το χειρότερο όμως είναι ότι την απάντηση την ξέρουμε. Απλά ,προσπαθούμε πάντα να βρούμε έναν «εχθρό».Αν δεν υπάρχει , θα τον κατασκευάσουμε…

Στην πυρά λοιπόν οι κερδοσκόποι .Όχι οι ξένοι (που θέλουν μας καταστρέψουν). Αλλά εμάς τους ίδιους. Γιατί , οι κερδοσκόποι είμαστε εμείς

Υ.Γ. Συνεχίζω να γράφω την λέξη Δημόσιο με Δ κεφαλαίο. Γιατί έτσι θα πρέπει να είναι. Όχι γιατί έτσι το θέλουν κάποιοι.

Τα δικά μας, δικά μας…

">

Η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους, …και τα δικά σας ,δικά μας.

Κάπως έτσι, θα σκέφτονται οι οι επαναστατημένοι αγρότες.

Να διαβάσουμε κάποια από τα εννιά αιτήματα, που έθεσαν για τον τερματισμό των κινητοποιήσεων. Όπως, την «προστασία της ντόπιας παραγωγής από ομοειδή εισαγόμενα».

Δηλαδή, να παράγουμε εμείς προϊόντα, αλλά ίδια προϊόντα από το εξωτερικό να μην μπορούν να εισαχθούν…

Τα δικά μας όμως προϊόντα, να μπορούν να εξαχθούν σε άλλες χώρες (…και τα δικά σας, δικά μας).

Έτσι –οι αγρότες-θα πουλάνε πιο εύκολα τα, αλλά και πιο εύκολα θα πλουτίζουν και οι μεσάζοντες. Φυσικό άλλωστε .Αφού λόγω έλλειψης ανταγωνισμού, οι τιμές θα πάρουν την ανηφόρα δημιουργώντας μονωπολιακές καταστάσεις.

¨Όσον αφορά τους καταναλωτές. Ποιος νοιάζεται ;

Είπαμε. Τα δικά μας, δικά μας…

Η οικονομική κρίση ως φυσικό επακόλουθο…

Πολλά γράφηκαν, πολλά ακουστήκαν και ακόμα περισσότερα θα δούμε, για την κρίση της οικονομίας στην χώρα μας…

Άλλωστε, από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, οι δύο αυτές λέξεις (οικονομική κρίση) κυριαρχούν στον πολιτικό και κοινωνικό βίο…

Στην συγκεκριμένη συγκυρία όμως υπάρχουν κάποιες διαφορές. Κάποια κυρίαρχα στοιχεία.

Πρώτον , ας υποθέσουμε ότι είμαστε μια μεγάλη παρέα. Βγαίνουμε συνεχώς έξω τα μεσημέρια, τα βράδια και γενικά διασκεδάζουμε. Περνάμε ωραία όλοι μαζί. Στην παρέα όμως, υπάρχουν και κάποιοι που δε μπορούν να πληρώσουν το μερίδιο που τους αναλογεί.
Εμείς όμως, επειδή είμαστε σε καλύτερη οικονομική κατάσταση «τσοντάρουμε» πάντα, όταν έρχεται ο λογαριασμός του καταστήματος. Άλλωστε τι φίλοι είμαστε…
Κάποια στιγμή όμως, έρχεται ο καιρός όπου δεν έχουμε αρκετά λεφτά για να ανταπεξέλθουμε οικονομικά. Τι κάνουμε τότε…;
Ζητάμε από αυτούς που δανείζαμε (και βοηθούσαμε επιχορηγώντας τους), αυτά που δώσαμε στο παρελθόν…
Έτσι και οι «πλούσιες» χώρες ζητάνε από εμάς τα «χρωστούμενα»…

Δεύτερον. Ας υποθέσουμε ότι έχουμε ένα μεγάλο ποσό, για να επενδύσουμε σε προθεσμιακές τραπεζικές καταθέσεις. Φυσικά και θα κάνουμε μια έρευνα αγοράς, για να βρούμε το μεγαλύτερο επιτόκιο…
Έτσι κάνουνε και τα επενδυτικά σχήματα με την χώρα μας. Μας πιέζουν. Με δημοσιεύματα και στοιχεία (για να αυξήσουν το επιτόκιο δανεισμού), και να επενδύσουν με υψηλό επιτόκιο.

Απλά και ξεκάθαρα. Όσο για τις θεωρίες συνωμοσίας, που ακούμε και διαβάζουμε για την χώρα μας ;
Ήρθε ο λογαριασμός για να τον πληρώσουμε…

Είναι πολλά τα λεφτά …Παναγιώτατε.

Θέλει και η Εκκλησία το management της. Έτσι είναι. Ψυχρά. καθαρά λογιστικά και κυρίως επιχειρηματικά πράγματα.

Όπως λέει και στο άρθρο «ΠΟΔΙ... ΠΑΤΑΕΙ στην Εθνική Τράπεζα η Εκκλησία, διεκδικώντας να έχει λόγο στα διοικητικά. Ζητεί δηλαδή να έχει εκπροσώπηση στο Διοικητικό Συμβούλιο - υποστηρίζοντας ότι είναι από τους βασικούς μετόχους της- αλλά και να της διανεμηθούν τα προβλεπόμενα μερίσματά της.» (Πηγή : Τα Νέα 14/01/2010)

Ζητάει να έχει ΛΟΓΟ. Φυσικό άλλωστε .Όταν δεν κυριαρχεί ο λόγος στην κύρια ασχολία σου, στα εσωτερικά σου. Μεταξύ των συνεργατών σου. Πρέπει κάπου να επιβληθείς, να ξεσπάσεις…

Υπάρχουν δύο περιπτώσεις. Ή να επιβληθείς με την δύναμη του χρήματος ή να επιβληθείς με την δύναμη της βίας…

