Kιοτέ(ο)-ψατε για ακόμη μια φορά...

Μάλιστα κύριοι της Ελληνικής Κυβέρνησης (το Κ κεφαλαίο μάλλον αποτελεί ύβρη προς εσάς που διαβάζετε αυτό το post).Για ακόμη μια φορά δείξατε πόσο "κιότηδες " είστε εσείς, και όλοι αυτοί που ασχολείστε με την οικολογική πολιτική...

Μια πολιτική που θα έπρεπε να στοχεύει στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των Ελλήνων πολιτών. Θα έπρεπε να είναι υποχρέωση σας,όπως αρμόζει σε κάθε εκλεγμένο αντιπρόσωπο από τον λαό...

Έτσι λοιπόν μετά τον ΟΗΕ, και η κομισιόν παραπέμπει την Ελλάδα για την μη τήρηση των κανόνων του πρωτοκόλου του Κιότο...O λόγος είναι ότι η χώρα μας δεν έχει ένα αξιόπιστο σύστημα μέτρησης εναέριων ρύπων, με αποτέλεσμα οι μετρήσεις που δίνονταν να είναι τελείως πλασματικές και σε λάθος βάση.

Φαίνεται λοιπόν ότι δεν δόθηκε ΠΟΤΕ η πρέπουσα σημασία για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα. Ένα θέμα που αφορά όλους τους πολίτες αυτής της χώρας. Η οποία πασχίζει να μπει σε ένα σωστό δρόμο περιβαλλοντικής συμπεριφοράς αλλά και ευαισθητοποίησης σε ένα τόσο σημαντικό θέμα...

Από την άλλη πλευρά υπάρχει και μια κυβέρνηση η οποία πασχίζει να κάνει τα αδύνατα δυνατά, ώστε να ακυρωθούν όλες οι καλοπροαίρετες προσπάθειες για βελτίωση των περιβαλλοντικών συνθηκών, από τη πλευρά πολιτών και αρμόδιων μη κυβερνητικών φορέων...

Συνθήκες οι οποίες χρειάζονται αποφάσεις, σε κεντρικό επίπεδο. Πράγμα δύσκολο βέβαια για την χώρα μας. Βλέπετε είναι πιο εύκολο να αμφισβητούμε την κομισιόν από τους ίδιους μας τους εαυτούς, και να χαρακτηρίζουμε την υπόθεση "προσωπική αντιπαράθεση"...

Ολυμπιακοί αγώνες..

΄Εχει καταλαγιάσει εδώ και λίγες μέρες-όπως γίνεται συνήθως-μετά από την καταιγίδα των πλληροφοριών, σχετικά με το θέμα που προέκυψε με τους αθλητές της Εθνικής ομάδας της άρσης βαρών.Είναι πιο εύκολο τώρα, για κάποιον να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα....

Συμπεράσματα τα οποία για όλους σχεδόν, είναι ίδια και ταυτόσημα.Οι ένοχοι είναι πια γνωστοί-και επίσημα-και μάλιστα έχουν μείνει και ένοχοι στην συνείδηση του κόσμου...

Ο λόγος γνωστός.Η επιτυχία με κάθε κόστος...

Υπάρχουν όμως και κάποιοι λόγοι για τους οποίους δεν θα ήταν κάποιος διατεθειμένος να παρακολούθήσει τους Ολυμπαικούς αγώνες στο Πεκίνο.Άλλωστε το ίδιο κάνει και ο υπογράφων εδώ και οκτώ περίπου χρόνια...

Δεν θα δούμε λοιπόν τους αγώνες, γιατί δεν θέλουμε να παρακολουθήσουμε αγωνίσματα όπου κυριαρχούν οι (απαγορευμένες και επιβλαβείς) φαρμακευτικές ουσίες και όχι ο ανθρώπινος παράγοντας...

Δεν θα δούμε αγώνες όπου η ευγενής άμιλλα, έχει μετατραπεί σε ατελείωτο κυνήγι της επιτυχίας με κάθε δυνατό και αδύνατο κόστος...

Δεν θα δούμε αγώνες που διοργανώνονται από ένα κράτος όπου η ανθρώπινη αξία -και αξιοπρέπεια-βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις της κοινωνικής κλίμακας...

Η λίστα αυτή θα μπορούσε να συνεχιστεί περισσότερο...Δεν έχει σημασία όμως πόσοι είναι οι λόγοι, αλλά ποιοι...

Τα υπόλοιπα είναι για εσάς,κάτι παραπάνω θα έχετε να πείτε...

Κράτος...? Ευχαριστώ, δεν θα πάρω!

Πόσες φορές δεν ακούστηκε από τα χείλη -πολιτικών κυρίως -να μιλάνε για το κράτος, για την συνέχεια του, την αξιοπιστία του κλπ...

