Να πανηγυρίζουμε ή να ανησυχούμε...?

(Εικόνα από το www.santorini-culture.gr όπου μιλάει γιατην ιστορία της σπείρας...του Αρχιμήδη)

Τελικά θα πρέπει να πανηγυρίζει ή να ανησυχεί -το επίσημο κράτος- για την (ν)τροπή που παίρνουν τα πράγματα σχετικά με την “σπείρα των 15”.

Σίγουρα και είναι μια επιτυχία η σύλληψη τους. Από όποιους και αν σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε.

Αυτό όμως, που τρομάζει περισσότερο είναι η κάλυψη (και η πληροφόρηση) που τους παρείχαν οι διάφοροι συνεργάτες τους.

Δύο, είναι τα σημαντικά στοιχεία, που αναδύονται από αυτήν την ιστορία.

Πρώτον, ο παράγοντας χρήμα. Τέτοιου είδους οργανώσεις, χρειάζονται ατελείωτο χρήμα για να καλύψουν τις ανάγκες (είτε στον επιχειρησιακό, είτε στον υποστηρικτικό τομέα).Θα πρέπει να υπάρχουνε κρουνοί χρημάτων (φυσικά μετρητών) οι οποίοι δεν έχουνε βρεθεί ακόμη...

Δεύτερο,το νούμερο των ανθρώπων που ήταν εμπλεκόμενοι άμεσα ( άνθρωποι του υποκόσμου κυρίως), αλλά και πόσοι άλλοι (ακόμα δεν ξέρουμε,πολιτικοί δικηγόροι...;) που συνεργαζόντουσαν μαζί τους...Φανταστείτε λοιπόν, μία καλοστημένη μηχανή με πολλά “κρατικά” γρανάζια μέσα της. Να την στηρίζουν και να της δίνουν τις κατάλληλες στροφές, στα δύσκολα σημεία....

Οι σκέψεις και μόνο τρομάζουν. Το κουβάρι -ίσως-ξετυλιχθεί (φυσικά μέχρι σε ένα σημείο...).Ως πού όμως φτάνει αυτή η σήψη..? Πιο βαθιά...?

Εμείς...?Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς...?

Μάλλον θα πρέπει να ανησυχούμε...

Πόση βλακεία να αντέξει ακόμα ο κόσμος...?

Ο τίτλος, αναφέρεται στην εκδήλωση που έγινε την Δευτέρα 30 Ιουνίου στο Δημοτικό κολυμβητήριο Πανοράματος.

Φυσικά όχι για το κολυμβητήριο, αλλά για αυτούς που βγάζουν τους διάφορους λόγους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Δήμαρχος Πανοράματος και ο υφυπουργός Αθλητισμού (;).

Ο μεν πρώτος, μίλησε για πάνω από μισή ώρα λιβανίζοντας συνεχώς τον υφυπουργό.
Ο μεν δεύτερος, για μόνο (;) 20 λεπτά λέγοντας πάνω-κάτω τις ίδιες ασυναρτησίες.

Στην μέση, τα παιδιά και οι γονείς (όπως και εγώ) που πήγαν να δουν τα παιδιά τους για το “ευ αγωνίζεσθαι”.Αντί αυτού όμως, οι αγώνες άρχισαν με καθυστέρηση μίαμισης ώρας περίπου και τα μικρά παιδιά να αρχίσουν να κρυώνουν. Ο καιρός δεν ήταν και στα καλύτερα του.

Πολλοί βέβαια έλεγαν για τον “κακό τους τον καιρό”...Αναφερόμενοι πάντα στους εξουσιομανείς που ταλανίζουν τον κόσμο...
Έναν κόσμο που -σιγά σιγά-αρχίζει και καταλαβαίνει...
Αν κρίνουμε από το γεγονός ότι οι χειροκροτητές τους ήταν μια πολύ μικρή μειοψηφία, σε σχέση με αυτούς που έδειχναν την δυσαρέσκεια τους...