Ευτυχώς -για την ώρα- διάλεξε το πρώτο. Μόνο που δεν κατάλαβε κάτι (ή το ήξερε από πριν…;). Με 1,5% των μετοχών δεν μπορείς να έχεις και λόγο για την διαχείριση. Δεν μπορείς να επηρεάσεις σημαντικές καταστάσεις και αποφάσεις…

Η αλήθεια είναι όμως ότι διεκδικεί κάτι άλλο. Θέλει να αντιτεθεί, στην μη διανομή μερίσματος, γιατί... «με τη μη διανομή των μερισμάτων η Εκκλησία στερείται περίπου 20 εκατομμύρια ευρώ. Ποσό σημαντικό, όπως ανέφερε, αφού τα μοναδικά έσοδα της Εκκλησίας είναι από τα μισθώματα και τις μετοχές. Και όπως εκτιμούν εκκλησιαστικές πηγές, εάν η Εκκλησία στερηθεί και φέτος τα μερίσματά της κινδυνεύει να έχει ελλειμματικό προϋπολογισμό.» (Πηγή : Τα Νέα 14/01/2010).

Δεν υπάρχουν λόγια, για τις πράξεις της Εκκλησίας. Μήπως όμως υπάρχουν πράξεις…?

Κρατική επιδότηση στα ταξί…

Λίγες μέρες, μετά τον άτυχο χαμό του συμπολίτη μας ταξιτζή στην Θεσ/νίκη, οι συνδικαλιστές ταξιτζήδες, πέτυχαν συνάντηση με τον Υφυπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Νίκο Σηφουνάκη.

Ο λόγος ; Η πίεση προς την πολιτεία (δηλαδή το κράτος ) μέσω αιτημάτων

« όπως την τοποθέτηση συστημάτων GPS και καμερών μέσα στα ταξί, αλλά και καλύτερη αστυνόμευση από την πλευρά της πολιτείας.»

Ναι, σωστά διαβάζετε. Οι ελεύθεροι (;) αυτοί επιχειρηματίες, να ζητάνε την οικονομική συνδρομή του κράτους. Για να εγκαταστήσουν- τα προαναφερθέντα συστήματα -στην επιχείρηση τους (δηλαδή στα ταξί τους)…

Σε μία επιχείρηση, οι οποίοι πρώτοι οι ίδιοι θα έπρεπε να διασφαλίσουν και να προστατέψουν.

Σε τι να πρώτοαναφερθούμε ? Στις διπλές, τριπλές και τετραπλές διαφορετικές διαδρομές ? Στην υπέρβαση ωραρίου, σχετικά με τα όρια ανθρώπινης ξεκούρασης που ο καθένας έχει? Στα ¨πειραγμένα¨ ταξίμετρα και στην κάλυψη μερικών ανεύθυνων συναδέλφων τους ? Στη διατήρηση του επαγγέλματος τους ως ¨κλειστό», με αποτέλεσμα την συνεχή υποβάθμιση των υπηρεσιών ?

Αντί αυτού, παρακαλούν –αλλά και διεκδικούν-από το κράτος την συνδρομή του. Σε θέματα τα οποία οι ίδιοι, θα έπρεπε να είχανε μεριμνήσει…

Φανταστείτε λοιπόν, ένας συμπαθέστατος μπουγατσατζής, να διεκδικεί από το κράτος την οικονομικής συνδρομή του. Για να αγοράσει πιο σύγχρονα μπουγατσομάχαιρα (αφού υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού…).

Ένας φαρμακοποιός, να θέλει επιδότηση για να τοποθετήσει κάμερες. Γιατί κάθε μέρα στο φαρμακείο του, μπαίνουνε διαφόρων ειδών ασθενείς. Επικίνδυνοι,όπως σχιζοφρενείς, τοξικομανείς (με σύνδρομο στέρησης) κλπ.

Αυτή είναι η χώρα μας. Ο κάθε κλάδος να διεκδικεί, χωρίς να προσφέρει.
Άλλωστε, το είχε πριν από κάποια χρόνια κάποιος άλλος.

Καλή μας χρονιά.

Όλα τελικά είναι ένας κύκλος…

Μάλλον, έτσι θα είναι .Ένας κύκλος που φτάνει πάντα στην αρχή…

Αναφέρομαι στις συνήθειες ανθρώπων που γνωρίζω από καιρό.Τις παρακολουθώ από καιρό. Μιλάμε για πολλά χρόνια φιλίας ή και απλής γνωριμίας.

Θα μπορεί να δει κανείς, ότι συνήθειες που είχαν σε μικρή ηλικία «ξαναγυρνάνε». Με διαφορετικούς τρόπους εκδήλωσηςΛόγω ηλικιακής ωριμότητας και εκδήλωσης…

Δεν έχει σημασία ότι πέρασαν πολλά χρόνια Δεν έχει σημασία, ότι αποκόμισαν διαφορετικές –και έτσι είναι το σωστό –εμπειρίες.

Άλλωστε όλοι αλλάζουμε με την πάροδο των χρόνων. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά…

Κάποιες συνήθειες όμως, οι οποίες ήταν ξεχασμένες σε κάποιο ντουλάπι αναμνήσεων τις βλέπεις να ξεπροβάλουν και πάλι…

Να τις συναντάς, και να σου έρχονται στην μνήμη θύμησες που είχανε ξεθωριάσει. Ίσως και να είχανε σβηστεί…

Σε ανύποτη και χρόνο στιγμή.Να επιβεβαιώσουν το γεγονός, ότι ο ομφάλιος λώρος των (παιδικών) εμπειριών δεν κόπηκε ποτέ...

Τελικά, όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν…

Πως θα τους συνετίσετε ;

Το ερώτημα αναφέρεται στους φοιτητές που μετείχαν στις τελευταίες διαδηλώσεις. Απευθύνεται στο σύνολο της Ελληνικής αστυνομίας .Αλλά και στον Υπουργό Προστασίας (;) του Πολίτη.