Πόσες φορές εμείς, οι απλοί πολίτες ακούγοντας αυτά τα λόγια δεν κουνήσαμε απελπισμένοι το κεφάλι αποδοκιμάζοντας τα λεγόμενα τους.Λεγόμενα τα οποία απευθύνονται -κατά την σκέψη αυτών που τα εκστομίζουν-σε πολίτες με πολύ χαμηλό νοητικό επίπεδο...

Για ποιο κράτος μιλάμε κύριοι "άρχοντες"...? Για αυτό το τερατούργημα που έχετε δημιουργήσει όπου κυριαρχεί ο νόμος της ζούγκλας και του ισχυρότερου...? Όπου η αναξιοπιστία είναι ο κύριος πυλώνας υποστήριξης του καθεστώτος το οποίο έχετε εγκαθιδρύσει...?

Τα αποτελέσματα όλων αυτών είναι ολοφάνερα.Στον οικονομικό τομέα (ακρίβεια τιμών) συγκλίνουμε διαρκώς-και σε πολλές περιπτώσεις έχουμε ξεπεράσει- όλα σχεδόν τα κράτη της Ε.Ε, ενώ στους μισθούς το χάσμα διαρκώς αυξάνει με τους άλλους εταίρους.Τα υπόλοιπα οικονομικά-δημοσιονομικά στοιχειά είναι σε μια τελματώδη κατάσταση (απλά αναφέρουμε τα πιο κραυγαλέα, και άμεσα κατανοητά στον μέσο πολίτη όπως τις τιμές των προϊόντων)

Στην κοινωνία επικρατεί η τέλεια και διαρκής αποχαύνωση...Μια γενική ακινησία και έκπτωση αξιών(ηθικών και όχι ψευτοηθικολογικών) σε όλα τα επίπεδα του κοινωνικού ιστού...

Τέλος, στην πολιτική ζωή, το απόλυτο κενό, με κατηγορίες να εκτοξεύονται από όλα τα πολιτικά κόμματα για μίζες, δολοπλοκίες και αλόγιστη σπατάλη δημόσιου χρήματος...

Αυτή είναι λοιπόν η δική σας Ελλάδα, και το δικό σας κράτος...Ένα κράτος που αλλιώς το φανταζόμαστε, όπου θέλουμε να ζήσουμε χωρίς την δική σας παρουσία...

Κρατείστε το λοιπόν...εμείς δεν θα πάρουμε!

Σκληρή δουλειά ή γνωριμίες...

Είναι ένα ερώτημα που πολλές φορές-όχι μόνο στον επαγγελματικό χώρο-απασχόλησε αρκετά.Πιστεύω, ότι το ίδιο ερώτημα δημιουργείται και σε πολλούς άλλους ανθρώπους.

Άνθρωποι, οι οποίοι δουλεύουν ¨με τον σταυρό στο χέρι" τηρώντας όσο περισσότερο γίνεται τους ηθικούς κανόνες.Οι οποίοι τις περισσότερες φορές, αδυνατούν να δικαιώσουν τους κόπους τους, εξαιτίας κάποιων "χρήσιμων" γνωριμιών που χρησιμοποιούν κάποιοι άλλοι...

Γνωριμίες που μπορεί να προέρχονται και μέσα από νόμιμες διαδικασίες, αλλά που δίνουν την απαιτούμενη ώθηση για να φτάσει κάποιος γρήγορα και χωρίς κόπο στον στόχο του...

Ένα στόχο που πολλές φορές τον πετυχαίνουμε με δυσκολία,όμως άλλοι τον θεωρούν δεδομένο -χρησιμοποιώντας πάντα τις γνωριμίες-και σίγουρο...

Το σίγουρο πάντως είναι, ότι δύσκολα θα βρεθεί απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα που απασχολεί πολύ κόσμο.Ας ελπίσουμε ότι κάποια μέρα θα την βρούμε...

Blogs, ενημέρωση και μπλογκο-νόμος...

Μεγάλη αναταραχή τις τελευταίες ημέρες στην μπλογκόσγφαιρα, σχετικά με τον επικείμενο νόμο που θέλει να εφαρμόσει η Ελληνική κυβέρνηση, για να "φιμώσει" την φωνή δεκάδων χιλιάδων μπλόγκερς...

Θα είναι βέβαια μια αποτρόπαια πράξη από την πλευρά της, η οποία θα θέσει σε δοκιμασία την Δημοκρατική ευαισθησία των Ελλήνων, στο δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης αλλά και της δημιουργικής ενημέρωσης για πολλούς ανθρώπους.

Να σημειωθεί επίσης ότι η τάση αυτή της ενημέρωσης από τα Blogs όχι μόνο διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, αλλά διευρύνεται κιόλας με τάση να αντικαταστήσουν με τον καιρό παραδοσιακάμέσα μαζικής ενημέρωσης (εφημερίδες κλπ).Μάλλον αυτό θα ήταν το κυρίαρχο στοιχείο που έκανε όλους αυτούς τους "σοφούς" των ειδήσεων (κυρίως των τηλεοπτικών παραθύρων) για να κυνηγήσουν και να προκηρύξουν την μαζική ανάπτυξη των ιστολογίων...