Αυτό το τελευταίο, ήταν μια ευχάριστη εξέλιξη που δεν το περίμενα.
Ελπίζω τέτοιες στάσεις (δυσαρέσκειας) να συνεχιστούν και να γίνονται ακόμα πιο έντονες...

Όχι για εμάς, αλλά για τις επόμενες γενιές...

Δεν ήταν μήνυμα, ήταν κραυγή...

Πολλές φορές γίνεται σχολιασμός γεγονότων -από αυτό το blog-όταν έχει καταλαγιάσει ο θόρυβος και τα πάθη.
Έτσι και τώρα, θέλησα να γράψω δυο λόγια για το μήνυμα των εκλογών (αν το πήρε ή δεν το πήρε η κυβέρνηση ...).

Δεν ήταν λοιπόν ένα απλό μήνυμα. Ένα SMS το χαρακτήρισαν κάποιοι...
Ήταν μια κραυγή αποδοκιμασίας. Από αυτούς που ψήφισαν, αλλά και από αυτούς που δεν ψήφισαν...
Παρόλα αυτά ,οι κυβερνητικοί μιλούσαν σαν να έχουν στο χέρι όλους αυτούς που απείχαν. Σίγουροι, ότι θα επανέλθουν στην πατρική εστία...Μόνο τον μόσχο τον σιτευτό, δεν είπαν πότε θα σφάξουν για την επικείμενη επιστροφή τους...

Ο κόσμος λοιπόν, είπε ένα μεγάλο ΟΧΙ την συγκεκριμένη μέρα...Γιατί δεν αντέχει την ΚΟΡΟΪΔΙΑ.

Δεν αντέχει την ΚΟΡΟΪΔΙΑ ,στις καθημερινές του δραστηριότητες (μέσα μαζικής μεταφοράς, συναλλαγή με το Δημόσιο,απουσία ανταγωνισμού στις αγορές και μοίρασμα της τράπουλας σε λίγους).

Δεν αντέχει την ΚΟΡΟΪΔΙΑ, όταν βλέπει ότι πολιτικοί (ιδίως κυβερνητικοί) κάνουν έναν υπερβολικά χλιδάτο βίο (το διαφημίζουν και στο Facebook μάλιστα) που δε δικαιολογείται από τον μισθό τους..


Δεν αντέχει την ΚΟΡΟΪΔΙΑ, όταν ξεσπάει ένα σκάνδαλο με οφθαλμοφανείς ενόχους (Βατοπέδι), αλλά ο Πρωθυπουργός δηλώνει ότι δεν ήξερε τίποτα, ότι έφταιγαν κάποιοι χαμηλόβαθμοι Δημόσιοι υπάλληλοι.

Δεν αντέχει την ΚΟΡΟΪΔΙΑ , γιατί όταν μας λένε ότι δεν θα ψηφισθούν και άλλοι φόροι,μετά από μια εβδομάδα τους βρίσκει μπροστά τους...

Είναι τελικά η αξιοπρέπεια που θέλει και πρέπει να προασπίσει ο κόσμος. Είναι το μοναδικό και πιο πολύτιμο αγαθό. Να είναι σίγουροι ότι θα το κάνει....

Γιατί θα πρέπει να ψηφίσουμε την Κυριακή.

Τις τελευταίες μέρες, ακούγονται και διαβάζονται αρκετά, σχετικά με την αποχή αλλά και παρουσία στις Ευρωκάλπες. Πολλές είναι οι απόψεις για να ψηφίσουμε και λιγότερες -ίσως- κατά.

Προσωπικά, θα πάω να ψηφίσω -όπως έκανα σχεδόν σε όλες τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις-για τους παρακάτω λόγους.

Γιατί, αμέτρητοι άνθρωποι σκοτώθηκαν μέχρι τώρα, για να έχουμε το δικαίωμα (ή ακόμα και την επιλογή) να εκλέγουμε τους ανθρώπους που θέλουμε να μας εκπροσωπήσουν, στα διάφορα κοινοβουλευτικά όργανα...