Πως θα μπορέσετε να «συνετίσετε», να νουθετήσετε τους νέους που με την ενεργητικότητα τους παραβαίνουν –η αλήθεια είναι- πολλές φορές τα όρια ;

Με ενέργειες τύπου προβοκάτσιας ή μιμητισμού των τρόπων δράσης των ;

Δεν είναι δυνατόν, να «φορτώνεις» μία τσάντα με μολότοφ σε έναν νέο. Είναι άδικο για εκείνον, αλλά και για τους σωστούς –στα καθήκοντα- αστυνομικούς. Αμαυρώνεται όχι μόνο η φήμη της Αστυνομίας. Αμαυρώνεται και η υπόσταση του Κράτους .Ενός Κράτους που θέλει να λέγεται ευνομούμενο.

Ούτε είναιη σωστή αντιμετώπιση διαδηλωτών (στα Χανιά,οι οποίοι μεταξύ άλλων δεν είχαν παραβεί τα άκρα) από κουκουλοφόρους ασφαλίτες.


Δεν μπορώ να φανταστώ, ότι όλα αυτά είναι ενταγμένα σ ένα ευρύτερο σχέδιο δράσης.
Τέτοιες δράσεις δυστυχώς, δεν φέρνουν την καταστολή φέρνουν την αντίδραση.

Γιατί είναι λίγα τα 2.000 ευρώ (στο Δημόσιο) ;

Αυτό είναι το ερώτημα που με απασχολεί εδώ και καιρό. Μάλιστα απασχολεί και πολλούς άλλους φίλους και γνωστούς .

Φυσικά, αναφέρομαι στις διαμαρτυρίες πολιτικών (κάθε χρώματος),δημοσιογράφων αλλά και συνδικαλιστών για το μη πάγωμα των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων.Όσων έχουν μηνιαίο εισόδημα 2.000 ευρώ μεικτα.

Πώς μπορεί να θεωρηθεί «μικρό» το ποσό αυτό ; Ποια είναι τα κριτήρια ; Φυσικά σε σχέση με αριθμούς μεγαλύτερους (π.χ. 5.000 ή 6.000 ευρώ) είναι σαφέστατα λίγα. Πόσοι είναι όμως αυτοί που κερδίζουν τέτοια ποσά…;

Συγκρινόμενα όμως με την πλειοψηφία των μισθών, που υπάρχουν στον ιδιωτικό τομέα φαντάζουν τεράστια. Αν αναλογισθούμε και την σιγουριά της μονιμότητας, τότε η κατάσταση υπερτερεί υπέρ του Δημόσιου τομέα.

Γιατί λοιπόν, τόσες φωνές υπέρ των δημ. υπαλλήλων; Μήπως δεν φταίει ο τομέας αυτός για το έλλειμμα στην οικονομία ; Μήπως θα πρέπει να δουλεύουμε ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ που ανήκουμε στον ιδιωτικό, για να τροφοδοτούμε ένα κράτος ανεπαρκές ; Μήπως θα πρέπει να πληρώσουμε ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ τα «σπασμένα» ;

Σαφέστατα, οι δημόσιοι υπάλληλοι αποτελούν μια μεγάλη δεξαμενή ψήφων, αλλά και καταναλωτικού κοινού. Είναι γνωστό, ότι εκεί οφείλεται το χάϊδεμα.

Να είναι γνωστό όμως, ότι οι και οι μισθωτοί (αλλά και ελεύθεροι επαγγελματίες) δεν είναι λίγοι..

Ρωτήστε και τον Καραμανλή. Αυτός θα ξέρει καλύτερα…

Είναι λίγα το 1.000.000 ευρώ κύριε Καρατζαφέρη

Είναι λίγα το 1.000.000 ευρώ κύριε Καρατζαφέρη. Αναφέρομαι βέβαια, στο ποσό που δόθηκε για την επικήρυξη των δραστών (ή καλύτερα δειλών...;), που επιτέθηκαν στην Κ. Κούνεβα.

Φυσικά, μπροστάρης στην διαφωνία αυτή- που εκφράζεται από τον αρχηγό του ΛΑ.Ο.Σ.- είναι η εφημερίδα Α1.Χαρακτηρίζει την συγκεκριμένη κίνηση "ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ"...
Ο λόγος είναι, ότι δεν δόθηκε "...ούτε ένα ευρώ...", για τον αστυνομικό που σκοτώθηκε σε τρομοκρατική επίθεση...

Οι περιπτώσεις είναι ανόμοιες. Δεν το γράφει αυτό η εφημερίδα.

Από την μία, έχουμε την παραδειγματική τιμωρία για την συνδικαλιστική δράση της Κούνεβα. Μία δράση που ξεσκέπαζε τις απάνθρωπες συνθήκες δουλειάς, αλλά και εξαρτημένης εργασίας. Άλλωστε με την καθαριότητα του Δημόσιου χώρου ασχολούνταν (δεν το σκέφθηκε αυτό ο Καρατζαφέρης...;).

Από την άλλη, ο χαμός του αστυνομικού. Έπεσε θανάσιμα σε ώρα υπηρεσίας. Όπως τόσοι άλλοι -δυστυχώς-συνάδελφοι του.Είναι γνωστό σε όλους, το ρίσκο που αναλαμβάνουν οι αστυνομικοί. Συνεχώς εκτεθειμένοι σε τέτοιου είδους επιθέσεις. Δεν έχουν να κάνουν με κολεγιόπαιδα και μωρές παρθένες...

Μπορεί και να άργησε-λοιπόν- η επικήρυξη. Να χάθηκε ίσως και πολύτιμος χρόνος, για τις σχετικές έρευνες. Δεν χάθηκε όμως η συμπαράσταση που είχε η Κωνσταντίνα από τον απλό κόσμο.