Παράθυρο αχτίδας είναι όμως η φράση του Νίκου Δήμου σε άρθρο του, στην Καθημερινή της Κυριακής όπου γράφει "από την πρώτη στιγμή της διάδοσής του το Διαδίκτυο ενοχλούσε τις πάσης φύσεως εξουσίες που προσπαθούν να το ελέγξουν. Ευτυχώς αυτό δεν είναι τεχνολογικά δυνατόν. Καμία κυβέρνηση δεν μπόρεσε να λογοκρίνει το περιεχόμενο του Internet – ούτε καν οι ΗΠΑ".

Περισσότερο μοιάζουν, με σπασμωδικές κινήσεις σε καταστάσεις που δεν μπορούν να ελέγξουν και να διαχειριστούν με ωριμότητα και Δημοκρατική ευαισθησία.Μια ωριμότητα που δείχνει -προς το παρόν-η μεγάλη πλειονότητα των μπλόγκερς και αυτή την φορά...

"...και καλούς απογόνους"

Πόσες φορές, δεν έχει ειπωθεί αυτή φράση σε νεόνυμφα ζευγάρια.Με πόση χαρά βγαίνει από τα στόματα συγγενών και φίλων.Ευχές ειλικρινείς, γεμάτες θετική ενέργεια...

Τις δέχονται όμως το ίδιο και τα νιόπαντρα ζευγάρια ?Πάρα πολλοί-πιστέψτε με δεν και λίγοι-σηκώνουν τα χέρια, στην ιδέα της γέννησης ενός παιδιού.Ενός παιδιού που θα φέρει με την σειρά του όχι μόνο έλλειψη χρόνου -σημαντικό για όσους εργάζονται σκληρά- αλλά και επιπρόσθετα οικονομικά βάρη...

Βάρη για τα οποία πολλά ζευγάρια αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα -όχι μόνο για την επιβίωση τους-αλλά και για την ανατροφή κάποιου μελλοντικού παιδιού.Παραθέτω ένα απόσπασμα από τον Ριζοσπάστη όπου λέει :"H φροντίδα και η φύλαξη του 80,5% των παιδιών έως 2 ετών γίνεται από συγγενείς ή άλλα άτομα. Για την ηλικία των 3 έως 5 ετών, το ποσοστό όσων φυλάσσονται από συγγενείς ή άλλα άτομα ανέρχεται στο 56,8%, ενώ μόνο το 7,3% συμμετέχει σε προγράμματα φύλαξης σε σχολείο."

Καταλαβαίνετε λοιπόν σε ποια κατάσταση "κινδυνεύει" να πέσει ένα νέο ζευγάρι...Που προσπαθεί να βγάλει με δυσκολία " τα προς το ζην", και ταυτόχρονα να "πρέπει" -μετά από κοινωνικές πιέσεις-να "μεγαλώσει" την οικογένεια του...

Ίσως φάνηκαν λίγο απαισιόδοξα τα παραπάνω, αλλά είναι η στυγνή πραγματικότητα.Μια πραγματικότητα που για πολλούς γίνεται εφιάλτης, και όχι μια σταθερή βάση για ένα καλύτερο μέλλον...

Κράτος δικαίου...

Τελικά εμείς οι Έλληνες πρέπει να έχουμε μεγάλα αποθέματα υπομονής.Γιατί είμαστε σε αυτή την κατάσταση, και δεν έχουμε επαναστατήσει βάζοντας φωτιά και γκρεμίζοντας τα πάντα.

Όλοι οι κρίσιμοι τομείς στην Ελλάδα είναι σε πλήρη -και το εννοώ-αποσύνθεση. Ο πολιτικός χώρος σε πλήρη απαξίωση, γεμάτος σκάνδαλα (φημολογούμενα και μη),και τους πολιτικούς να προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα...

Η οικονομία να διολισθαίνει συνεχώς, με τους αριθμούς να βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με συνθήκες μιας εύρωστης οικονομίας.Με το ασφαλιστικό "προ των πυλών" το οποίο θα είναι η πέτρα που θα μας τραβήξει στον βυθό...

Η κοινωνία σε μια συνολική αποχαύνωση , με τα τηλεοπτικά ριάλιτυς να ζούνε μέρες δόξας στους δέκτες.Να εξαντλείται κάθε ίχνος φαντασίας αποκλειστικά στην δημιουργία παρόμοιων εκπομπών που προωθούν-κατά την γνώμη μου-τον σκληρό -δίχως κανόνες- ανταγωνισμό
ανάμεσα σε συνανθρώπους, και όχι την αλληλεγγύη μεταξύ τους...

Ίσως φαίνονται λίγο απαισιόδοξα αυτά , όμως δυστυχώς είναι η αλήθεια.Υπομονή λοιπόν, ίσως βγει κάτι καλό από αυτή την ιστορία...
Υπομονή...