Γιατί -με την αποχή-πριμοδοτούνται οι ακραίες ομάδες, που βρίσκουν το κατάλληλο υπόστρωμα για να αναδειχθούν...

Γιατί είναι -ίσως -από τις λίγες φορές στην ζωή μας, που μας δίνεται η ευκαιρία να τιμωρήσουμε (γιατί όχι) κάποιους, ψηφίζοντας το αντίπαλο κόμμα....

Γιατί ατομικά, η ισχύς μας θα είναι πολύ μικρότερη, από μια μαζική προσέλευση στις κάλπες...

Θα μπορούσε να είναι πιο πολλά τα γιατί. Αυτά είναι τα πρώτα που μου ήρθαν στο μυαλό.

Τα υπόλοιπα μπορείτε να τα βρείτε εσείς.

Ίσως μπροστά από την κάλπη...

Με το Ξυστό...για την ανάπτυξη.

Θα μπορούσε να είναι το κεντρικό σύνθημα του κυβερνώντος κόμματος, για τις επερχόμενες ευρωεκλογές .Η κυβέρνηση λοιπόν, εξετάζει την επανακυκλοφορία του “στιγμιαίου” αυτού λαχείου.Άλλο ένα κομμάτι, στο παζλ των απέλπιδων προσπαθειών για εξεύρεση οικονομικών πόρων.

Πόροι ,οι οποίοι όμως θα προέρχονται από τον επίσημο (;)-μάλλον μέσω αδειών σε ιδιώτες- κρατικό τζόγο. Ένα κομμάτι, το οποίο ευελπιστούν ότι θα αποδώσει περί τα 200-300 εκατομμύρια στον κρατικό κορβανά. Δεν θα εξετάσουμε τώρα τι θα γίνουν τα κέρδη από το Ξυστό (είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση).

Θα πρέπει όμως να τονίσουμε, την προσπάθεια -και εμμονή -της κυβέρνησης να καλύψει τις “δικές” της οικονομικές ανάγκες, μέσω του τζόγου και όχι μέσω της ανάπτυξης.

Θα μπορούσε να θεσπίσει μέτρα, που να ευνοούν τον τομέα των υπηρεσιών (π.χ. άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων) αλλά και καιτον τομέα της παραγωγικής δραστηριότητας (με έμφαση σε τουρισμό και αγροτικές βιολογικές καλλιέργειες).

Αντί αυτού, κλείνει το μάτι σε κάθε λογής “επιχειρηματία” να επενδύσει στην αγορά των τυχερών παιχνιδιών. Έτσι, δεν θα παράγουμε τίποτα αλλά μόνο θα καταναλώνουμε. Αυτό που δεν μας έπιανε είναι μέχρι πότε...

Καλό θα ήτανε λοιπόν, αντί να επαναφέρουν το Ξυστό , να ξύσουν λίγο το κεφάλι τους οι κρατικοί ιθύνοντες, μήπως και μπορέσουνε να ορθοποδήσουν την χώρα.

Γιατί αλλιώς, στο τέλος το μόνο που θα κάνουμε, είναι να ξυνόμαστε...

Παυλίδης και Βερελής ,δύο βίοι παράλληλοι...?

Ασφαλώς πολλοί από εσάς, θα γνωρίζετε τα τελευταία γεγονότα που αφορούν τους δύο αυτούς άνδρες της πολιτικής μας ζωής.

Ο πρώτος (Παυλίδης), αθωώθηκε πανηγυρικά από την ολομέλεια της βουλής και επέστρεψε στην εκλογική του περιφέρεια μέσα σε πανηγυρικά πυροτεχνήματα...

Ο δεύτερος (Βερελής), παραιτήθηκε για λόγους ευθιξίας (;), και μάλλον θα επιστρέφει και αυτός στα δικά του μέρη...

Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. Ο πρώτος την “γλύτωσε”, παρά τις αποκαλύψεις του εφοπλιστή (και πρώην φίλου του) Μανούση. Έμεινε όμως στο αξίωμα του, καταγγέλλοντας μάλιστα και όσους ήθελαν να τον μπλέξουν, ζητώντας να αποδοθεί “δικαιοσύνη”.