Ένα κόσμο που χρωστάει όχι μόνο 1.000.000 ευρώ, αλλά και την χαμένη αξιοπρέπεια σε μια φίλη της χώρα ς μας.

Ποια επανάσταση σύντροφοι ;

Για ποια επανάσταση, μάχονται οι σύντροφοι των τρομοκρατικών οργανώσεων ;
Μα για αυτήν που θα προασπίζει τα συμφέροντα του κυρίαρχου λαού. Έναν λαό, απαλλαγμένο από αλαζονικές πολιτικές και καταστάσεις.

Πώς θα το καταφέρουν...; Απλό. Να σκοτώσουν καμιά δεκαριά αστυνομικούς. Μέσα σε αυτούς και κανένα πολίτη. Λες και οι αστυνομικοί, τον ελεύθερο χρόνο τους δεν είναι πολίτες.
Αν δεν ήταν, θα φορούσαν πάντα την στολή...

Έτσι όμως σύντροφοι, δεν έρχεται η δικαίωση του αγώνα. Έρχεται η απαξίωση των ιδανικών, τα οποία τόσο αυθαίρετα καπηλευθήκατε. Τα ενσωματώσατε στον αγώνα σας.

Έναν αγώνα που ήδη τον έχετε χάσει. Από την αρχή. Ο λόγος απλός.
Η ένοπλη βία έχει λόγω ύπαρξης μόνο όταν ένα συντριπτικό ποσοστό του απλού κόσμου είναι διατεθειμένο να θυσιαστεί...
Για τα ιδανικά, που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Αλλιώς, θεωρείται κάποιος κοινός εγκληματίας...
Μην αδικείτε λοιπόν τους εαυτούς σας.Τολμήστε την αληθινή επανάσταση.
Την ειρηνική.

Ο Εθνικός ρόλος του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης....

Επικριτικός ο Καλαφάτης σχετικά με την κατάργηση του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης....

Τονίζει μάλιστα τον Εθνικό ρόλο που επιτελούσε (;) το Υπουργείο...
Μα, για ποιο ρόλο μιλάει ο πρώην...?

Τον ρόλο του επίσημου (και μη ) χορηγού για κάθε τυχάρπαστο σύλλογο και οργάνωση...? Όπου φυσικά συμμετείχαν (όλως τυχαίως) τα γνωστά κομματόσκυλα...?

Το ίδιο φυσικά ίσχυε όταν ήταν στην κυβέρνηση και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δεν είναι και αυτό άμοιρο ευθυνών.

Απλά, η κατάργηση του κατάπτυστου αυτού Υπουργείου αποδεικνύει πόσο μπροστά και αποφασισμένος είναι ο Γιώργος Παπανδρέου....

Να καθαρίσει την βρώμα και την δυσωδία.Να πατάξει τα "οικονομικά φιλωδωρήματα" σε κολλητούς και υποψήφιους κολλητούς.Περιμένουμε και άλλες τέτοιες κινήσεις...

Για τους πρώην, περιμένουμε τουλάχιστον την αυτοκριτική και την κάθαρση στα εσωτερικά του κόμματος τους...

Είναι και αυτός ένας Εθνικός ρόλος...

Στην ουρά...

Στην ουρά λοιπόν περίπου 150.000 ασφαλισμένοι για να βγούνε στην σύνταξη. Πόσο περιμένεις στην ουρά?
Μας το λέει στο παρακάτω απόσπασμα από το capital.gr

Στην ουρά για τη σύνταξη, ακόμη και για δύο χρόνια περιμένουν χιλιάδες ασφαλισμένοι, οι οποίοι αν κι έχουν καταθέσει τα χαρτιά τους για συνταξιοδότηση, λόγω της γραφειοκρατίας, η οποία διογκώθηκε εξαιτίας των πρόσφατων ενοποιήσεων, της έλλειψης μηχανοργάνωσης που αποτελεί κοινό πρόβλημα σχεδόν για το σύνολο των ταμείων αλλά και της έλλειψης ρευστότητας δεν έχουν ακόμη πάρει τη σύνταξή τους. Υπολογίζεται πως περίπου 150.000 άνθρωποι περιμένουν την έκδοση απόφασης συνταξιοδότησης και ο χρόνος αναμονής ανέρχεται από 9 έως και 24 μήνες στην περίπτωση της διαδοχικής ασφάλισης. Οι ελλείψεις σε προσωπικό έρχονται να επιδεινώσουν το πρόβλημα, αφού όπως υποστηρίζουν οι εργαζόμενοι στα ασφαλιστικά ταμεία, υπάρχουν χιλιάδες οργανικές θέσεις κενές. Μάλιστα, μέρος των κενών αυτών, καλύφθηκε για κάποιο διάστημα από νέους που συμμετείχαν στα γνωστά προγράμματα stage.

Φανταστείτε δηλαδή, την στιγμή που έχετε δώσει όλα τα χαρτιά σας για να ακολουθηθούν οι διαδικασίες. Την τελευταία μέρα στην δουλειά. Να σας λένε όλοι οι συνάδελφοι "καλοφάγωτη" (εννοώντας φυσικά την σύνταξη...)
Να κάνετε όνειρα για την μετέπειτα πορεία της ζωής σας...

Μια ζωή, σε πιο ήρεμους ρυθμούς και ίσως με σχέδια για κάποια πράγματα, που δεν μπορέσατε να κανετε πριν...

Αργότερα όμως, να ανακαλύπτεις ότι θέλεις έως και 24 μήνες για να πάρεις την πολυπόθητη σύνταξη!!!Άλλο ένα χτύπημα του ανάλγητου κράτους (να την χαίρεστε την ενοποίηση σας...).

Έχουνε φανταστεί-άραγε- αυτοί οι καρεκλοκένταυροι πως μπορεί να περάσει κάποιος χωρίς έσοδα για 24 μήνες...?
Θα μπορούσαν να μην πάνε αυτοί οι ανεγκέφαλοι στην Μύκονο για 24 μήνες ...? Θα μπορούσαν να μην πάρουν μίζες για 24 μήνες...?