Στα Τίρανα αδελφές μου, στα Τίρανα...

Ίσως κάποιοι διαβάζοντας τον τίτλο να παραξενευτήκατε.Αν όμως διαβάσετε για αυτό που συμβαίνει στα Τίρανα, σε ρεπορτάζ της Καθημερινής δεν θα παραξενευτείτε καθόλου...

Είναι-η δική μου- μια πολύ φυσική αντίδραση ενός ανθρώπου που έχει μπουχτίσει, βλέποντας τους δικούς μας δημοτικούς-αλλά και πολιτικούς -άρχοντες να σχεδιάζουν, να προκηρύσσουν,να αδρανούν και στο τέλος να μην ενεργούν...

Να μένουν απαθείς , σε μια αιώνια χειμερία νάρκη από την οποία απελπισμένοι -αλλά και κουρασμένοι-εμείς οι πολίτες τους ζητάμε να ξυπνήσουν...

Να ξυπνήσουν για να δουν την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στην καθημερινή μας ζωή.Όπου συναντάμε πλείστες δυσκολίες όλη την ημέρα, χωρίς να βλέπουμε έστω μια αχτίδα φωτός στην άκρη του τούνελ..

Έρεβος και παγωνιά στις σκέψεις, και στο μέλλον μας.
Για αυτό λοιπόν "Στα Τίρανα αδελφές μου, στα Τίρανα..."

Κούραση....

Είναι αρκετά κουραστικές οι μέρες που πέρασαν.Ίσως, φταίει το γεγονός ότι έχω αναλάβει περισσότερες εργασίες ,από ότι τελικά να μπορώ να διεκπεραιώσω...

Μάλλον, θα μπήκα και εγώ στην δίνη του άγχους που σε παρασέρνει, με αποκλειστικό σκοπό να "τα προλάβεις όλα" και "γρήγορα".Χωρίς τελικά να χρειάζεται να τα κάνεις όλα αυτά, σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Αυτό το καταλαβαίνεις -κυρίως- όταν έχεις φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα, και συνειδητοποιείς ότι δεν κέρδισες και τίποτα το πολύ σημαντικό, ότι θα μπορούσες να το διεκπεραιώσεις σε μεταγενέστερο χρόνο, και με σαφώς μεγαλύτερη άνεση...

ϊσως συμπεριφέρομαι όπως αυτούς που "κορόϊδευα" και "λυπόμουν", όταν τους έβλεπα να χειρίζονται τέτοιες καταστάσεις με παρόμοιο τρόπο.
Ας είναι και έτσι λοιπόν.
Ποτέ δεν είναι αργά...!

Καινούρια αρχή....

Φεύγει λοιπόν σε λίγες ώρες το 2007, και έρχεται -όπως πάντα με τυμπανοκρουσίες-ο καινούριος χρόνος.

Από πολλούς ανθρώπους ακούμε ότι την καινούρια χρονιά θα κάνουν μια καινούρια αρχή, θα προγραμματίσω τα πράγματα διαφορετικά.Περιμένουμε δηλαδή την πρώτη μέρα του χρόνου, για να πάρουμε κάποιες αποφάσεις.Σαν να μην μπορούμε να τις υλοποιήσουμε κάποια άλλη μέρα του χρόνου.

Έχουμε έτσι την ψευδαίσθηση ότιι κάνουμε ένα ξεκίνημα και ότι όλα πια θα αλλάξουν, όλα θα είναι διαφορετικά και τίποτα ίδιο όπως πριν.Στην ουσία να εξαγνίσουμε τα πρόσφατα λάθη μας.Να τα "διαγράψουμε" και να πετάξουμε στο καλάθι των αχρήστων...

Αυτό όμως που μας ξεφεύγει είναι ότι η σημερινή μέρα, είναι μία μέρα όπως οι άλλες.Τίποτα στην ουσία δεν αλλάζει.Μια εντύπωση που δημιουργείται-ίσως τεχνηέντως-για να καλύψουμε κάποια λάθη.Είναι ίσως μια ευκαιρία ...

Καλή αρχή σε όλους λοιπόν...

Χριστουγεννιάτικη φρενίτιδα...

Τέτοιες μέρες, συνηθίζεται να γράφουμε τις κλασικές ευχές μεταξύ μας.Προσωπικά μεγαλύτερη εντύπωση προξενεί, η γενική φρενίτιδα που επικρατεί στις καταναλωτικές συνήθειες.

Είναι γνωστό ότι αυτές τις μέρες,όλοι θέλουμε να περάσουμε με μία σχετική άνεση.Αυτή η άνεση όμως μεταφράζεται σε άγχος και και καταπίεση.Να δείξουμε ότι εμείς κάναμε το πιο "πλούσιο" τραπέζι(τις άλλες μέρες τρώμε Σπαρτιάτικα βλέπετε...), φορέσαμε τα πιο "λαμπερά" ρούχα και γενικά περάσαμε μια πιο "λαμπερή" βραδιά...