Ο κόσμος γνωρίζει βέβαια ποιος έχει δίκιο στην υπόθεση. Το κριτήριο του είναι αλάνθαστο. Άλλωστε τα ίδια (υποθέσεις δωροδοκίας), αντιμετωπίζουμε όλοι σε μικρό ή μεγάλο βαθμό. Ανάλογα με την σπουδαιότητα της ενέργειας μας.

Ο δεύτερος -κάνοντας μια κίνηση ματ κατά τη γνώμη μου-παραιτείται χωρίς να το έχει κοινοποιήσει ούτε στο κόμμα του (έτσι τουλάχιστον φαίνεται).Δεν ξέρουμε αν είναι από ευθιξία ή οτιδήποτε άλλο. Απλά, έκανε μια κίνηση που επικροτήθηκε από το σύνολο της κοινής γνώμης.

Μία κοινή γνώμη που έχει τον δικό του ηθικό και αξιακό κώδικα σαν μέτρο σύγκρισης για τους πολιτικούς. Που ξέρει να γνωρίζει (αλάνθαστο κριτήριο είπαμε) ποιος είναι ο μεμπτός.

Δεν ξέρουμε αν ο Βερελής είναι ο ηθικός ή απόλυτος αυτουργός του νέου σκανδάλου...

Ξέρουμε όμως, ότι ο πολιτικός του βίος δεν είναι παράλληλος με του Παυλίδη, αλλά αντίθετος...

Ποιος θέλει να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας ?

Δεν είναι μια ερώτηση ρητορικού τύπου. Απλά, εκτός από τους γνωστούς-γνωστούς (πολιτικοί ιδίως κυβερνητικοί, αστυνομικοί ιδίως αποτυχημένοι και συντηρητικοί γεννημένοι αποτυχημένοι...).

Υπάρχει όμως, και μια σιωπηλή -συντριπτική-πλειοψηφία που δεν θέλει να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας. Δεν θέλει γιατί είναι αυτός που έδωσε -αλλά θα δώσει ακόμα πιο πολλές-σφαλιάρες στο “σύστημα”.Ένα σύστημα, με χίλια δυο πρόσωπα αλλά με μία πάγια και μόνιμη επιδίωξη. Την διατήρηση της καταπίεσης του πολίτη.

Δεν θέλουμε να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας, γιατί ξέρουμε ότι δεν χρησιμοποιεί τα λεφτά από τα λάφυρα των τραπεζών ( λάφυρα γιατί, ληστές δεν είναι και οι τραπεζίτες με την ανοχή του κράτους...?) για δικό του και μόνο όφελος. Απλά, κάνει και αγαθοεργίες σε άτομα με μικρή (ή και ελάχιστη) οικονομική επιφάνεια.

Δεν θέλουμε να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας, γιατί ξέρουμε ότι ενώ τον κυνηγάνε τόσοι πολλοί, αυτός δεν πυροβόλησε ΠΟΤΕ του αστυνομικό. Δεν λέρωσε, τα χέρια του με αίμα από τους διώκτες του. Υπάρχει άραγε, κάτι παρόμοιο στα παγκόσμια χρονικά...?

Δεν θέλουμε να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας, γιατί αποτελεί μια ελπίδα αμφισβήτησης απέναντι στην συνεχή ρομποτοποίηση που επιχειρήται να γίνει, καθοδηγούμενη από την κεντρική εξουσία...

Τέλος, δεν θέλουμε να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας, γιατί αποτελεί το alter ego μας.. Θα θέλαμε πολύ να του μοιάσουμε .Είναι κατά κάποιο τρόπο, ο superman των παιδικών μας χρόνων.
Μία φιγούρα που χάθηκε, από το μυαλό μας -μεγαλώνοντας-την οποία ξαναβρίσκουμε στο πρόσωπο του.

Άραγε, ποιος θέλει να συλληφθεί ο Παλαιοκώστας ?