Είναι πάρα πολύ...? Ναι, είναι πάρα πολύ!

Όπως πολλή θα είναι και η δουλειά που θα έχει να κάνει ο Γιώργος Παπανδρέου τις επόμενες μέρες (και όχι μήνες).

Μία γιάφκα γεμάτη Prada...

Μία γιάφκα γεμάτη Prada. Θα μπορούσε να είναι ο τίτλος μιας ταινίας, με κωμικό περιεχόμενο....

Εδώ και δύο μέρες όμως, η ταινία αυτή παίζεται σε δημόσια θέα από όλα σχεδόν τα μέσα ενημέρωσης.

Μια ομάδα νεαρών που έχει συλληφθεί, με την κατηγορία της σύστασης τρομοκρατικής οργάνωσης με "έδρα" το Χαλάνδρι. Στα Βόρεια- οικονομικά και χωροταξικά -αναβαθμισμένα προάστια της Αθήνας...

Πολύ trendy πρέπει να έγινε η "επανάσταση".Φυσικά και δεν αναφέρομαι στην κοινωνική (και οικονομική τάξη) που ανήκουν οι νεαροί. Η κάθε λογής εξέγερση, δεν χρειάζεται να είναι προνόμιο της εργατικής "νομενκλατούρας"...

Απλά, για να προχωρήσεις σε ένοπλες μορφές πάλης, πρέπει να έχεις καταλάβει τις ανάγκες της πάλης αυτής. Δεν γίνεται για να παλεύεις για κάτι το οποίοβρίσκεσαι εσύ σε σύγχυση.

Πρώτον δεν έχεις αποσαφηνίσει ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στην κοινωνία. Τι αποσκοπεί η βόμβα π.χ. που βάζεις σε ένα μεγάλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα (λέτε να φοβήθηκαν οι τράπεζες από τις εκρήξεις που έγιναν ή το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης ?). Ας είναι καλά οι ασφάλειες που αποζημίωσαν τις φθορές...

Δεύτερον για να εκφρασθείς (αλλά και να εκφράσεις) τις επαναστατικές ιδέες πρέπει να έχεις ζήσει -για κάποιο χρονικό διάστημα- μέσα στον ΑΠΛΟ εργαζόμενο κόσμο...Να έχεις επιζήσειμετά από ένα καθημερινό οκτάωρο. Με ότι αυτό συνεπάγεται. Να έχεις επιζήσει με ένα μισθό 700 ή και λίγο παραπάνω ευρώ. Να καταλάβεις τις ανάγκες του απλού εργαζόμενου. Κυρίως, να αντιληφθείς τις διάφορες αδικίες που γίνονται στον εργασιακό χώρο. Τότε μάλιστα να προχωρήσεις σε πράξεις βίας...

Μπορεί να σας φαίνονται παράλογα όλα τα παραπάνω. Ίσως να μην σας φαίνονται εφικτά...
Είναι όμως αυθεντικά. Όπως τα Prada...

Συλλάβετε τον μετανάστη...

Συλλάβετε τον μετανάστη!Αυτήν την εντολή είχαν οι αστυνομικοί για να συλλάβουν έναν Πακιστανό μετανάστη.


Τώρα, θα πείτε τόσες εκατοντάδες συλλήψεις μεταναστών γίνονται κάθε μέρα. Αυτή μας πείραξε...?
Ε, λοιπόν εμένα με πείραξε...Γιατί ο μετανάστης αυτός συνελήφθη, κατά την έξοδο του από το νοσοκομείο, όπου είχε πάει να εγχειριστεί...Καταδόθηκε.

Από ποιούς ? Από "αρμόδιους" των οποίων φαίνεται τα καθήκοντα είναι να καταδίδουν ρεμούλες. Όμως τα φακελάκια, δοσοληψίες -πάνω,κάτω και επάνω-στο τραπέζι με ιατρούς, ανεπάρκεια προσωπικού και υλικοτεχνικών υποδομών να μένουν στο απυρόβλητο...

Αυτοί οι υπεύθυνοι (καταδόσεων...?), προφανώς θα ενδιαφέρονται για το καλό της Ελληνικής κοινωνίας...Για τις παραπάνω παρανομίες, που γίνονται σε διάφορα επίπεδα στα νοσοκομεία,φαίνεται ότι το ενδιαφέρον τους εξατμίζεται...Με την διαφορά ότι ο ατμός που εκτοξεύεται, στην συγκεκριμένη περίπτωση βρομάει.

Στην βρόμα όμως αυτή ζούνε οι ίδιοι. Για αυτό τον λόγο, δεν καταλαβαίνουν από ευαισθησίες και προτεραιότητες.Ή μήπως το καταλαβαίνουν αλλά τους αρέσει... η βρόμα ...?

Μάλλον τους αρέσει...

Ένα απαγορευτικό με σημασία...

Ένα απαγορευτικό με σημασία όπως είναι γραμμένο στο άρθρο του Στέλιου Κράλογλου από το Capital.gr, τμήμα του οποίου παραθέτω παρακάτω.

Εννέα θέσεις χαμηλότερα στην κατάταξη των ελκυστικότερων επενδυτικών προορισμών βρέθηκε φέτος η χώρα μας σύμφωνα με έρευνα της Παγκόσμιας Τράπεζας. Η έρευνα διενεργείται μεταξύ 183 χωρών και η Ελλάδα διολίσθησε κατά 9 θέσεις, στην 109η από την 100η πέρυσι ευρισκόμενη πίσω από χώρες όπως η Ρουάντα, η Γκάνα και η Κένυα.

Η Ρουάντα, η Γκάνα και η Κένυα λοιπόν σε καλύτερη θέση από την Ελλάδα. Για πάρα πολλούς (ιδιαίτερα για εκείνους που έχουν καθημερινές συναλλαγές με το Δημόσιο) δεν αποτέλεσε ιδιαίτερη έκπληξη.