Είναι βλέπετε η ψευδαίσθηση που έχουνε ανάγκη να ζήσουν μερικοί, θέλοντας έτσι να ξεφύγουν από την μίζερη καθημερινότητα που αντιμετωπίζουν καθημερινά.Το αποτέλεσμα είναι όλο αυτό το μαρτύριο, για το κυνήγι της πρόσκαιρης ευτυχίας να το συναντάς σχεδόν παντού...

Στο σούπερ μάρκετ, όπου αλαφιασμένοι καταναλωτές-παίζοντας τα "συγκρουόμενα" με τα καροτσάκια τους-τρέχουν σε όλα τα τμήματα για να βρούνε τον τέλειο "σολομό" (sic!!!), το πιο εκλεπτυσμένο-για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι-κρέας,κρασί "...από τα πιο ακριβά" (έτσι το έχω ακούσει να λένε, άλλωστε πολλές φορές δεν ξέρουν την ονομασία).

Στα καταστήματα ρούχων, όπου ψωνίζουν για τα Χριστούγεννα -και την Πρωτοχρονιά-ενώ οι ντουλάπες τους είναι ήδη γεμάτες από ρούχα, αλλά βλέπετε όταν η "περίστασις το απαιτεί...", πρέπει να δείξουμε ότι είμαστε "λαμπεροί" (έτσι λένε τα περιοδικά μόδας , και όχι μόνο αυτά)

Στο τέλος, η μεγάλη απάτη.Τα καταστήματα παιχνιδιών.Παιχνίδια -αμφιβόλου ποιότητας και πρακτικής-σε απίστευτα υψηλές τιμές, με γονείς προβληματισμένους από τις ψηλές τιμές, αλλά "υποχρεωμένοι" να εκπληρώσουν την επιθυμία του μικρού τους...

Για αυτό πολλές φορές, μετά το τέλος των γιορτών ακολουθεί ένα είδος κατάθλιψης, κατανοώντας ότι ΟΛΑ αυτά που έγιναν ήταν τελικά στιγμές γεμάτες ψεύτικης χαράς και εξαναγκαστικής ευτυχίας.Μένουμε κενοί και αποτελειωμένοι, από το ψεύτικο όραμα που μας έπεισαν ότι θα ζήσουμε,αλλά εμείς φυσικά δεν το ζήσαμε...

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ να έχετε...

15 λεπτά αξιοπρέπειας...

Είαναι μία πολύ καλή αρχή αυτή, που προγραμματίστηκε εναντίον της ΔΕΗ. Σήμερα στις 12 το μεσημέρι, καλούμαστε όλοι να κατεβάσουμε τον γενικό διακόπτη για 15 λεπτά.Να κατεβάσουμε λοιπόν τον διακόπτη , και να ανεβάσουμε -έστω και για λίγο - την αξιοπρέπεια μας...

Μια αξιοπρέπεια, που αυτό το αδηφάγο κράτος την έχει καταρρακώσει και ευτελίσει σε πολύ μεγάλο βαθμό.Επειδή σε θεωρεί σαν την αγελάδα που πρέπει να αρμέγει, δίνοντας όμως την ελάχιστη τροφή για να ζήσει.

Προσωπικά, δεν θεωρώ ότι με την κίνηση αυτή η ΔΕΗ θα "ζημιωθεί" για αυτά τα 15 λεπτά που δεν θα καταναλώσουμε ηλεκτρικό ρεύμα.Απλά το κέρδος θα είναι ότι θα δυναμώσει και θα γίνει συνείδηση το "ρεύμα" της αντίστασης και της διαμαρτυρίας, απέναντι σε κάθε κρατική αυθαιρεσία.

Σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να εστιάσουν οι διάφορες καταναλωτικές οργανώσεις. Να δημιουργηθεί δηλαδή ένα ισχυρό υπόστρωμα όπου θα μπορέσουν να στηριχθούν χωρίς κλυδωνισμούς και άλλες ενέργειες , ίσως πιο δυναμικές...

Καλή αντίσταση λοιπόν φίλοι συν-καταναλωτές, τα 15 λεπτά που μας αξίζουν ας τα έχουμε σήμερα...

12/12...

Λένε ότι αύριο θα είναι μια κρίσιμη μέρα.Μια μέρα ορόσημο, σχετικά με τις εξελίξεις που δρομολογούνται όσον αφορά το ασφαλιστικό.Το οποίο αφορά πάρα πολλούς, και όχι λίγους.
Αυτοί οι "πολλοί' λοιπόν-όπου μέσα σε αυτούς είμαι και εγώ-είναι που ανησυχούν για το μέλλον τους.Δεν μιλάμε βέβαια για το επαγγελματικό κυρίως μέλλον ,αλλά για την δυνατότητα που θα έχουν στο μέλλον, να μπορούν να παίρνουν μια σύνταξη η οποία να καλύπτει τις στοιχειώδεις ανάγκες που θα έχει ο καθένα ς μας ,όταν θα φτάσει εκείνη η ώρα, να αποσυρθούμε από την ενεργό επαγγελματική δράση...
Το ερώτημα που τίθεται όμως, είναι αν θα έχουμε την ψυχική και σωματική δύναμη να μπορούμε να είμαστε "ωφέλιμοι" και αποδοτικοί στον εκάστοτε εργοδότη-το χρονικό διάστημα- λίγο πριν την σύνταξη έτσι ώστε να κατοχυρώσουμε το δικαίωμα, σχετικά με την συμπλήρωση των απαραίτητων ενσήμων.
Το πιο αξιοσημείωτο του συγκεκριμένου νομοσχεδίου είναι ότι -συνομιλώντας με αρκετούς- συνένωσε διαφορετικές μάζες ανθρώπων από διάφορα κοινωνικά στρώματα, τα οποία δεν είχαν μέχρι τώρα και πολλά κοινά επαγγελματικά σημεία και κουλτούρα.
Ελπίζω λοιπόν όχι τόσο σε μια μαζική απεργία- αυτήντην θεωρώ δεδομένη-αλλά στην κατανόηση των κοινών προβλημάτων που έχουμε όλοι οι εργαζόμενοι, αλλά και στον κοινό αγώνα για την αντιμετώπιση αυτών.

Beowulf και τρισδιάστατη εικόνα...

Το περασμένο Σάββατο, δόθηκε η ευκαιρία να δω την φημισμένη ταινία Beowulf. Μια ταινία γεμάτη όχι μόνο από ψηφιακά εφέ, (άλλωστε αυτά ποτέ δεν με συγκινούσαν...) αλλά με εικόνα ποιότητας 3D.
Aυτή η εικόνα λοιπόν, δίνει μια φοβερή αίσθηση όσο αφορά την παρακολούθηση της ταινίας.Μια ταινία με σενάριο- σχετικά- προβλέψιμο, επικό και με παγανιστικούς χρωματισμούς σε αρκετά σημεία.
Ένα σενάριο που -ίσως- λίγοι πρόσεξαν, γιατί όλοι σχεδόν αφεθήκαμε στην μαγεία της τρισδιάστατης εικόνας.Έτσι λοιπόν, βγαίνοντας από την κινηματογραφική αίθουσα ήρθαν αυθόρμητα στο μυαλό διάφορες σκέψεις.
Σκέψεις πάνω στο "κλασικό" κινηματογράφο που βλέπουμε μέχρι τώρα (με τα θετικά και τα αρνητικά του) αλλά και στον ¨μελλοντικό" ψηφιακό-τρισδιάστατο κινηματογράφο, που θα κυριαρχήσει-είναι σίγουρο-στα επόμενα χρόνια...
Ίσως είναι παρακινδυνευμένο, να βγάλουμε αυθόρμητα και αυθαίρετα συμπεράσματα τονίζοντας τα υπέρ ή τα κατά.
Αυτό άλλωστε δεν γίνεται σε κάθε τομέα, όπου η τεχνολογία είναι το κυρίαρχο στοιχείο ?Το θεμελιώδες στοιχείο όπου κάθε αντικείμενο, παίρνει διαφορετικές διαστάσεις και μάλιστα σε μικρό χρονικό διάστημα...?
Το σίγουρο είναι ότι ο κινηματογράφος θα αλλάξει, και δεν θα είναι ίδιος με τον τωρινό...
Δεν μένει παρά να περιμένουμε τις εξελίξεις, και να κρίνουμε.

Προσωπικά δεδομένα

Το ερώτημα που κυριαρχεί στις μέρες μας : "Είναι ασφαλή τα προσωπικά μας δεδομένα...?".
Την απάντηση δεν ξέρω ποιος την γνωρίζει...
Οι περισσότεροι πάντως-συμπεριλαμβάνοντας και τον εαυτό μου-πιστεύουν ότι τα προσωπικά μας δεδομένα βρίσκονται σε χέρια -και διαθέσεις- πολλών "διαφορετικών" ανθρώπων, οι οποίοι είναι έτοιμοι να τα χρησιμοποιήσουν κατά το δοκούν...
Για χρήσεις τις οποίες δεν μπορούμε να ελέγξουμε, αλλά ούτε και να αποτρέψουμε.
Ίσως ούτε να ξέρουμε ότι τα "αληθινά" προσωπικά μας δεδομένα, τα χειρίζονται κάποιοι για κάποιους λόγους που δεν θα μάθουμε ποτέ...Να γίνεται δηλαδή η ζωή μας, ένα κομμάτι παζλ... ένα κακόγουστο παζλ με το οποίο θα παίζουν, αλλά και θα το εκμεταλλεύονται σε διάφορες περιστάσεις...
Aυτό είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να εστιάσουμε ΟΛΟΙ και να προασπίσουμε την προσωπική μας ζωή , αλλά πάνω από όλα την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ μας...