Γιατί, άλλωστε να έρθει κάποιος να επενδύσει στην χώρα μας? Μια χώρα γεμάτη από γραφειοκρατικές διαδικασίες. Φτιαγμένες-ίσως επίτηδες-με ατελείωτα εμπόδια. Τα οποία τα ξεπερνά κανείς με την γνωστή μέθοδο του λαδιού...



Αλλά αφού και όταν ιδρυθεί μια επιχείρηση, ο επενδυτής θα συναντήσει ένα ασταθές οικονομικό περιβάλλον, χωρίς μακροπρόθεσμους στόχους. Με μέτρα που συνεχώς ανακαλούνται.
Ανάλογα με τις "ανάγκες" της εκάστοτε κυβέρνησης...



Γιατί να έρθουν τότε οι ξένοι (ισχυροί οικονομικά) επενδυτές...? Δεν πηγαίνουν στην Κένυα και στην Ρουάντα, στην Ελλάδα θα έρθουν...?

Ενός γαϊδάρου μύρια κακά έπονται...

Τελικά μάθαμε ποιος φταίει...Ποιος είναι ο υπεύθυνος, για την μεγάλη πυρκαγιά που σάρωσε την Αττική...

Ένας γάϊδαρος όπου κατά "το πόρισμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας για τα αίτια της μεγάλης πυρκαγιάς καταλήγει στο συμπέρασμα πως όλα άρχισαν όταν ο 58χρονος αγρότης επεχείρησε να κάψει με τέσσερα μπουκάλια οινόπνευμα μια σφηκοφωλιά και πως η πυρκαγιά ήταν συνέπεια εμπρησμού από αμέλεια. Μάλιστα, στη δικογραφία περιλαμβάνονται και μαρτυρίες ανδρών των ΜΑΤ οι οποίοι εκτελούσαν υπηρεσία φύλαξης στον χώρο του υπό κατασκευή ΧΥΤΑ, οι οποίοι κατέθεσαν ότι είδαν τον 58χρονο στην περιοχή την κρίσιμη ώρα πριν ξεσπάσει η φωτιά." (πηγή Τα Νέα)

Στην δεκαετία του 50,60 και 70 για όποιο μεγάλο ποινικό αδίκημα γινόταν, οι πρώτοι ύποπτοι ήταν οι αριστεροί...Στις μέρες μας, φτάνει ένας γάϊδαρος για να βρεθεί ο κατηγορούμενος..

Έτσι χωρίς ντροπή και τύψεις προσπαθούν να "δημιουργήσουν" ενόχους. Ενόχους μάλιστα, οι οποίοι να μην έχουν αυτό το ψυχρό προφίλ (βλέπε οικοπεδοφάγος).

Ένοχοι, που μένουν ελεύθεροι, και πιθανώς να τραβούν τις γραμμές σε κάποιο εργολαβικό γραφείο για το καινούριο σχέδιο πόλης...

Τελικά, μήπως ο γάϊδαρος ήθελε το οινόπνευμα, για να ψήσει παϊδάκια για αυτόν και για τους φίλους του...;

Θα ήταν και αυτό μια κάποια λύση....

Πόσο πιο κάτω να πάμε...?

Στο σημερινό post γίνει κάτι το διαφορετικό.Θα αναφερθούν κάποια αποσπάσματα απο sites και blogs (ειδησεογραφικά και μη)τα οποία θα ακολουθούν σχόλια.
Θα σας εξηγήσω στο τέλος το γιατί...

" Ο πρωθυπουργός γνώριζε ότι δεν υπήρχε προετοιμασία για τις πυρκαγιές " . Το ερώτημα, συνεπώς, δεν είναι αυτό που μονότονα επαναλαμβάνεται και πάλι αυτές τις ημέρες: Γιατί το μεταοθωμανικό ελληνικό κράτος έχει τα χάλια του; Το ερώτημα είναι γιατί οι επιδόσεις της κρατικής μηχανής απέβησαν τόσο κατώτερες από εκείνες που είχαμε δει πριν από τρία, μόλις, χρόνια. Το ερώτημα είναι ποιος φταίει για την παλινδρόμηση από τη λογική της ευθύνης στη λογική της κομματιζόμενης συντεχνίας. Και, προπάντων, το ερώτημα είναι ποιος μπορεί να εγγυηθεί, στις 17 Σεπτεμβρίου, την αναβίωση- αλλά όχι για 20 μέρες μόνον- του πνεύματος, του ήθους και της αποδοτικότητας που το Ελληνικό Δημόσιο απέδειξε ότι μπορεί να προσφέρει εκείνο το μακρινό καλοκαίρι του 2004. (πηγή tvxs)

Σημ.: Πολλά ρωτάει ο δημοσιογράφος.Βάζει δύσκολα.Στα παιδάκια που έχουν μια ιδιαίτερη ψυχολογία πρέπει να τα φέρονται με ευαίσθητους χειρισμούς...

" Ελλιπέστατος ο πυροσβεστικός εξοπλισμός "
Οι προ δύο ετών καταστροφικές πυρκαγιές έδειξαν πόσο γερασμένος και ξεπερασμένος ήταν ο πυροσβεστικός εξοπλισμός που διέθετε το πυροσβεστικό σώμα της χώρας μας.

Η σημερινή τραγική εικόνα με τυλιγμένη στις φλόγες σχεδόν όλη την Αττική φανερώνουν πως το πάθημα δε λέει να γίνει μάθημα καθώς τα τελευταία δύο χρόνια δεν έγιναν οι απαραίτητες κινήσεις που θα καθιστούσαν ικανή τη πυροσβεστική υπηρεσία έτσι ώστε να αντεπεξέλθει με επιτυχία στη σημερινή κατάσταση. (πηγή tvxs)

Σημ.:Σκέφθηκαν ότι, μπροστά στον Στρατηγό άνεμο (μα, δεν πήρε προαγωγή από το 2007...? Γιατί δεν τον κάνατε υφυπουργό Εσωτερικών, ας πούμε...), είναι κρίμα να αγοράσουμε περισσότερο και καλύτερο εξοπλισμό...