Ασέλγεια στη φύση...

Με την διαδικασία του "κατεπείγοντος", λοιπόν η παραχώρηση 2.600 στρεμμάτων στην περιοχή της Ζαχάρως-όπου υπήρξε ολοκληρωτική καταστροφή, το περασμένο καλοκαίρι από τις πυρκαγιές-για τουριστική ανάπτυξη...
Το γεγονός βέβαια, ότι είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα Natura δεν σήμαινε τίποτα για αυτούς.Ποιοι είναι οι αυτοί...? Το Υπουργείο οικονομίας και Οικονομικών.Είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για την τσιμεντοποίηση της περιοχής.Μια περιοχή όπου θα έπρεπε να είναι το πρότυπο αναδάσωσης και για τις υπόλοιπες.
Μάλλον, πρότυπο οικολογικής υποβάθμισης θα γίνει...
Ντροπή τους...!

Καριέρα και ποιότητα ζωής...

Είναι-πιστεύω- από τις χαρές της ζωής, οι συναντήσεις με φίλους τους οποίους δεν βλέπεις συχνά αλλά δεν τους ξεχνάς, και προσπαθείς πάντα να τους δεις και να τα πεις "από κοντά" μαζί τους.
Μια τέτοια συνάντηση υπήρξε λοιπόν το περασμένο Σάββατο, σε ένα από τα πολύ ωραία και χαμηλών τόνων καφέ, που υπάρχουν στην Θεσσαλονίκη.Ένα μεγάλο μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στα προβλήματα που συναντά ο σύγχρονος εργαζόμενος...
Ένα από αυτά, είναι η αφόρητη πίεση που δημιουργεί η εκάστοτε εργοδοσία και ο ελάχιστος χρόνος ως αποτέλεσμα αυτής.Αρκετοί-ίσως- θα συμφωνήσετε με την επισήμανση αυτή, η οποία ζητάει όμως και την δική της εξήγηση.Μια εξήγηση που χρειάζεται να δοθεί περισσότερο στους ίδιους τους εαυτούς μας.
Φτάσαμε λοιπόν στο συμπέρασμα-το οποίο συμπίπτει και με αντίστοιχες θέσεις άλλων συνομήλικων μας-ότι τελικά η "καριέρα" είναι μια ψευδαίσθηση, ένα ψεύτικο όραμα που σε μπολιάζουν στην αρχή ιδίως του επαγγελματικού σου βίου, έτσι ώστε να γίνεις στην ουσία ένας σκλάβος της, παντοτινά υποταγμένος σε αυτήν.Μια καριέρα γεμάτη αμέτρητο άγχος, ατέλειωτες υποχωρήσεις -παραχωρήσεις και ελάχιστο προσωπικό χρόνο...
Το θέμα είναι να το καταλάβει κάποιος -έστω και αργά- και να πάρει τις κατάλληλες αποφάσεις,όπως έκανε και ο συγκεκριμένος φίλος.Λιγότερη δουλειά-χωρίς την μανία της "επιτυχημένου μάνατζερ"-και περισσότερος χρόνος για τους εαυτούς μας...
Τελικά, είναι ίσως μονόδρομος η λύση αυτή για κάθε άνθρωπο που δεν θέλει να χάσει την αξιοπρέπεια αλλά και την αυτοεκτίμηση του.
Σας προτρέπω λοιπόν να πιείτε και εσείς, έναν αντίστοιχο καφέ με κάποιον φίλο.
Τον χρόνο θα τον βρείτε, είμαι σίγουρος...

Εξετάσεις 1ο μέρος,τέλος...