" Η κυβέρνηση δημιούργησε ένα κομματικό πυροσβεστικό σώμα "
Αυθαίρετες αποστρατείες αξιωματικών για κομματικούς λόγους, παράνομες μεταθέσεις που στη συνέχεια ακυρώνονται από τα δικαστήρια, στημένοι διαγωνισμοί για προσλήψεις και προαγωγή των «ημέτερων». Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά του πυροσβεστικού σώματος, όπως αποκάλυψε στο tvxs ο απόστρατος αρχιπύραρχος κ.Χρυσανθακόπουλος. (πηγή tvxs)

Σημ.:Σαν να τα λέτε λίγο αργά, κύριε απόστρατε αρχιπύραρχε,λίγο αργά...

" Σουφλιάς: Τα καμένα δεν θα γίνουν βίλες και οικόπεδα "
«Επειδή λέγεται και γράφεται από ορισμένους ότι οι δασικές εκτάσεις που καταστρέφονται από την πυρκαγιά θα μετατραπούν σε οικόπεδα και βίλες, θέλω να επισημάνω ότι έχουν γίνει από πλευράς νομοθεσίας τα πάντα ώστε να μην επιτραπεί αυτό», δήλωσε ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Γιώργος Σουφλιάς. (πηγή tvxs)

Σημ.:Μα φυσικά!Όπως κάνατε σε όλες τις περιπτώσεις που χρειάστηκε να επέμβει το ΥΠΕΧΩΔΕ σας...

" Επιβαρυντικός παράγοντας τα πυκνά πευκοδάση! "
Σε στιγμές εθνικής τραγωδίας, η κυβέρνηση βρίσκει τρόπο να μας διασκεδάζει. Επιβαρυντικό παράγοντα για την εξάπλωση των πυρκαγιών χαρακτήρισε τα πυκνά πευκοδάση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Ευ. Αντώναρος. Ίσως προσπαθούσε έτσι να δικαιολογήσει τις καταπατήσεις και τους αποχαρακτηρισμούς δασών ως μέτρο προστασίας απ’ τις φωτιές...

«Eίδαμε αναζωπύρωση [...] σε περιοχές που είναι πολύ πυκνές από πεύκα, δηλαδή πευκοδάση, που είναι κατά κάποιο τρόπο ένας επιπλέον επιβαρυντικός παράγοντας, όσο ωραία κι αν είναι τα πεύκα, για την εξάπλωση των πυρκαγιών», δήλωσε ο κ. Αντώναρος. (πηγή tvxs)

Σημ.:Δεν έχει άδικο! Είναι πιο ωραία, να μυρίζεις το μπετόν από τις μεζονέτες αλλά και πιο ασφαλές (οι μεζονέτες καίγονται πολύ πιο δύσκολα...)

" Αντιμετώπιση φωτιάς αλά ελληνικά... "
Ενώ η φωτιά καταστρέφει περισσότερα από 150.000 στρέμματα, στο έδαφος είναι καθηλωμένα δύο από τα πέντε ελικόπτερα συντονισμού της Πυροσβεστικής, τα λάστιχα άντλησης νερού των βυτιοφόρων δεν εφαρμόζουν στους κρούνους της ΕΥΔΑΠ και ο πιλότος του κυπριακού ελικοπτέρου συνελήφθη. Υπενθυμίζεται ότι λίγο καιρό πριν ο δήμαρχος Μαραθώνα μηνύθηκε από το δασαρχείο όταν προσπάθησε να ανοίξει αντιπυρικές ζώνες.
Συνέλαβαν τον πιλότο του κυπριακού ελικοπτέρου

Η Ελληνική Αστυνομία καθήλωσε στη Ρόδο το ελικόπτερο ρωσικών συμφερόντων που μισθώνει η Κυπριακή Δημοκρατία και είχε στείλει να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της φωτιάς. Ο λόγος ήταν ότι ο Ρώσος συγκυβερνήτης του ελικοπτέρου εργάστηκε πριν 2 χρόνια στην Αθήνα εξασφαλίζοντας άδεια παραμονής για τρεις μήνες, παρέμεινε όμως στη χώρα και εργάστηκε για έναν ακόμα μήνα χωρίς να το δηλώσει ο εργοδότης του. Για αυτό το ελικόπτερο καθηλώθηκε στο νησί και ο Ρώσος τέθηκε υπό κράτηση. Τελικά, μετά από παρεμβάσεις σε πολιτικό επίπεδο του Κύπριου υπουργού Δικαιοσύνης Λουκά Λουκά, το ελικόπτερο κατάφερε να αναχωρήσει για την Αθήνα και αποφασίστηκε να διευθετηθούν όποιες εκκρεμότητες με την επιστροφή του ελικοπτέρου στην Κύπρου. (πηγή tvxs)

Σημ.:Κανονικά, έπρεπε να τον μαστιγώσουν στην πλατεία Συντάγματος και μετά να τον παραδώσουν στον Ευαγγελάτο.Θα το ξαναέκαμνε άλλος...?

" Παράθυρα» για τους οικοπεδοφάγους οι πυρκαγιές "
Περισσότερα από 300.000 στρέμματα πράσινου έχουν καεί στην Αττική τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ μέσα σε 10-15 χρόνια προστέθηκαν στο σχέδιο πόλης περίπου 100.000 από αυτά, χωρίς να περιλαμβάνονται σε αυτά τα αυθαίρετα που κατασκευάστηκαν στα καμένα και νομιμοποιήθηκαν. Σε κάθε πυρκαγιά, διεκδικητές επιχειρούν να αξιοποιήσουν τις φερόμενες ως ιδιοκτησίες τους εκτάσεις.