Τέλειωσαν λοιπόν και τα μαθήματα, για το πρώτο μέρος της άδειας ασκήσεως επαγγέλματος για φαρμακοποιούς...
Υπήρξε επιτυχία ως προς το αποτέλεσμα, η οποία γίνεται ακόμη πιο μεγάλη, αν αναλογιστεί κανείς ότι το διάβασμα έγινε κάτω από αντίξοες συνθήκες...Ο χρόνος λιγοστός (λόγω δουλειάς),η οικογένεια να πιέζει,τα μαθήματα (εργαστηριακά χωρίς καθορισμένη ύλη) σχεδόν άγνωστα...Το αποτέλεσμα είναι όμως που μετράει.
Όμως, δεν θα μπορούσαν να μείνουν ασχολίαστες οι εντυπώσεις, από το Ελληνικό Δημόσιο μπάχαλο που επικρατεί-και σε αυτόν τον χώρο-στις υπηρεσίες της Νομαρχίας αφού εκεί υπαγόμαστε πια διοικητικά.
Καταρχήν, δεν γίνεται ΚΑΜΙΑ ταυτοποίηση των υποψηφίων που καλούνται να δώσουν εξετάσεις.Συγκεκριμένα δεν μας ζητήθηκε ΚΑΜΙΑ φορά η αστυνομική μας ταυτότητα ή κάποιο άλλο Δημόσιο έγγραφο, που να πιστοποιεί τα αληθινά μας στοιχεία.Δηλαδή θα μπορούσε ο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ να λάβει μέρος στις εξετάσεις, και να δώσει στο τέλος το δικό μου το όνομα...
Για τα ωράρια τα οποία είχαν ανακοινωθεί, φυσικά και δεν τηρούνταν, θα ήταν παράξενο αν τηρούνταν...
Οι αίθουσες δεν έφταναν -αν και ήξεραν τον αριθμό των υποψηφίων από πριν- οπότε μέχρι και την τελευταία στιγμή ψάχναμε αίθουσες.Φανταστείτε ότι στην ομάδα που ήμουν το γραπτό μέρος το κάναμε ΟΡΘΙΟΙ, και η κόλλα Α4 να ακουμπάει πάνω στον ΠΑΓΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ.
Για τις αλλαγές στα ωράρια, είναι περιττό να πω ότι τις μαθαίναμε από "σπασμένο τηλέφωνο" μεταξύ μας...
Άλλη μια τραγική εικόνα της Δημόσιας διοίκησης σε όλο της το μεγαλείο.
Τελικά αυτή η χώρα πορεύεται όντως, με αυτόματο πιλότο...

Ελάχιστος χρόνος

Είναι αλήθεια ότι οελεύθερος χρόνος μου, είναι ελάχιστος τελευταία...
Η αιτία είναι, ότι διαβάζω για να δώσω στις εξετάσεις για την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος (Φαρμακοποιός), με αποτέλεσμα να είμαι συνεχώς πάνω από σημειώσεις και βιβλία...Για τις συγκεκριμένες εξετάσεις-όπως και για τα "κλειστά επαγγέλματα- θα επεκταθώ μιαν άλλη φορά, για να δώσω τις πραγματικές διαστάσεις των συντεχνιών και κλειστών clubs που βασανίζουν τους πολίτες...
Ελπίζω σε μια καλή απόδοση,αλλά και σε περίπτωση που δεν θα υπάρξει θετικό αποτέλεσμα θα ξαναπροσπαθήσω...

Υ.Γ. είναι καταπληκτικό, πως αντιμετωπίζω πια τέτοιου είδους καταστάσεις, σχετικά με τις εξετάσεις.Με περισσότερη ωριμότητα και χαλαρή διάθεση πια...

Πετρέλαιο και ενεργειακή κρίση...

Ορμώμενος, από την απότομη μεταβολή του καιρού-και ακούγοντας κάποιους σχολιασμούς-μου ήρθανε στο μυαλό κάποιες ,απλές κατά την γνώμη μου σκέψεις που ζητάνε-όπως είναι λογικό-και τις αντίστοιχες απαντήσεις τους.
Το πρόβλημα λοιπόν, με την χρήση του πετρελαίου δεν είναι των τελευταίων χρόνων.Ίσως να επιδεινώθηκε αλλά από πάντα υπήρχαν εντάσεις , σχετικά με την τιμή του βαρελιού και για τις επιπτώσεις του στο περιβάλλον.Το ερώτημα λοιπόν, που μου δημιουργήθηκε είναι το εξής : Αφού υπάρχουν τόσες εκμεταλλεύσιμες και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας -ενδεικτικά είναι η αιολική,υδροηλεκτρική ,ηλιακή ενέργεια, βιοκαύσιμα και άλλες μορφές- γιατί πολλές κυβερνήσεις-και ιδιαίτερα η δική μας- δεν θεσπίζει τα κατάλληλα μέτρα για την υποχρεωτική παραγωγή ,διάθεση και χρησιμοποίηση τους από τους πολίτες...?
Στην ουσία,οι πολίτες αυτοί θα είναι οι καταναλωτές από τους οποίους θα έχουν οικονομικά οφέλη, αλλά συγχρόνως και καθαρότερο περιβάλλον για όλους μας...
Ναι, για όλους.Ακόμα και για αυτούς, που προσπαθούν να αποκομίσουν υπερκέρδη από την υποβάθμιση του περιβάλλοντος ,νομίζοντας ότι θα ξεφύγουν την τελευταία στιγμή και θα μετακομίσουν σε κάποιο άλλο πλανήτη, για να ζήσουν μια δεύτερη καθαρή ζωή...
Ελπίζω να μην πάει το-πονηρό(;)-μυαλό σας,ότι πίσω από όλα αυτά υπάρχουν τεράστια οικονομικά συμφέροντα...
Δεν θα την δεχόμουνα ποτέ ως απάντηση,άλλωστε εσείς δεν είστε προκατειλημένοι...
Απλά, είμαστε όλοι απηυδησμένοι...
Όλοι μας.