Ενδεικτικό είναι πως το 1995 εξαιρέθηκαν από την αναδάσωση 3.500 καμένα στρέμματα και το 2007 τα 9.400 καμένα στρέμματα κινδύνεψαν να μην κηρυχθούν αναδασωτέα καθώς οι αρμόδιοι δεν είχαν κινήσει τη διαδικασία εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Μία έκταση περίπου 7 στρεμμάτων στην περιοχή Πάτημα Βριλησσίων, που είχε πωληθεί από τη Μονή Πεντέλης το 1972 και κάηκε στην πυρκαγιά του 2007, βαφτίζεται οικοδομήσιμη από δικαστική απόφαση. Οι νέοι ιδιοκτήτες στη συνέχεια κατασκεύασαν βίλες στην έκταση αυτή. (πηγή tvxs)

Σημ.:Παλιά το λέγανε παραθυράκι κρυφομειδιάζοντας...Τώρα το λένε παράθυρο,αύριο νόμιμη ενέργεια...

" Δεν έστειλαν βοήθεια στον Μαραθώνα γιατί μπέρδεψαν την περιοχή! "
Ενα αποκαλυπτικό βίντεο με τις δηλώσεις του δημάρχου Μαραθώνος που ματαίως ζητούσε βοήθεια από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Τελικώς ο υπουργός Εσωτερικών κ. Παυλόπουλος του είπε οτι δεν πήγε εγκαίρως βοήθεια γιατί ...μπέρδεψαν τις τοποθεσίες στην περιοχή. (πηγή tvxs)

Σημ.:Ε, δεν είναι και ο Μαραθώνας το κέντρο του κόσμου!!!Η Μύκονος μάλιστα, είναι!

" Μηνύσεις γιατί άνοιξε αντιπυρικές ζώνες "
Με την έναρξη της φετινής αντιπυρικής περιόδου (τον Μάιο), ο δασάρχης Καπανδριτίου υπέβαλε σωρεία μηνύσεων εναντίον του δημάρχου Μαραθώνα Σπύρου Ζαγάρη. Και τούτο γιατί ο τελευταίος, πειθαρχώντας στις υποδείξεις του υπουργείου Εσωτερικών και της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, προσπάθησε να ανοίξει αντιπυρικές ζώνες στα δάση της περιοχής του, προκειμένου να τα προστατεύσει στο ενδεχόμενο πυρκαγιάς...

Οπως κατήγγειλε ο ίδιος ο δήμαρχος Μαραθώνα, για κάθε αντιπυρική ζώνη που άνοιξε με τα μηχανήματα του δήμου... εισέπραξε αντίστοιχα και μία μήνυση! (πηγή Ελευθεροτυπία)

Σημ.:Αν άνοιγε κανένα καζίνο, σκυλάδικο, αυθαίρετα κέντρα διασκέδασης δεν θα τον έκαμναν τίποτε.Αντιπυρικές ζώνες...? Δεν ντράπηκε...?


Τελικά δεν θέλησα να σχολιάσω - με τον δικό μου τρόπο -γιατί θα ήμουν πολύ καυστικός.Ίσως θα εγραφα λόγια και εκφράσεις που θα ενοχλούσαν κάποιους.Ίσως και να το μετάνιωνα αργότερα...
Τελικά πόσο πιο κάτω να πάμε...?

Απόσυρση μυαλών…

Τελικά θα πρέπει να κάνουνε και μια απόσυρση μυαλών. Δεν είναι σωστό να το αφήσουνε έτσι ανέγγιχτο το θέμα.

Αναφέρομαι στην την απόφαση της κυβέρνησης να θεσπίσει κίνητρα (?), για να αποσύρουμε τα παλιά (?) αυτοκίνητα. Να τα αντικαταστήσουμε με καινούριας τεχνολογίας (άραγε ένα αυτοκίνητο 5 χρόνων θεωρείται παλιό…?)

Η ποινή- αν δεν αγοράσουμε καινούρια- θα είναι από 50 έως 150 ευρώ το χρόνο…Σε υποχρεώνουν λοιπόν, εν μέσω οικονομικής κρίσης να χρεωθείς (όλοι σχεδόν έχουμε κάποιο δάνειο στις πλάτες μας) ακόμη περισσότερο.

Προστάσουν ως αιτία την προστασία του περιβάλλοντος. Αλίμονο. Για τα εργοστάσια ,ταξί ,άθλιες συγκοινωνίες,καλύτερο οδικό δίκτυο ούτε κουβέντα. Αυτό έλειπε άλλωστε.

Δεν έχουν-από τα παραπάνω- όφελος οι εταιρείες εισαγωγής αυτοκινήτων. Ο κλάδος πρέπει αν στηριχθεί. Συνεπώς, ο τζίρος είναι μεγάλος. Ναι, σωστά το καταλάβατε…

Αυτό που κατάλαβα όμως, είναι ότι θα πάρω και άλλο δάνειο για να στηρίξω τις αυτοκινητοβιομηχανίες. Μόνο αν γίνει απόσυρση... αυτών που αποφάσισαν τα μέτρα….

Παγωμένο πλήκτρολόγιο...

"Παγωμένο πληκτρολόγιο" φαίνεται να είναι-τις τελευταίες μέρες- αυτό που χρησιμοποιώ στον υπολογιστή μου. Δεν υπάρχει όρεξη για να αποτυπωθούν οι σκέψεις στο ηλεκτρονικό χαρτί...

Σκέψεις πολλές. Θέληση σχεδόν ανύπαρκτη.

Μάλλον, θα βγαίνει η (πνευματική) κούραση της χρονιάς.

Ας ελπίσω, ότι μετά τις διακοπές, θα επιστρέψω πιο ανανεωμένος.

Ίδωμεν...